FreeCinema

Follow us

ΟΜΑΔΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ (2016)

(SUICIDE SQUAD)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Έιγερ
  • ΚΑΣΤ: Γουίλ Σμιθ, Τζάρεντ Λέτο, Μάργκο Ρόμπι, Βαϊόλα Ντέιβις, Τζάι Κόρτνεϊ, Τζέι Χερνάντεζ, Τζόελ Κίναμαν, Κάρα Ντελεβίν, Κάρεν Φουκουχάρα, Αντεγουάλε Ακινουόγε-Αγκμπάτζε
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 123'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Ομάδα από supervillains χρησιμοποιείται από την αμερικανική κυβέρνηση σε αποστολή αυτοκτονίας που μπορεί και να τους εξιλεώσει, αν τη βγάλουν ζωντανοί…

Σε μια εποχή που οι superheroes των comics αναμετρώνται στη μεγάλη οθόνη σαν σε επίδειξη ισχύος, με το motto του «size matters» να υπερφορτώνει εξαντλητικά συγκρούσεις, εκρήξεις και καταστροφές, η «Ομάδα Αυτοκτονίας» έρχεται να μας συστήσει κάτι πιο… old-school, με ένα μάτσο απόβλητα της κοινωνίας που δημιουργούν μια ασυνήθιστη ομάδα, όχι απαραίτητα με κάποιες εξωφρενικές, super δυνάμεις στην πλειοψηφία τους, αλλά με τσαμπουκά που φέρνει στο νου μισθοφόρους. Παραδόξως, αυτή η κάπως πιο… ρεαλιστική διάσταση των περισσότερων από τα μέλη της ομάδας προσφέρει κάτι το αναζωογονητικό στο κινηματογραφικό σύμπαν του Ντέιβιντ Έιγερ, ο οποίος περισσότερο ενδιαφέρεται να βάλει τον θεατή σε ένα παλιομοδίτικο κλίμα περιπέτειας καθαρμάτων σε αποστολή, ενδεχομένως, χωρίς επιστροφή.

Η εισαγωγή είναι εντυπωσιακή, με τους ήρωες να αποκτούν το ξεχωριστό, δικό τους profile γνωριμίας με εμάς, πριν αναλάβουν δράση ως ομάδα, υποχρεωμένοι από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, ως το απόλυτο όπλο που ακόμη και σε περίπτωση ήττας… από κανέναν δεν θα λείψει. Οι ήρωες της «Ομάδας Αυτοκτονίας» είναι αναλώσιμοι, μπορεί να είναι κακοί (για την κοινωνία), όμως διαθέτουν ψυχή και αρχές, ακόμη κι αν εκπροσωπούν τη χειρότερη μορφή του εγκλήματος. Ο Έιγερ νοιάζεται γι’ αυτούς, ίσως περισσότερο κι απ’ ό,τι για την ίδια την ιστορία τού φιλμ, που στο δεύτερο μισό του δυσκολεύεται να διατηρήσει τις εντάσεις τού introduction των χαρακτήρων, καθώς οι εχθροί που πρέπει να αντιμετωπίσουν (μια στρατιά από μεταλλαγμένους και τη σατανική Enchantress, που πάνω-κάτω θέλει να καταστρέψει τον πλανήτη, τα τυπικά, δηλαδή…) δεν είναι τόσο ισχυροί ώστε να οδηγήσουν την πλοκή σε μια μεγάλη κορύφωση.

Εάν αυτό δεν σου χαλάσει το κέφι, τότε μένεις με μια διασκεδαστική εμπειρία που δείχνει να έχει μέλλον στο φιλμικό σύμπαν της DC Comics, αφήνοντας αιχμές για ακόμη μεγαλύτερη ανάμειξη του Joker. Ο Τζάρεντ Λέτο αγωνίζεται να δώσει το στίγμα του στον συγκεκριμένο ρόλο, γνωρίζοντας ότι είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις από το μυαλό σου τον Τζακ Νίκολσον ή τον Χιθ Λέτζερ. Η ερμηνεία του προσεγγίζει το παρανοϊκό, το γκροτέσκο, με σχεδόν καρτουνίστικες μούτες που, προσωπικά, μου θύμισαν τον Τζιμ Κάρεϊ της «Μάσκας» (1994)! Παρά το αμφιλεγόμενο της εμφάνισής του, ο Λέτο και η αγαπημένη του, Harley Quinn (η Μάργκο Ρόμπι ως το απόλυτο τσουλάκι on speed), κλέβουν την παράσταση στην ταινία και σε κάνουν να επιθυμείς ένα ολόδικό τους spin-off που θα εστιάζει στις διαταραγμένες προσωπικότητές τους.

