FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ (2017)

(THE BOOKSHOP)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ιζαμπέλ Κουσέτ
  • ΚΑΣΤ: Έμιλι Μόρτιμερ, Πατρίσια Κλάρκσον, Μπιλ Νάι, Όνορ Νίφσεϊ, Τζέιμς Λανς, Χάντερ Τρεμέιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 113'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

Η ταινία με την οποία η Ισπανίδα Ιζαμπέλ Κουσέτ επανασυστήνεται στο ελληνικό κοινό μετά τα «Μαθήματα Οδήγησης» του 2015 (ενδιάμεσα υπάρχουν δύο δουλειές της που αγνοήθηκαν από την εγχώρια διανομή) αποτελεί την τρίτη κατά σειρά αγγλόφωνη παραγωγή του φετινού καλοκαιριού που ανήκει στην ιδιότυπη κατηγορία… «για θερινό καλό είναι». Πατώντας στα ίδια περίπου πρότυπα με τις δύο προηγούμενες του… genre, «Δέκα Υποπτοι για Φόνο» και «SOS Έρχονται οι Βρετανοί», τούτο προτείνει κατά τα ειωθότα ανάλαφρο θέμα για όμορφες βραδιές στα θερινά τα σινεμά, αναγνωρίσιμο καστ με συμπαθείς σε γενικές γραμμές ηθοποιούς, αλλά και ένα τελικό αποτέλεσμα που εύκολα χαρακτηρίζεται ως… μάπα το καρπούζι (για να συμβαδίζουμε και με την εποχή). Δεν φθάνει, βέβαια, στα απύθμενα βάθη των δύο προαναφερθέντων εκτρωμάτων, ούτε κρύβει κάποια αστυνομική πλοκή μυστηρίου όπως εκείνα. Πρόκειται περί καθαρόαιμης αγγλικής ηθογραφίας, πλην όμως του απολύτως πληκτικού τύπου, που αδυνατεί να δώσει πνοή σε ένα ξεψυχισμένο (εξαρχής σχεδόν) σενάριο.

Τοποθετημένο στη φανταστική παραθαλάσσια πόλη του Χάρντμπορο, περί τα τέλη της δεκαετίας του πενήντα, το φιλμ συστήνει αμέσως τη Φλόρενς Γκριν, χήρα από τον καιρό του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία έχοντας από τη μία πάθος για τα βιβλία και το διάβασμα και από την άλλη ενέργεια ώστε να φτιάξει κάτι που θα τη «γεμίζει», αποκτά ένα παλιό εγκαταλελειμμένο κτήριο, γνωστό στους ντόπιους με το όνομα «The Old House», με σκοπό να το μετατρέψει σε βιβλιοπωλείο. Παρά την πληροφορία, προερχόμενη από τον γραφικά μοχθηρό τραπεζίτη του χωριού (ο οποίος την αποτρέπει παράλληλα ν’ ανοίξει το συγκεκριμένο κατάστημα), πως ουδείς στην περιοχή επιδεικνύει οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, εκείνη επιμένει και φαίνεται να δικαιώνεται – αν και άγνωστο πώς, καθώς η κύρια ασχολία της, όσο και του μικρού κοριτσιού που έχει προσλάβει ως άτυπη βοηθό, μοιάζει να είναι το διαρκές ξεσκόνισμα και η αναδιοργάνωση των ραφιών και ουχί οι πωλήσεις.

