FreeCinema

Follow us

Η ΛΙΑΚΑΔΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ (2017)

(UN BEAU SOLEIL INTERIEUR)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κλερ Ντενί
  • ΚΑΣΤ: Ζιλιέτ Μπινός, Ξαβιέ Μποβουά, Φιλίπ Κατρίν, Ζοζιάν Μπαλασκό, Μπρουνό Πονταλιντές, Ζεράρ Ντεπαρντιέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FILMTRADE

Διαζευγμένη ζωγράφος στο Παρίσι του σήμερα, ψάχνει να βρει τον αληθινό έρωτα που θα την συγκλονίσει, όμως πέφτει συνεχώς πάνω στον λάθος άνδρα.

Το έργο της Κλερ Ντενί (το οποίο σε τριάντα περίπου χρόνια καριέρας μετράει μια ντουζίνα τίτλους) έχει σχεδόν αγνοηθεί από την ελληνική διανομή. Οι ταινίες της Γαλλίδας σκηνοθέτριας προφανώς θεωρούνταν για κάποιο λόγο «δύσκολες» για το ελληνικό κοινό, με την έλλειψη μάλιστα ενός αναγνωρίσιμου ονόματος από πλευράς ηθοποιών στις περισσότερες εξ αυτών να συνεπικουρεί προς την κατεύθυνση της αδιαφορίας. Το καινούριο της φιλμ μάλλον πληρεί τις προϋποθέσεις που εξέλειπαν εκείνων που δεν βρήκαν το δρόμο για τις ελληνικές αίθουσες, ατυχώς, όμως, κρίνοντας τόσο από τούτη όσο και από το (επίσης δίχως διανομή εδώ) αμέσως προηγούμενο της, «Les Salauds» (2013), μπορούμε να πούμε πως οι καλές της μέρες ανήκουν στο… αγνοημένο της παρελθόν.

Πρόκειται ουσιαστικά περί συρραφής μικροεπεισοδίων από την ερωτική ζωή της Ιζαμπέλ (την οποία υποδύεται η Ζιλιέτ Μπινός), καθώς περνά από άνδρα σε άνδρα με την ελπίδα πως κάποτε θα βρει αυτόν που πραγματικά αξίζει. Η διαδικασία αυτή ακολουθεί ένα συγκεκριμένο και άκρως επαναλαμβανόμενο μοτίβο, που αποτελείται από τη γνωριμία ή συνάντηση με το αρσενικό αντικείμενο του ενδιαφέροντος, τη συζήτηση περί διαφόρων θεμάτων (που βασικά περιστρέφονται γύρω από την ερωτική έλξη), την σεξουαλική συνεύρεση, την εν συνεχεία συνειδητοποίηση της απόρριψης είτε από τη μια πλευρά είτε από την άλλη, και… φτου, ξανά κι από την αρχή. Ουδέποτε οι ιστορίες μπλέκονται η μία με την άλλη σε ό,τι έχει να κάνει με την ανδρική παρουσία, κρατώντας σαν συνδετικό μεταξύ τους κρίκο την παρουσία την Ιζαμπέλ.

