FreeCinema

Follow us

RAW (2017)

(GRAVE)

  • ΕΙΔΟΣ: Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζουλιά Ντικουρνό
  • ΚΑΣΤ: Γκαράνς Μαριγιέ, Ελά Ρουμπφ, Ραμπά Ναΐτ Ουφελά, Λοράν Λουκά, Ζοανά Πρες
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Χορτοφάγος, πρωτοετής της Κτηνιατρικής, βιώνει τα τυπικά καψόνια από τους μεγαλύτερους συμφοιτητές της, ανάμεσα στα οποία υποχρεώνεται να γευτεί ωμό κρέας. Ο οργανισμός της θα αντιδράσει βίαια, αλλά στη συνέχεια θα προκύψει… η ανάγκη.

Η γαλλική σχολή των ταινιών τρόμου είχε πάρει μια μικρή κατηφόρα εδώ και λίγα χρόνια, όμως η πρωτοεμφανιζόμενη Ζουλιά Ντικουρνό δείχνει ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα για… ζουμερές εμπειρίες και ανατριχίλες για το genre à la française. Μετά την πρώτη προβολή του «Raw» στις τελευταίες Νύχτες Πρεμιέρας, έτυχε να τη ρωτήσω κατ’ ιδίαν ποια είναι η αγαπημένη της ταινία τρόμου από την ιστορία του γαλλικού σινεμά, ώστε να καταλάβω καλύτερα με τι ταυτίζεται σχετικά με το είδος, και μου απάντησε εντελώς αυθόρμητα το «Les Yeux Sans Visage» (1960) του Ζορζ Φρανζί. Αισιοδοξώ, λοιπόν.

Το φιλμ παρακολουθεί την ίσως απότομη ενηλικίωση της νεαρής Ζουστίν, που εγκαταλείπει την ασφάλεια του πατρικού οίκου για να μπει «στα βαθιά», τα καθήκοντα και την καθημερινότητα του μελλοντικού της βίου ως ενήλικα. Ο τρόπος που η Ντικουρνό παρουσιάζει τη φοιτητική ζωή, ως κάτι σαν στρατόπεδο νεοσύλλεκτων (!), είναι παραλληλισμός αρκετά καυστικός αν τον συνδυάσεις με τη δοκιμασία των πρωτοετών που πρέπει να φάνε ωμά εντόσθια ζώων αντί «καψονιού» σε μια αναπάντεχα και προκλητικά… αιματοβαμμένη σεκάνς. Η μεγαλύτερη αδελφή της Ζουστίν, η Αλεξιά, επίσης φοιτά εκεί και αυτό δεν δίνει καμία ελπίδα στη νεαρή ηρωίδα να τη σκαπουλάρει. Φυσικά, η πρώτη θα κάνει εμετό και ο οργανισμός της θα «διαμαρτυρηθεί» έντονα, δημιουργώντας άσχημα εξανθήματα και ερεθισμούς σε όλο της το κορμί. Η Ζουστίν είναι χορτοφάγος.

Η πρώτη επαφή με τη γεύση του κρέατος θα βάλει τη φαντασία της σε ένα test αντοχής, με το σώμα να επιθυμεί την επανάληψη. Η Ντικουρνό παρουσιάζει την όλη διαδικασία της «μεταστροφής» της ηρωίδας σαν μια μορφή εθισμού προς το καινούργιο, η οποία παραπέμπει σε φιλμ με βαμπιρικό θέμα. Υπάρχουν και ελαφρές νύξεις γύρω από την παρθενία ή τη σεξουαλικότητα, όμως η δημιουργός (και σεναριογράφος) δεν δείχνει να έχει διαθέσεις προσανατολισμού παρεμφερείς με το «Ginger Snaps» (2001), για παράδειγμα, στο βάθος της αλληγορικής της σκέψης. Οι fans του είδους αποκλείεται να μην κάνουν τη σύγκριση με εκείνο το φιλμ, καθώς οι ομοιότητες στην ιστορία είναι ουκ ολίγες, αρχής γενομένης από την ύπαρξη των δύο κοριτσιών / αδελφών. Η Ντικουρνό, όμως, δεν θίγει τόσο έντονα ζητήματα όπως η εμφάνιση της γυναικείας περιόδου ή το σεξ σε συνάρτηση με τον πόνο (για να μη φτάσω μέχρι τον φετιχισμό της νεκροφιλίας). Ακόμη και η σημειολογία της γύρω από το αίμα δείχνει να έχει άλλη κατεύθυνση.

