FreeCinema

Follow us

SLENDER MAN (2018)

  • ΕΙΔΟΣ: Φαντασία Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σιλβάν Γουάιτ
  • ΚΑΣΤ: Τζόι Κινγκ, Τζούλια Γκολντάνι Τέλες, Τζαζ Σινκλέρ, Αναλίζ Μπάσο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ψηλόλιγνος κυβερνομπαμπούλας καλείται για πλάκα από κουαρτέτο λυκειοκόριτσων. Enter, night / Εxit, light, που λένε κι οι Metallica. Η έμφαση στο exit.

Το ζήσαμε κι αυτό. Ένα μιμίδιο γίνεται ταινία. Δεδομένης της τυμβωρυχίας των studios, δεν πρέπει βέβαια να προκαλεί καμία εντύπωση (άργησε, μάλιστα…) το ότι το as-we-speak-αποσυντιθέμενο-ως-μόδα σώμα των creepypastas είναι αυτό που εν προκειμένω ξεθάβεται από το κατεξοχήν αρμόδιο genre προς σκύλευση. Το ότι τούτη ομνύει φρανκενσταϊνικά κι ανέμπνευστα στο… πνεύμα λιγότερο ή περισσότερο απέθαντων φιλμικών προγόνων χαρίζοντάς σου το minimum του ρίγους φορτώνεται, ταυτόχρονα, έναν ακόμα μικρό θάνατο των ελπίδων σου ότι θα ξαναδείς νεανικό παρά φύσει horror αξιώσεων σε εμπορική διανομή κάποια στιγμή σύντομα. «Σε Ακολουθεί» κατάρα, το ‘χεις καταλάβει, έτσι;

Το στοιχειωτικά ενσκήπτον video της κινηματογραφικής σειράς «The Ring» έχει γίνει, όσο δεν μπορείς να διανοηθείς ιοβόλο, βιντεάκι. Μια φρικόφατσα κοντράρει τον Φρέντι Κρούγκερ ξέρεις ποιου προηγηθέντος franchise απλώνοντας εφιαλτικά τα νυχιάρικα κουλά της εναντίον ανηλίκων σε μια κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Σετάκι, ως εικονική πραγματικότητα ενός μυθοπλαστικά κεκαλυμμένου… σήματος κινδύνου εναντίον των απειλών που εγκυμονεί (#diplhs, προσέξτε ένα απ’ τα – θα ‘θελε γόνιμα – παραισθητικά χουνέρια) το διαδίκτυο για την τεχνοεξαρτημένη γενιά του αντίχειρα, δεν πιάνουν χαρτωσιά στο πρώτο έξω απ’ τα Μέσα του χτύπημα του star της φοβιστικής διαδικτυακής αφήγησης. Ο οποίος ξεκίνησε από έναν διαγωνισμό photoshop ως επινοημένη φιγούρα, για να τεκνοποιήσει συνοδευτικές ιστοριούλες φρίκης στα forum συζήτησης και να πρωταγωνιστήσει ως κακός σε παιχνίδι εναλλακτικής πραγματικότητας, προτού υποκινήσει μια πραγματική απόπειρα δολοφονίας 12χρονης από δύο μαχαιροβγάλτισσες κολλητές της το 2014. Με τον πατέρα του παραλίγο θύματος να κατηγορεί την παραγωγή για ατιμία ελέω εκμετάλλευσης των δραματικών γεγονότων.

Bitches out there, πείτε με spoiler-ού, αλλά το μόνο για το οποίο δεν μπορείς να κατηγορήσεις το φιλμ είναι ότι πατάει επάνω στο συγκεκριμένο περιστατικό του αστυνομικού δελτίου. Άλλα είναι τα εγκλήματά του. Συγκεκριμένα ότι θα δείτε έναν τύπου φευγάτη διπλοτυπία του Hollow Man με τον μακελάρη άνθρωπο-πουλί του «Jeepers Creepers» να κάνει ενοχλητικά αραιά την εμφάνισή του σε κάτι σαν χάκεμα του «Ouija: Πίνακας Πνευμάτων» (η αυτοθυσιαστική κορύφωση λύτρωσης εκ κρυφού μιάσματος in the family) και «Το Ξύπνημα του Θρύλου» (αστική φήμη παίρνει σάρκα και οστά) απ’ το «Friend Request». Όπερ μεθερμηνευόμενον: παρεάκι στα θρανία παίζει εν ου παικτοίς τελετουργικά με ανατριχιάρικο viral, το πρώτο μέλος του πληρώνει το τίμημα, οι λοιποί αρχίζουν να λένε «ρε, μπας και» ενώ παίρνουν σειρά, μία τους προβάλλει ως το πρόσωπο – κλειδί που ίσως μπορεί να αντισταθεί στον όλεθρο αφού ψάξει βιβλιογραφικά κ.λπ. το ζήτημα και με απολύτως οικείο διακύβευμα αλλά όχι προτού έχει και αίσθημα με κούκλο.