Σχετικά γρήγορα, το μικρό βιβλιοπωλείο αποκτά έναν φανατικό πελάτη στο πρόσωπο του κυρίου Μπράντις, ενός μοναχικού και ιδιότροπου άνδρα, ο οποίος ζώντας απομονωμένος στην έπαυλή του δεν κάνει τίποτε άλλο από το να διαβάζει, είναι όμως τόσο «περίεργος» ώστε δεν βγαίνει ποτέ του έξω στο χωριό, με αποτέλεσμα η Φλόρενς να επιλέγει τίτλους γι’ αυτόν, παραδίδοντάς του τα βιβλία προσωπικά. Ενώ τα πράγματα δείχνουν να έχουν μπει σε μια σειρά για την ευγενική κυρία Γκριν, η εμφάνιση της πλούσιας γηραιάς κυρίας Γκάμαρτ ανατρέπει τα δεδομένα. Αυτή, για κάποιον σταθερά ακατανόητο λόγο, βάζει σαν μοναδικό της στόχο το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου και τη μετατροπή του Old House σε κέντρο τέχνης και πολιτιστικής κληρονομιάς. Πρόκειται περί ενός άκρως σουρεάλ σχεδίου για το συγκεκριμένο μέρος, του τύπου… όλα τα ‘χε η Μαριορή, που μπροστά του αυτό της κυρίας Γκριν μοιάζει να είναι το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο. Όπως και να έχει, η κυρία Γκάμαρτ χρησιμοποιεί όλες τις διασυνδέσεις της (φτάνει ακόμη και ώς το Κοινοβούλιο, για τέτοιο «στράβωμα» μιλάμε!), ώστε να κλείσει την επιχείρηση της Φλόρενς, αναγκάζοντάς την έτσι να πουλήσει το περίφημο ακίνητο, με τη δεύτερη να μάχεται σθεναρά, προσπαθώντας να κρατήσει το όνειρό της ζωντανό.

Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Πενέλοπι Φιτζέραλντ, η ταινία της Κουσέτ κινείται σχεδόν εξολοκλήρου γύρω από μια ανούσια και αδιάφορη όπως παρουσιάζεται κόντρα, σχετικά με τη διεκδίκηση ενός παλιού κτηρίου και την επιθυμητή (εκ της μιας αντιμαχόμενης πλευράς, τουλάχιστον) αλλαγή χρήσης του. Ουδέποτε γίνεται σαφές προς τι όλο αυτό το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός, που σταθερά κινείται σε χαρακτηριστικά άτονα (σε βαθμό άγριου χασμουρητού) μήκη κύματος. Πρόκειται περί άκρατης ματαιοδοξίας και ταυτόχρονη επίδειξη δύναμης ή είναι απλά η αντίδραση του παλιού στο νέο που έρχεται, μιας και η κυρία Γκριν πουλά προκλητικά βιβλία όπως η «Λολίτα» του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ και το «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι; Όταν, δε, μέσα σε όλα αυτά, γίνεται προσπάθεια για μια παράλληλου τύπου πλοκή με την εμφάνιση… hipster παραγωγού του BBC (πριν καν ανακαλυφθεί ο σχετικός όρος), ο οποίος αν και φανερά ψωνισμένος κερδίζει την εμπιστοσύνη της καλοσυνάτης Φλόρενς, τα πράγματα γίνονται μόνο χειρότερα, αφού οι δικές του προθέσεις σχετικά με το ειδύλλιο που φαίνεται να πάει να δημιουργηθεί, είναι πλέον ακατανόητες.