Υφολογικά, το «Raw» καταλήγει να «συγγενεύει» περισσότερο με το… «Αυτόχειρες Παρθένοι» (2000) της Σοφία Κόπολα, αφήνοντας τη θρησκοληψία σε δεύτερο επίπεδο, σίγουρα. Εκεί, ο οίκος εξέφραζε τον εγκλεισμό από την οικογένεια, αφήνοντας στις πέντε αδελφές ως μοναδική διαφυγή την επιλογή της αυτοκτονίας. Εδώ, οι ηρωίδες έχουν την ελευθερία να αποδράσουν από τον οίκο τους, όμως ο έξω κόσμος είναι μάλλον αφιλόξενος και επικίνδυνος γι’ αυτές. Έχουν βγει έξω, αλλά… δεν «χωράνε» έξω. Όπως συμβουλεύει τη Ζουστίν η νοσοκόμα της σχολής, «βρες για σένα μια ήσυχη γωνιά». Ή γύρνα στην ασφάλεια των… δικών σου ανθρώπων.

Η κατακλείδα του έργου αποκαλύπτει και το ουσιαστικό statement του «Raw», δίνοντας ένα νέο νόημα στην έννοια του «εν σάρκα μία» (δίχως… στεφανώματα εδώ!). Ο κανιβαλισμός μας ενώνει. Ως κοινωνία. Με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Και έχει να κάνει κι αυτός με την «ιεραρχία» στην τροφική αλυσίδα. Το χάος εκεί έξω προκαλεί… δυσπεψία. Κάποιοι πρέπει να μας προστατεύουν από τη δυσαρμονία και τη δυσλειτουργικότητα. Το αίμα μας. Πρωτίστως.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ταινία τρόμου με μυαλό και «διαφορετικότητα» στην προσέγγιση για τους πιο… ώριμους fans του είδους. Έρχεται με τη φήμη… λιποθυμιών από φεστιβαλικές προβολές του εξωτερικού. Ενδεχομένως, κάποιοι θεατές που δεν είναι εξοικειωμένοι με λίγο πιο σκληρές ή αιματηρές σκηνές να αισθανθούν μια ενόχληση… στο στομάχι. Σοκαριστικές εικόνες, πάντως, οι γνώστες του genre δεν θα βρουν εδώ. Αν πας μόνο για το αίμα, θα πας σε λάθος έργο. Είπαμε. Υπάρχει και μυαλό στο «Raw»!

MORE REVIEWS

En Lefko Film Festival 2017

EN LEFKO FILM FESTIVAL 2017

Από trend-setting ραδιοφωνικός σταθμός με προϊστορία σε επιτυχημένα μουσικά events, ο En Lefko προσθέτει πλέον στο ενεργητικό του και τη διοργάνωση ενός… Film Festival! Στους κινηματογράφους Ιντεάλ και Δαναός, μέχρι και τις 3 Μαΐου το ποδαρικό.

The Assignment - 2017

ΔΙΠΛΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ

Πλαστική χειρουργός (για τα σίδερα) εκδικείται τον εκτελεστή του αδελφού της με τον πλέον ιδιόρρυθμο τρόπο: αλλάζοντας το φύλο του! Τώρα «εκείνη» την αναζητά παντού, ώστε να πάρει τη δική της εκδίκηση.

THE EAGLE HUNTRESS

Η ΚΥΝΗΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΤΟ

Η 13χρονη Αϊσολπάν ζει με την οικογένειά της στα βουνά της Μογγολίας, κι ενώ βιώνει μια δύσκολη αλλά ευτυχισμένη καθημερινότητα, αποφασίζει να πραγματοποιήσει το μεγάλο της όνειρο: να γίνει η πρώτη γυναίκα - κυνηγός με αετό στην ιστορία των νομάδων Καζάκων της περιοχής της.

FAI BEI SOGNI

ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ

Ο Μάσιμο χάνει τη μητέρα του στην τρυφερή ηλικία των εννιά, γεγονός που τον στιγματίζει μετέπειτα ως ενήλικα. Αυτές είναι μερικές στιγμές από τη ζωή του, αλλά και στιγμές της Ιταλίας μέσα στις δεκαετίες.

PATRIOTS DAY

Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ

Το χρονικό της βομβιστικής επίθεσης στον Μαραθώνιο της Βοστώνης του 2013 και το κυνήγι για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών. Από τη μία οι τρομοκράτες, από την άλλη όλος ο αστυνομικός μηχανισμός και η αμέριστη συμπαράσταση των κατοίκων της πόλης.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι μια κοπελίτσα και ξαφνικά γουστάρει να τον τρώει ωμό. Άλλη μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία για μια γαμάτη τσόντα…

ΝΕΑ