Όλοι σχεδόν οι ανδρικοί χαρακτήρες είναι άκρως προβληματικοί όπως παρουσιάζονται εδώ, με τον πρώτο να είναι υπέρμετρα εγωπαθής και αλαζόνας, τον δεύτερο αναποφάσιστο σχετικά με το μέλλον του έγγαμου βίου του, τον τρίτο πολυλογά και επιδειξιομανή, και ούτω καθεξής, δικαιολογώντας έτσι πλήρως το ατέλειωτο αισθηματικό αδιέξοδο της βασικής ηρωίδας, εντελώς μονόπλευρα, όμως. Τα συνεχή άσκοπα set διαλόγων ανάμεσά τους, με φόντο συνήθως το αγαπημένο εστιατόριο της Ιζαμπέλ, αναμασούν τα ίδια και τα ίδια σχετικά με την μη επίτευξη σχέσης και κουράζουν χαρακτηριστικά, αφού είναι στην πλειονότητά τους βαρετά… όσο δεν πάει! Το χιούμορ που ίσως έδινε έναν πικάντικο τόνο απουσιάζει ολοκληρωτικά, ενώ όταν κάνει πως εμφανίζεται (στο τελευταίο από τα επεισόδια των ερωτικών προβλημάτων της Ιζαμπέλ), αριβάρει ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ εν είδη… ψυχολόγου/ μέντιουμ, με εσένα να εύχεσαι να μην είχε έρθει ποτέ αυτή η ώρα. Εάν, πάντως, τα κατά κάποιο τρόπο αυτοτελή αυτά sketch, είχαν το καθένα τον δικό του τίτλο, το συγκεκριμένο θα μπορούσε άνετα να λέγεται… «What the Fuck», μιας και το όλο στήσιμό του αυτό υποδεικνύει. Τουλάχιστον, η Μπινός παίρνει το αίμα της πίσω για όσα γράψαμε γι’ αυτήν στο ανεκδιήγητο «Μαμά ή Γιαγιά;», παραδίδοντας μια άψογη ερμηνεία, καθώς «ζωγραφίζει» με ακρίβεια και χωρίς καμία επιτήδευση όλα τα αισθήματα τα οποία διακατέχουν την ηρωίδα της, παρά το γεγονός πως αυτά (εντελώς μονότονα) καταλήγουν πάντα στην αποστροφή για το αντίθετο φύλο. Απαραίτητη εύφημος μνεία αξίζει στο jazz αποχρώσεων μουσικό score του Στιούαρτ Στέιπλς, τραγουδιστή των Tindersticks και συχνού συνεργάτη της Ντενί.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Εάν παρασυρθείτε από τα ονόματα του καστ (της Μπινός βασικά, αφού ο Ντεπαρντιέ λειτουργεί σαν κράχτης περισσότερο, μιας και ελάχιστα εμφανίζεται) και την προσμονή μιας «ευχάριστης» γαλλικής κομεντί από αυτές που τόσο καλά έχουμε μάθει εντός της θερινής ειδικά σεζόν, τότε μέχρι που… φεύγετε τρέχοντας από τον κινηματογράφο. Φεστιβαλικού, πλην όμως και αφόρητα βαρετού ύφους ταινία, που ώρες-ώρες κάνει την παρακολούθηση της μπογιάς που στεγνώνει σε φρεσκοβαμμένο τοίχο να μοιάζει με εξαιρετικά διασκεδαστική υπόθεση.

MORE REVIEWS

ΟΝΤΩΣ ΦΙΛΙΟΥΝΤΑΙ;

Ο Ντάνι τα έχει με τη Στέλλα. Μια μέρα περνάει από το σπίτι ο Αχιλλέας και «κάνουν» ένα τσιγαριλίκι. Και πιάνουν και την κουβέντα.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ: GEOSTORM

Η παγκόσμια κοινότητα ενώνεται για να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής με ένα δίκτυο δορυφόρων που επηρεάζουν τις καιρικές συνθήκες. Όταν αρχίσουν να παρατηρούνται παράξενες δυσλειτουργίες που οδηγούν σε μια μεγάλη καταστροφή, δύο αδέλφια θα προσπαθήσουν να διορθώσουν το πρόβλημα αλλά και τη δύσκολη μεταξύ τους σχέση.

ΜΝΗΜΕΣ

Οι πόλεμοι, οι πολιτικές, ο κοσμάκης, η περιπέτεια της Ελλάδας κατά τα έτη 1936 - 1952, όπως δεν τα έχεις ξαναδεί (περίπου). Να σου γίνει μάθημα;

ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ

Η Ζένια και ο Μπόρις βρίσκονται σε διαδικασία διαζυγίου. Αμφότεροι έχουν προχωρήσει σε καινούργιες αγάπες και δεν μπορούν να πιστέψουν την ευτυχία τους. Συνεχίζουν να τσακώνονται, όμως. Άσχημα. Για τα πάντα. Και για τον ανεπιθύμητο, πια, 12χρονο γιο τους. Μέχρι που ο τελευταίος εξαφανίζεται ξαφνικά.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΙΝΕΛΙΑ

Παρίσι, 1964. Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζέιμς Λορντ δέχεται την κολακευτική πρό(σ)κληση του διάσημου γλύπτη και ζωγράφου Αλμπέρτο Τζιακομέτι, να ζωγραφήσει το πορτρέτο του. Και η εμπειρία που αρχικά ήταν να κρατήσει λίγες μέρες, τραβάει για καιρό...