Δεν είναι όσο γελοίο ακούγεται. Πρώτον επειδή συνήθεις για το είδος απρόθετες κουλαμάρες σε διαλόγους και παίξιμο έχουν εξορκιστεί δραστικά και δεύτερον επειδή τα ψηφιακά εφέ δεν σκοτώνουν τις seance ατμόσφαιρας τού dp Λούκα Ντελ Πούπο που κάνει τα πάντα όλα (από βάθος πεδίου μέχρι φορετούς γερανούς κάμερας) για να υπηρετήσει τον αφέντη του, τον γεννημένο actionista (το μιούζικαλ «Stomp the Yard», το μυστικοϋπηρεσιακό «The Losers», το θρίλερ «The Mark of the AngelsMiserere») Γουάιτ. Αλλά, διάολε (που, ευτυχώς, δηλώνεις απών από τα τεκταινόμενα), είναι τόσο τρίτης γενιάς πύλη του ανεξήγητου και τόσο ελάχιστα σκιαχτικό, ώστε μοιάζει να απευθύνεται σε σένα, τον άμοιρα πεπληγμένο από την ανία και το αντιδέος διαρκείας και εις μάταιη χρείαν ενός από μηχανής θεού, εκείνο το «God is listening for your prayer» μιας ταμπέλας που κρύβεται στο φόντο ενός γενικού πλάνου κωμόπολης στην αρχή.

Αμάρτημα πρώτο: με αφηγηματικές συνυποδηλώσεις ή συνδηλώσεις (η επαρχία – ρουφήχτρα, οι προβληματικοί γονιοί, η μάστιγα της εξαφάνισης εφήβων στις ΗΠΑ, η ερωτική ή εν γένει ενηλικίωση) σαν και δαύτες που… αργά ή γρήγορα θάβονται από τη horror ίντριγκα, το σενάριο μοιάζει να τρέφει ανίερες δειλές φιλοδοξίες σχολίων που η από κάθε άποψη φαντασματικών εμπνεύσεων μυθοπλασία αδυνατεί να σηκώσει επαφιέμενη στις χερούκλες τού λέλεκα Slender Man, τις επιλεκτικά λίγες φορές μάλιστα που αυτός κάνει κουκουτσά για να μας δείξει, συνήθως εκ του μακρόθεν, το μη πρόσωπό του. Αυτό καθώς με τη σειρά του, ακολουθώντας λανθασμένα τη φόρμουλα Χίτσκοκ (το thrill παράγεται απ’ το σασπένς πριν κι όχι απ’ το μπαμ της βόμβας) σε μια – εσχάτως trending – less is more τακτική μοστραδόρικων «φαινομένων» που σε μικρότερο βαθμό αμαύρωσε και «Το Αυτό», ο Γουάιτ σχεδόν σε κάνει να εύχεσαι να είχε υλοποιήσει, μπας και διασωθεί το ενδιαφέρον σου, περισσότερα απ’ το ουσιαστικά ένα παραπλανητικό «τίναγμα» που σου τη φυλάει σε ολόκληρο το 90λεπτο, εν αντιθέσει προς τα θύματα που αφήνει εν προόδω και η δραματουργία.

