FreeCinema

Follow us

Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ (2017)

(SKYGGENES DAL)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιόνας Μάτσοου Γκούλμπραντσεν
  • ΚΑΣΤ: Άνταμ Έκελι, Κατρίνε Φάγκερλαντ, Τζον Όλαφ Νίλσεν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 91'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Ένα μικρό αγόρι θα έρθει αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα των μεγάλων αφού πρώτα ολοκληρώσει τη δική του, προσωπική αναζήτηση σε έναν «κόσμο» όπου τα όρια του αληθινού και του φανταστικού παραμένουν στους αιώνες μπερδεμένα μεταξύ τους.

Μεγάλο μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Νορβηγό δημιουργό Γιόνας Μάτσοου Γκούλμπραντσεν, που καταπιάνεται εδώ με το σκανδιναβικό folclore του τόπου του, σε μια ταινία η οποία μπορεί να επιδέχεται περαιτέρω βελτίωσης, παραμένει εντούτοις μια σχεδόν μυσταγωγική απόπειρα καταγραφής της οργιώδους νορβηγικής φύσης και της φύσης των ανθρώπων της. Έχοντας ως αφετηρία την προβληματική μιας μονογονεϊκής οικογένειας, ο Γκούλμπραντσεν κατασκευάζει ένα σύγχρονο παραμύθι για μικρούς και μεγάλους βασισμένο στις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα της χώρας του, όχι δίχως τις απαραίτητες δόσεις ζόφου και μεταφυσικής, που τουλάχιστον «χαρίζουν» σε ατμόσφαιρα όσα στερείται το φιλμ σε επίπεδο σεναριακής απόδοσης και διάρκειας.

Ο 6χρονος Άσλακ (Έκελι) ζει με τη μητέρα του Άστριντ (Φάγκερλαντ) σε ένα μικρό ορεινό χωριό κάπου στη Νορβηγία. Μετά τη μυστηριώδη εξαφάνιση του μεγαλύτερου αδελφού του, ο Άσλακ είναι αναγκασμένος να επωμίζεται σε καθημερινή βάση τη μελαγχολία της μητέρας του, η οποία με τη σειρά της πασχίζει να τον προστατέψει από τη συναισθηματική καταρράκωση που αναπόφευκτα θα επέλθει με την αποκάλυψη της αλήθειας. Η ψυχική κατάσταση του μικρού θα επηρεαστεί ακόμη περισσότερο όταν ένα πρωί ο αγαπημένος του σκύλος χαθεί, με τον Άσλακ να συνδέει την εξαφάνισή του με τα τοπικά κρούσματα αγρίως σφαγιασμένων προβάτων, που σύμφωνα με κάποιον θρύλο οφείλονται στη δράση ενός λυκανθρώπου. Αποφασισμένος να βρει τον σκύλο του, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι μέχρι την άλλη πλευρά του «απαγορευμένου» δάσους, εκεί όπου ομιχλώδεις, μοναχικές μορφές παραμονεύουν και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Αντλώντας καλλιτεχνική έμπνευση από το έργο διάσημων Νορβηγών ζωγράφων όπως ο Άουγκουστ Κάπελεν και ο Λαρς Χέρτερβιγκ, o Γκούλμπραντσεν οριοθετεί με προσοχή τον χώρο δράσης των ηρώων του, ουσιαστικά εγκλωβίζοντάς τους μέσα σε ένα ρεαλιστικό περιβάλλον που όμως παραπέμπει διαρκώς στα αυθεντικά, σκοτεινά παραμύθια των αδελφών Γκριμ, την ίδια στιγμή που η φαντασιακή ατμόσφαιρα της αόριστης απειλής τού λυκανθρώπου λειτουργεί και ως πρόσφορο έδαφος για την απότομη μετάβαση από την παιδική ηλικία σε αυτή των ενηλίκων. Η φωτογραφία του Μάριους Μάτσοου Γκούλμπραντσεν (αδελφού του σκηνοθέτη) αποτελεί το βασικό δυνατό χαρτί της ταινίας, με τον ίδιο να ποντάρει – μέσα από τη χρήση της «παγωμένης» χρωματικής του παλέτας – στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος το οποίο ακροβατεί μεταξύ ονείρου και εφιάλτη, αν μη τι άλλο καθιστώντας το φιλμ μια άρτια οπτικά δουλειά, ένα αποτέλεσμα βγαλμένο θαρρείς από τις σελίδες του βιβλίου με τις γκραβούρες που συμβουλεύεται ο Άσλακ στην αρχή της ταινίας.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα σοβαρεύουν κάπως, με τις κυρίως δυσκολίες να εντοπίζονται στη διάρκεια του φιλμ (μικρή, τουλάχιστον για όλα όσα ιδανικά θα «σήκωναν» μια καλύτερη ανάπτυξη) και κυρίως στο σενάριο που περιμένει από τον θεατή να συμπληρώσει τα κενά καταπώς ο ίδιος θεωρεί σωστό. Η υπερβολική ελευθερία δημιουργεί (ανά στιγμές) την αίσθηση της μη επαρκούς ενασχόλησης των σεναριογράφων (Γκούλμπραντσεν και Κλέμεντ Τουφρό) με τη βασική πλοκή της ταινίας, λες και ένα απροσδιόριστο οικογενειακό τραύμα μπορεί να δικαιολογήσει κάθε ανθρώπινη αλλαγή συμπεριφοράς ή έλλειψη αυτής. Όσο αποτελεσματικά και με έμφαση στο σασπένς χτίζεται το πρώτο μισό του φιλμ, άλλο τόσο αοριστολογικό μοιάζει το υπόλοιπο, με σεκάνς βουτηγμένες στο υγρό στοιχείο (εμπνευσμένες απευθείας από το έργο του Ταρκόφσκι), μια σχεδόν ολοκληρωτική απουσία πρόζας και ένα σενάριο που μοιάζει να βολεύεται στο κοινό, γοτθικό του background περισσότερο από όσο η εξέλιξη της ιστορίας του επιτρέπει. Τουλάχιστον, αυτό που θα έχεις να θυμάσαι πέρα από τα άγρια τοπία και τη μουντή νορβηγική ομορφιά θα είναι (και) η ερμηνεία του μικρού Άνταμ Έκελι στον ρόλο του Άσλακ, μια χλωμή, φασματική παρουσία που φέρνει στον νου τον χαρακτήρα του Ιβάν από «Τα Παιδικά Χρόνια του Ιβάν», μια ενδεχομένως μη εσκεμμένη, αλλά καθόλα ταιριαστή (βολική;) σύμπτωση.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν είσαι για πιο αφηρημένα πράγματα, τότε «Η Κοιλάδα των Σκιών» είναι για σένα, αφού σίγουρα θα βρεις εδώ τις αρετές που σε συγκινούν σε ανάλογου ύφους ταινίες. Μη περιμένεις, βέβαια, πως θα σε συγκλονίσει βαθιά. Στην τελική, πρόκειται για ένα coming of age φιλμ που παρά τις αδυναμίες του μπορεί να σταθεί ως μια από τις καλές επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα, αρκεί να ξέρεις τι αγοράζεις: εν προκειμένω ένα οικογενειακό δράμα «φεστιβαλικών» προδιαγραφών.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑ

Η Πέτρα επισκέπτεται την οικία του Ζάουμε, ενός διάσημου εικαστικού καλλιτέχνη που στην προσωπική του ζωή προκαλεί (ηθελημένα) το μίσος και τον πόνο, ειδικά σε ό,τι αφορά τον μονάκριβο γιο του. Εκείνη δεν γνώρισε ποτέ την ταυτότητα του πατέρα της, μυστικό που η μητέρα της πήρε μαζί της στον τάφο. Άραγε, πόσο μπορεί να σχετίζονται μεταξύ τους όλες αυτές οι ζωές;

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ

Η διαβόητη όσο και απρόσιτη hacker Λίσμπετ Σαλάντερ αναλαμβάνει να επανακτήσει από την NSA ηλεκτρονικό πρόγραμμα που ελέγχει τις πυρηνικές κεφαλές ανά τον κόσμο, κατόπιν επιθυμίας του ίδιου του δημιουργού του συστήματος. Τα καταφέρνει, συνειδητοποιεί όμως με άγριο τρόπο πως είναι πολλοί εκείνοι που επίσης θα ήθελαν να έχουν το πολύτιμο αυτό «όπλο» στην κατοχή τους.

ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Χριστούγεννα 1985 και δύο φοιτητές αποτολμούν μια φιλόδοξη ληστεία, κλέβοντας αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας του πολιτισμού των Μάγια από το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικού.

ΜΗ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙΣ

Ρεαλιστικά δραματουργημένες «περιπτώσεις» αφήνονται σε συναναστροφή με πραγματικούς θεραπευτές και masters of sex, στις οπτικές και στοματικές εκδηλώσεις της εμπνεύστριας του συμπλέγματος mistress, στο μετά τού meta καλλιτεχνήματος. Ματαίωση, κανείς;

OVERLORD

Κατά τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία, διμοιρία Αμερικανών αλεξιπτωτιστών πέφτει στη γαλλική ενδοχώρα με αποστολή να ανατινάξει την εκκλησία όπου βρίσκεται η ασύρματη επικοινωνία των Ναζί. Οι στρατιώτες, όμως, δεν γνωρίζουν πως στα υπόγεια του άλλοτε ιερού χώρου οι γιατροί του Τρίτου Ράιχ έχουν στήσει εργαστήριο πειραμάτων με σκοπό να φτιάξουν τον στρατό που… δεν θα πεθαίνει ποτέ!