FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ (2018)

(TODOS LO SABEN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Μυστηρίου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ασγκάρ Φαραντί
  • ΚΑΣΤ: Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέρ Μπαρδέμ, Ρικάρντο Νταρίν, Μπάρμπαρα Λένι, Ίνμα Κουέστα, Ελβίρα Μίνγκεθ, Ραμόν Μπαρέα, Κάρλα Κάμπρα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 132'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Η Λάουρα ταξιδεύει μέχρι την Ισπανία για να παρευρεθεί στον γάμο της αδελφής της, το γιορτινό γλέντι, όμως, διακόπτεται από την απαγωγή της κόρης της, η οποία ενδέχεται να σχετίζεται με οικογενειακά μυστικά από το παρελθόν.

Η ασημαντότητα είναι η νέα απλότητα. Με τη διαφορά ότι η τελευταία απέχει πλέον επικίνδυνα από την κινηματογραφικότητα. Ως αποτέλεσμα, το να πηγαίνεις στο σινεμά δεν έχει πλέον καμία σχέση με το πόσο ψυχαγωγικό ήταν εκείνο στο παρελθόν. Όταν, επιπλέον, ανακαλύπτεις ότι αυτό που σου σερβίρεται σαν «σκηνοθετική άποψη» οικονομίας βασίζεται επάνω σε λαϊκότατης προέλευσης συνταγές και μοτίβα που (στην προκειμένη) ρέπουν προς την telenovela, ούτε καν το όνομα του (Ιρανού) φεστιβαλικού «δημιουργού» Ασγκάρ Φαραντί δεν σώζει το έργο από το ναυάγιο. Αντιθέτως, μπορεί να… ανάβει τα αίματα σε χειρότερο βαθμό!

Μοιραία, μιας και εκείνη προηγήθηκε του «Το Ξέρουν Όλοι», είναι αναπόφευκτη η σύγκριση με την επίσης φετινή ταινία του (Ισπανού) Χάιμε Ροζάλες «Το Μυστικό της Πέτρα», η οποία έτυχε σκληρότερης κριτικής (και σοβαρής ήττας στα ταμεία) διότι εκεί το «ξεμάλλιασμα» της υπερβολής στο σενάριο οδηγούσε στα όρια της παρωδίας (το μισό καστ αυτοκτονούσε ή σκότωνε με καραμπίνα!). Αντί αστείου, θα ήθελα πραγματικά να βρισκόμουν στο μυαλό της ηθοποιού Μπάρμπαρα Λένι, η οποία παίζει κεντρικό ρόλο και στα δύο φιλμ!

Εδώ συναντάμε τον Φαραντί σε ισπανικά εδάφη (και γλώσσα), να μας συστήνει ένα δράμα μυστηρίου όσο πιο mainstream γίνεται… στο πλαίσιο του σκηνοθετικού του ύφους, με ελαφρές συγγένειες με το «Τι Απέγινε η Έλι» του 2009, το οποίο (ειλικρινά) δεν είχα αντέξει να παρακολουθήσω μέχρι τέλους (πολλοί από τους θεατές που το επιχείρησαν μπορούν να με νιώσουν). Με μια αφέλεια σχεδόν τουριστική (βλέπε location και έθιμα), ο σκηνοθέτης (και σεναριογράφος) εισχωρεί στο σπιτικό μιας χωριάτικης οικογένειας που ζει έξω από τη Μαδρίτη και για τουλάχιστον ένα ημίωρο καταγράφει στιγμές χαράς από έναν γάμο. Το κλίμα αλλάζει με την απότομη αλλαγή του καιρού και μια διακοπή του ρεύματος, η οποία φέρνει στο φως (ειρωνεία) την εξαφάνιση της κόρης της νύφης. Θα ακολουθήσει ένα μήνυμα από τους απαγωγείς της, το οποίο αποστέλλεται στο κινητό τόσο τής μάνας όσο και της συζύγου ενός συμπατριώτη και παλιού φίλου τής πρώτης. Η λεπτομέρεια αυτή ξενίζει μερικώς. Οι απαγωγείς ζητούν να μην ζητήσει κανένας τη βοήθεια της αστυνομίας, διαφορετικά θα σκοτώσουν το κορίτσι. Για να πείσουν την οικογένεια, έχουν αφήσει στο κρεβάτι της απαχθείσας αποκόμματα εφημερίδων από παρόμοια παρελθούσα περίπτωση με άσχημη κατάληξη.

Είναι αυτονόητο πως ο Φαραντί δεν θα χειριζόταν την υπόθεση με αφήγηση θριλερική, η οποία θα έχτιζε ατμόσφαιρες μέσα από το μυστήριο. Η άλλη πλευρά, των απαγωγέων, είναι παντελώς απούσα από το φιλμ (σχεδόν μέχρι τέλους), άρα ο έμπειρος θεατής γρήγορα θα προσανατολίσει τις υποψίες του στα πρόσωπα που βλέπει διαρκώς μπροστά του, θεωρώντας ότι πρόκειται περί ξεκαθαρίσματος παλιών λογαριασμών σογιών ή των όποιων ντόπιων (ποτέ μην ξεχνάς ότι η δράση εξελίσσεται σε χωριό). Επειδή, λοιπόν, ο κόσμος το ‘χει βούκινο (όπως σχεδόν λέει και ο τίτλος), το αρχικό «μυστικό» της ταινίας είναι το πλέον προβλέψιμο, παραδίδοντας την αφήγηση σε ένα μοτίβο μελοδράματος (ευτυχώς απομακρυσμένου από τη φορτισμένη ένταση θανατικών και συμπτώσεων του «Μυστικού της Πέτρα») το οποίο καθοδηγεί το υπόλοιπο έργο χωρίς να σχολιάζει κάτι βαθύτερο από την τετριμμένη διαπίστωση του πόσο κακό πράγμα είναι τελικά η φάρα του ανθρώπου.