Γιατί κάποιες εκ των δεσποσύνων υποκύπτουν εύκολα και έτσι κι άλλες όχι και αλλιώς; Γιατί το the final girl έχει μυαλό και μάτια μόνο για ξεμονάχιασμα με τον μορφονιό όταν έχει μόλις δει μια απ’ τις επιστήθιές της αλλοπάρ κι εσώκλειστη σπίτι μετά από στούφο εξαιτίας του Τ(ι)ρ(αμ)όλ(α) – νέμεσης; Αν ξελαρυγγιάζεται νοερά ενώ παλεύει ομοίως με του λόγου του στο πατρικό της, κάτι που θα εξηγούσε το γιατί ουδείς δικός της προστρέχει σε βοήθεια, γιατί στη σεκάνς του νοσοκομείου («Jacobs Ladder», κανείς;), όπου διαπιστωμένα εντός του σύμπαντός μας γυρίζει σαν τρελή κι αλλοπαρμένη, δεν αντιδρά επί ώρα κανείς απ’ όσους τη βλέπουν; Αφού κι ένα «He wants us!» απευθύνει με ουρλιαχτά «Το Κάλεσμά» του για όσους δεν κατάλαβαν… Αφού θα έχεις φάει στη μάπα messaging και viewing στη μάχη των θηλυκών εναντίον της βιοηλεκτρικής οντότητας του stalker ο οποίος διέφυγε τα pixels που τον έθρεψαν κι έκανε άντρο του την κοινωνία του θεάματός μας (με εξαφανιζόλ μια πιθανή παραβολή πάνω στα αδηφάγα όμματα των μυστών της Έβδομης Τέχνης) … Αφού ακόμα και το jap εκτόπλασμα της Σαμάρα (η μαλλούρα μιανής περαστικής σε όραμα – ζόρι) ή οι ρίζες του «Evil Dead» (το ύστερο κλου χλωρίδας – φυλακής) θα έχουν «σκάσει» χωρίς να σε ανησυχήσουν σοβαρά, θα το ξέρεις πια: είσαι survivor άλλης μιας σινε-Σολωμονικής για αμερικανάκια. Τυχερά που είναι τα παιδιά του ellinikahoaxes.gr…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όχι, εκτός αν κυνηγάς διαστροφικά κάθε κρούσμα popcorn τερορισμού. Άντε, κι αν είσαι διευθυντής φωτογραφίας με κλίση στα σκιώδη, σκάρτα.

MORE REVIEWS

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΗΛΙΟ

Μία συμμορία ληστεύει το τρένο που μεταφέρει τον Ιάπωνα πρέσβη. Ανάμεσα στη λεία βρίσκεται και ένα σπάνιο ξίφος, δώρο της Ιαπωνίας προς τον Πρόεδρο Γκραντ. Ο αρχηγός της συμμορίας, προδομένος από τον συνεργάτη του, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον σωματοφύλακα του πρέσβη ώστε να βρεθεί το ξίφος.

ΤΣΑΪ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ

Τέσσερις φίλες, τρεις 84χρονες και μια 89χρονη, συναντιούνται στο σπίτι της μίας εξ αυτών στη βρετανική εξοχή και συζητούν, αναπολούν, γελούν και συγκινούνται. Απλώς, δεν πρόκειται για τέσσερις κοινές ηλικιωμένες, αλλά για τα «χρυσά κορίτσια» της βρετανικής (και παγκόσμιας) υποκριτικής!

Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΤΕΛ

Άρτι παραιτηθείς από την General Motors, ο Τζον ΝτεΛόριαν ανοίγει τα φτερά της δικής του εταιρείας σχεδιάζοντας το αυτοκίνητο των ονείρων του. Το project είναι ακριβό, τα χρήματα δεν φτάνουν, όμως για καλή του τύχη ο νέος του γείτονας είναι πιλότος με άκρες στην Κολομβία. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή; Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.

ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΝΕΟΙ

Στη μεταδιδακτορική Χιλή, παρέα οικογενειών ζει στην απομονωμένη φύση των πρόποδων των Άνδεων. Γονείς και παιδιά ετοιμάζονται για την μεγάλη πρωτοχρονιάτικη γιορτή, αν και για τα δεύτερα, μεγαλύτερη σημασία έχει το τέλος της εποχής της αθωότητάς τους.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ

Γηραιός απατεωνίσκος μεταμφιέζεται σε ηλικιωμένη γυναίκα και για σκοπούς που έχουν να κάνουν με ένα πολύτιμο αντικείμενο το οποίο μοναχική εκδότρια βιβλίων έχει στην κατοχή της, πιάνει το γειτονικό της διαμέρισμα. Εκείνη στην αρχή θα συμπαθήσει την εκκεντρική γιαγιούλα, σύντομα όμως θα προκύψουν (τι άλλο…) παρεξηγήσεις.