FreeCinema

Follow us

RAMPAGE: ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΧΑΟΣ (2018)

(RAMPAGE)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπραντ Πέιτον
  • ΚΑΣΤ: Ντουέιν Τζόνσον, Ναόμι Χάρις, Τζέφρι Ντιν Μόργκαν, Μάλιν Άκερμαν, Τζέικ Λέισι, Τζο Μανγκανιέλο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 107'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Εξαιτίας γενετικού πειράματος που πήγε στραβά, τρία άγρια ζώα αποκτούν υπερφυσικό μέγεθος και κατευθύνονται παράλληλα προς την πόλη του Σικάγου με καταστροφικές διαθέσεις. Ουδείς μπορεί να τα αναχαιτίσει, εκτός ίσως από τον ειδικό πρωτοζωολόγο Ντέιβις Οκόγιε, ο οποίος έχει άρρηκτο συναισθηματικό δέσιμο με ένα εκ των τριών, έναν λευκό γορίλα ονόματι Τζορτζ.

Μπορεί μια ταινία να είναι χαρακτηριστικά ανεγκέφαλη, αλλά και εξόχως διασκεδαστική ταυτόχρονα; Φυσικά και γίνεται. Ας δούμε το παράδειγμα του «Snakes on a Plane» (2006). Μιλάμε για ένα φιλμ στο οποίο κάποιοι κακοί, για να αποτρέψουν έναν μάρτυρα από το να τους καρφώσει στο FBI, έχουν τη φαεινή ιδέα να αμολήσουν… φίδια στο αεροπλάνο που τον μεταφέρει, μπας και το ρίξουν ώστε να γλιτώσουν έτσι μια και καλή από τον μπελά που πάει να τους βρει. Χάρη σε αυτό το «εύρημα», στήθηκε ένα εναέριο τρικούβερτο γλέντι, με καλεσμένους όλους τους επιβάτες και το προσωπικό της εν λόγω πτήσης, καθώς τα συμπαθή ερπετά έκοβαν τις βόλτες τους στους διαδρόμους του αεροσκάφους, παρενοχλώντας (για να το πούμε κομψά) τα… ενοχλητικά δίποδα.

Τούτη η νέα περιπέτεια του Ντουέιν Τζόνσον (που έρχεται λίγους μόλις μήνες μετά το τεράστιο – στις ΗΠΑ – σουξέ του «Jumanji: Καλωσήρθατε στη Ζούγκλα») αποτελεί το αντίθετο του προαναφερθέντος παραδείγματος. Πρόκειται για μια ανεγκέφαλη (όσο δεν πάει) ταινία, που αποτελεί προσβολή για το σινεμά της μπλοκμπαστερικής διασκέδασης και του (θρυλικού στα 70’s) genre των disaster movies, αδυνατώντας να προσφέρει έστω και μια υποψία fun. Δεν ξέρω, βέβαια, κατά πόσο ένα σενάριο που θέλει έναν δεκάμετρο λευκό γορίλα (κάτι σαν άσπρη εκδοχή του Κινγκ Κονγκ), έναν κροκόδειλο που μοιάζει με διασταύρωση ερπετού με τον Γκοτζίλα κι έναν ιπτάμενο λύκο (αδυνατώ να βρω παρομοίωση εδώ!) να διαλύουν τα πάντα στο διάβα τους θα μπορούσε να πετύχει πολλά. Στην προκειμένη, πετυχαίνει μονάχα τα πιο… καταστροφικά.

Βασισμένο σε ένα μάλλον ξεχασμένο arcade game της δεκαετίας του ’80, γεγονός που δεν αποτελεί κάποιου είδους μομφή στην καταστροφή (#diplhs) που συντελείται, μιας και όπου και να στηριζόταν αυτό το συγκεκριμένο αποτέλεσμα ίδια θα ήταν η ετυμηγορία, ξεκινά τη δράση του για κάποιον μυστήριο λόγο στο… διάστημα. Εκεί διενεργεί τα παράνομα γενετικά πειράματά της μια κάποια εταιρεία κολοσσός, ο σταθμός της οποίας (μάντεψε) καταστρέφεται, ενώ οι κάψουλες με όλο το σχετικό υλικό προσγειώνονται ατάκτως σε διάφορα μέρη της Αμερικής. Τρία άγρια ζώα θα έρθουν σε επαφή με το περιεχόμενό τους, κάτι που θα έχει ολοφάνερες συνέπειες στο μέγεθός τους, ο δε στρατός με τις βόμβες του είναι ανήμπορος να κάνει το οτιδήποτε μπροστά στην άγρια επέλασή τους. Όπου τα όπλα σιγούν, όμως, συχνά μιλά η επιστήμη (ή κάτι τέτοιο).