Το μοναδικό ίσως έξυπνο trick της Κουσέτ είναι η εν είδει κλεισίματος του ματιού χρησιμοποίηση της πρωταγωνίστριας της κινηματογραφικής μεταφοράς του «Fahrenheit 451» (1966), Τζούλι Κρίστι, σε ρόλο αφηγήτριας (σε μια uncredited συμμετοχή), με τα καλά νέα να σταματούν εκεί, αφού το voice-over δεν προσφέρει παρά περιττές λεπτομέρειες και περιγραφές γεγονότων τα οποία ήδη έχουμε δει επί της οθόνης. Από τους καλούς ηθοποιούς του καστ, μόνο η φιλότιμη Έμιλι Μόρτιμερ κάπως διασώζεται, με τον αγαπητό καρατερίστα Μπιλ Νάι να περιφέρει την καρικατούρα τού ρόλου του με έναν κατατονικό τρόπο που δένει ασορτί με όλα τα υπόλοιπα. Παρ’ όλα αυτά, «Το Βιβλιοπωλείο» κατάφερε να κερδίσει τρία βραβεία Goya, μεταξύ των οποίων αυτό της καλύτερης ταινίας της χρονιάς, ενώ η Κουσέτ πήρε εκείνο της σκηνοθεσίας και του διασκευασμένου σεναρίου. Έχοντας πια υπόψιν μας και τον άλλο θρίαμβο των ισπανικών βραβείων κινηματογράφου, αυτόν του «Γίγαντα» των δέκα κατακτήσεων, μήπως ήρθε η ώρα να στείλουμε στους Ισπανούς τον φορτωμένο με Ίρις «Γιο της Σοφίας»… για να γουστάρουν και να το ευχαριστηθούν;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αγγλικό δράμα περιόδου που συχνά θυμίζει πολύ μέτρια τηλεταινία του BBC. Το βιβλίο που θα πιάσει στα χέρια του όποιος μπει στο «Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν» κρύβει γνωστά ονόματα στα περιεχόμενά του, που όμως υποδύονται αρχετυπικά μονοδιάστατους χαρακτήρες. Η δε πλοκή, μετά το αρχικά φαινομενικό ενδιαφέρον, γρήγορα οδηγεί σε μια αδιαφορία κινούμενη στα όρια της νυσταλέας απόγνωσης. Ο αναγνώστης, πάντως, θα θαυμάσει ενίοτε τις όμορφες φωτογραφίες της γραφικής βρετανικής και ισπανικής υπαίθρου (πρόκειται περί συμπαραγωγής) – υπάρχει όμως κανείς που αγοράζει ένα βιβλίο όχι για να το διαβάσει, αλλά για να δει μόνο τις εικόνες του;

MORE REVIEWS

COLETTE

Νεαρή Γαλλίδα από την επαρχία παντρεύεται μεγαλύτερό της διάσημο συγγραφέα και μετακομίζει μαζί του στο Παρίσι της Belle Époque, όπου ανακαλύπτει αρχικά το λογοτεχνικό της ταλέντο και εν συνεχεία την ελευθεριότητα των ερωτικών ηθών. Ο σύζυγος δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με το δεύτερο, θέλει όμως να ελέγχει το πρώτο. Η γυναίκα του από την άλλη τα θέλει όλα δικά της. Μαζί μπορούν ή #MeToo;

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ

Επαναστατημένη έφηβη θα βρεθεί έγκλειστη σε οικοτροφείο παρέα με άλλες «προβληματικές» κορασίδες, με απώτερο σκοπό την καλλιτεχνικώς προσανατολισμένη συμμόρφωσή τους. Αντ’ αυτού θα καταλήξουν μάρτυρες δράσης περίεργων σκοτεινών δυνάμεων και μεταφυσικών φαινομένων.

ΑΔΕΛΦΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Στο Παρίσι δεύτερης γενιάς εμιγκρέδες gangster και μπάτσος, από μακριά κι αγαπημένοι, βλέπουν συμφέροντα και συναισθήματα να μπλέκουν άσχημα όταν «δουλειά» με «σκόνη» αφήνει τέζα το τρίτο παλικάρι της παιδιόθεν δεμένης παρέας τους. Γυρεύοντας εκδίκηση (αλλά από ποιον;), μαζί μπορούν;

ΜΕ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ

Ο Ισμαήλ έχει φύγει από το Ιράν και ψάχνει μια καλύτερη τύχη στη Δανία. Του ανακοινώνουν, όμως, ότι σύντομα μπορεί να απελαθεί, γι’ αυτό ψάχνει να βρει τρόπο να μείνει στη χώρα, προσπαθώντας να αποκτήσει μόνιμη σχέση με μια Δανή.

ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ

Σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο εκτός σεζόν, στα βουνά της Σερβίας, μία ειρηνευτική οργάνωση μαζεύει βετεράνους των γιουγκοσλαβικών πολέμων για ένα «σεμινάριο συμφιλίωσης». Σε αυτόν τον καμβά, έχθρες και κατάλοιπα του πολέμου θα βγουν στην επιφάνεια, σε ένα εκρηκτικό μείγμα.