Λόγω της πληθώρας των ηρώων, κάποια πρόσωπα, μοιραία, περνούν σε δεύτερη μοίρα, με πιο αδικημένους, ίσως, τον Boomerang (αγνώριστος ο Τζάι Κόρτνεϊ, μοιάζει με double του Τομ Χάρντι!) και την Katana (η Κάρεν Φουκουχάρα δίνει σάρκα και οστά σε μια φιγούρα που παραπέμπει στο anime). Είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσουν οι… δευτεραγωνιστές του φιλμ, δίνοντας περισσότερο έδαφος στο προαναφερθέν ζεύγος και τον Deadshot του Γουίλ Σμιθ, την ηγετική μορφή της ομάδας που προσθέτει και ολίγη από συναίσθημα μέσω της ανήλικης κόρης στην οποία αγωνίζεται να σταθεί ως φυσιολογικός, άξιος πατέρας.

Με έναν πιο ουσιαστικό σεναριακό σκελετό αποστολής (και όχι ένα μεταφυσικό δαιμόνιο που προσπαθεί να δείξει πιο σοβαρό από εκείνο της πλοκής του δεύτερου… «Ghostbusters», του 1989), η «Ομάδα Αυτοκτονίας» θα ήταν κάτι σαν το «Και οι 12 Ήσαν Καθάρματα» για το genre των comic book διασκευών. Θα πρέπει να κάνουμε υπομονή εωσότου δούμε τον μελλοντικό προσανατολισμό του franchise ή και πιθανά παντρέματά του με το σύμπαν της επερχόμενης «Justice League», όταν η DC αποφασίσει να απαντήσει στη Marvel με ένα ηρωικό mash-up χαρακτήρων. Κάποτε, θα πρέπει να το περιμένουμε κι αυτό. Μετά, όμως, τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς από τούτο το είδος;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Λιγότερες υπερδυνάμεις, ψήγματα από τον αναρχισμό του χαρακτήρα του «Deadpool», διάθεση και στιλ από το παρελθόν της πιο macho περιπέτειας, η «Ομάδα Αυτοκτονίας» κάνει ένα αξιοπρεπές ποδαρικό που μπορούν να εκτιμήσουν και θεατές που δεν κόβουν φλέβα για τα κομίστικα νταβαντούρια καταστροφών και απειλών του πλανήτη μας. Πρώτης τάξης το καστ, έστω κι αν κάποιοι από τους ήρωες βρίσκονται στη σκιά των πρωτοκλασάτων πρωταγωνιστών. Λειτουργεί αρκετά σαν «πιλότος» μιας νέας σειράς ταινιών που δείχνει ότι θα έχει βελτίωση στο μέλλον. Τα fanboys δεν έχουν λόγο να ανησυχούν, η διασκέδαση είναι εξασφαλισμένη. Απλά, μην περιμένεις να δεις εξωφρενικές υπερδυνάμεις να έχουν τον πρώτο λόγο εδώ. Ευτυχώς! Όπως πάντα, όσοι δεν αντέχουν τα comics και το κινηματογραφικό τους είδος, δεν πρόκειται να αλλάξουν τακτική εδώ…

MORE REVIEWS

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΝΕΓΡΟΣ ΣΟΥ

Μέσα από κείμενα του συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουιν, τούτο το ντοκιμαντέρ αναλύει την αμερικανική Ιστορία σε συσχετισμό με το ρατσιστικό συναίσθημα και τη βία κατά των μαύρων πολιτών, με άξονες την αντιμετώπιση του φυλετικού ζητήματος από το σινεμά του Χόλιγουντ και τρεις περιπτώσεις δολοφονημένων ηγετικών μορφών της πάλης για ίσα δικαιώματα στις ΗΠΑ.

LINES

Ελλάδα. Μια νύχτα κρίσης. Επτά άτομα, λυγίζοντας, καταφεύγουν στην ίδια hotline βοήθειας - αλλά δεν τους συνδέει μόνο αυτό. Μιλάτε, (δε) σας ακούμε...

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΨΑΡΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ

Ένας μικρός καρχαρίας «μπαμπού» θα κάνει τα πάντα προκειμένου να προστατέψει μια ντουζίνα καρχαριάκια από τα χέρια δυο ανήλικων λαθροκυνηγών, επιστρατεύοντας τη βοήθεια των πιστών του φίλων.

HAPPY END

Μεγαλοαστική οικογένεια της Βόρειας Γαλλίας έχει βυθιστεί στην απαθή εσωστρέφεια του πλούσιου βίου της. Αυτοκτονικός παππούς, εργασιομανής κόρη, άπιστος γιος, ανεπρόκοπος εγγονός, ένοχη εγγονή. Happy end; Last year.

ΑΡΔΕΝΝΕΣ

Δύο αδέλφια κακοποιοί χωρίζονται όταν μια ληστεία πάει στραβά και ο ένας καταλήγει στη φυλακή. Μερικά χρόνια μετά, ο άλλος έχει ακολουθήσει έναν «καθαρό» δρόμο, προφανώς και όχι το μοναδικό πράγμα το οποίο θα τους φέρει σε σύγκρουση.