Η ειρωνεία της αποστασιοποιημένης στάσης απέναντι στους χαρακτήρες, σε συνδυασμό με το melo του καταστασιακού, δημιουργούν μια κόντρα ως προς το πόσο συναίσθημα θέλει να καταθέσει εδώ ο θεατής, ο οποίος μένει μετέωρος και αμέτοχος απέναντι στην ιστορία, καθώς ουδείς ασχολείται ουσιαστικά με τη λύση του μυστηρίου, πλην ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ που εμφανίζεται αραιά και πού για να μας δώσει (επιτέλους) κάποιες πληροφορίες γύρω από λεπτομέρειες της ζωής των μελών αυτής της οικογένειας. Από μόνο του, το ερωτικό «αμάρτημα» του παρελθόντος δεν αποτελεί ένα ισχυρό όχημα για να προχωρήσει η δράση του «Το Ξέρουν Όλοι» και όταν οι «μεγάλες» αποκαλύψεις σχετικά με την απαγωγή βγουν στην επιφάνεια, σχεδόν τίποτα δεν αλλάζει τη μοίρα αυτής της ταινίας! Απλά, περιμένεις να τελειώσει. Τόσο βαριεστημένα όσο άρχισε…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ένας πιο «λαϊκός» Φαραντί, μια υπόθεση μυστηρίου που η κινηματογραφική αφήγηση δεν τη χειρίζεται με διαθέσεις σασπένς (άρα, γιατί μπήκε στον κόπο εξαρχής;), η επιπλέον δοκιμασία (νεύρων) με την Πενέλοπε Κρουζ να κλαίει γοερά (με μαύρο μάτι από τη βρεμένη mascara). Επειδή, πλέον, δεν μιλάμε για τα «άλλοθι» του art-house σινεμά, τούτο εδώ δεν θα λειτουργήσει ούτε για τους οπαδούς του σκηνοθέτη. Ακόμη χειρότερα, καθώς μια ταινία τέτοιου θέματος και περιεχομένου που έκανε πρεμιέρα τον Μάη στις Κάννες και παίζει από τότε σε ευρωπαϊκές αίθουσες, είναι άξιον απορίας γιατί καταφθάνει στη χώρα μας εντός των εορτών των Χριστουγέννων (!). Αυτό πια κι αν… το ξέρουν όλοι: ο ελληνικός κινηματογραφικός προγραμματισμός είναι για κλάματα.

MORE REVIEWS

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΝΟΝΑ

«Δύο κολλητοί φίλοι θα μπλεχτούν σε μια σειρά από ξεκαρδιστικές περιπέτειες με φόντο το μαγευτικό νησί της Νάξου», γράφει το δελτίο Τύπου. Τι άλλο θα μπορούσα να προσθέσω;

ΑΣΤΕΡΙΞ: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΜΑΓΙΚΟΥ ΖΩΜΟΥ

Έπειτα από ατύχημα εν ώρα εργασίας, ο δρυΐδης Πανοραμίξ αποφασίζει πως ήρθε ο καιρός να βρει πια τον αντικαταστάτη του. Παρέα με τον Αστερίξ και τον Οβελίξ, ξεκινά ταξίδι σε όλη την επικράτεια της Γαλατίας με σκοπό να βρεθεί ο άξιος εκλεκτός. Η απουσία τους από το γνωστό ανυπότακτο χωριό στέκει για τον Καίσαρα ως μοναδική ευκαιρία κατάκτησής του.

ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ

Στον βίο, στο τελάρο, στο μυαλό του Βίνσεντ βαν Γκογκ τα δύο έσχατα χρόνια του στη Γαλλία. «When I see a flat landscape, I see only eternity». Συ είπας...

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Με το διαζύγιό του ακόμα νωπό, ο Άτλι αποφασίζει να επιστρέψει στο πατρικό του. Εκεί θα δει πως τα πράγματα είναι κάθε άλλο παρά ειδυλλιακά, με τους γονείς του να βρίσκονται σε διαμάχη με τους γείτονες λόγω της σκιάς του πανέμορφου, γιγαντιαίου δέντρου τους, το οποίο «πατά» στην απέναντι πλευρά.

ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥΣ

Ένας λιγομίλητος, ντροπαλός νεαρός πιάνει δουλειά σε ένα τεράστιο supermarket, και η ρουτίνα αλλά και οι συνάδελφοι που γνωρίζει εκεί θα γίνουν πολύ πιο πολύτιμοι και απαραίτητοι στη ζωή του από ό,τι υπολόγιζε.