Ο Ντέιβις Οκόγιε, θαρραλέος πρωτοζωολόγος, βλέπει τον αξιαγάπητο γορίλα Τζορτζ, που κάποτε είχε σώσει από τα νύχια λαθροκυνηγών, να γίνεται αγνώριστος από κάθε άποψη, διατρέχοντας σοβαρότατο κίνδυνο να τον χάσει για πάντα. Ενώνει τις δυνάμεις του με πρώην βιολόγο της μοχθηρής Energyn, της εταιρείας που πειραματιζόταν με τις μεταλλάξεις, η οποία τον βρίσκει στο λεπτό, του εξηγεί τα πάντα στο δευτερόλεπτο και μαζί εκπονούν σχέδιο δράσης στο… nanosecond. Μπλέκουν και με έναν αδιευκρίνιστης σκοπιμότητας κυβερνητικό πράκτορα, το μεγαλύτερο προσόν τού οποίου φαίνεται να είναι η αλαζονεία του και το στραβό του ειρωνικό χαμόγελο που σε κάνει να πιστεύεις πως όπου να ‘ναι παθαίνει εγκεφαλικό (ο Τζέφρι Ντιν Μόργκαν με το ίδιο εκνευριστικό υφάκι που έχει λανσάρει στο τηλεοπτικό «The Walking Dead»), και μαζί ξεκινούν για το ακατόρθωτο.

Ο λόγος, βέβαια, που τα τρία μεταλλαγμένα ζώα οδεύουν προς Σικάγο ισοπεδώνοντας ό,τι βρουν μπροστά τους, είναι… πιο σουρεάλ κι από σουρεάλ. Τα έχει καλέσει εκεί μέσω υπερηχητκού σήματος(!) η ασυνείδητη bitch που διοικεί την Energyn, για να πάρει δείγμα από το DNA τους, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να μη χάσει τη δουλειά ετών, συνεχίζοντας έτσι τα σχετικά πειράματα. Γνωρίζει πως έχει να κάνει με κάτι δεκάμετρα αφηνιασμένα θηρία που γκρεμίζουν ουρανοξύστες για πλάκα, αλλά η δουλειά είναι πάνω απ’ όλα, λογική από την οποία δεν μπορεί να τη σταματήσει ούτε ο τουλάχιστον αφελής συν-ιδιοκτήτης αδελφός της, που υποτίθεται πως αποτελεί ένα από τα comic relief της υπόθεσης, κουβαλά όμως τόση πηχτή βλακεία στο βλέμμα και στις κινήσεις του γενικά, που μπροστά του ο Λόιντ και ο Χάρι από τον «Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο» (1995) μοιάζουν με γίγαντες της διανόησης!

Το επικό κρεσέντο της τελικής κλιμάκωσης είναι μια original ταινία καταστροφής, με το Σικάγο (που οι υπεύθυνοι έχουν καταφέρει να εκκενώσουν για πλάκα μέσα σε μισή ωρίτσα…) να περνά ιδιαιτέρως δύσκολες ώρες από την επίθεση των υπερφυσικών ζώων. Κτήρια πέφτουν, αυτοκίνητα γίνονται ιπτάμενα, ο δε στρατός νιώθει στο πετσί του τι εστί άγρια μάχη στην κυριολεξία. Όλα αυτά, όμως, υποστηρίζονται από κάτι εφέ που δεν τα λες ακριβώς επιτυχημένα, το χιούμορ απουσιάζει παντελώς (το ηθελημένο, καθώς μπορεί κανείς να γελάσει για… τους λάθους λόγους) και με τον Ντουέιν Τζόνσον να στέκει ατσαλάκωτος μέσα στον χαμό, πιθανότατα διότι την «ίδια» ταινία την έχει γυρίσει καμία εικοσαριά φορές στο παρελθόν. Ας ελπίσουμε πως ο άμεσα επερχόμενος «Skyscraper» του (συμπαθούς κατά τα άλλα πρωταγωνιστή) θα βλέπεται (εκτός κι αν το να γυρίζει κανείς δέκα-δέκα τις ταινίες του επιφέρει μονίμως… καταστροφικά αποτελέσματα).

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Συνδυασμός ταινίας καταστροφής και φαντασίας που δεν στέκει σαν τίποτε από τα δύο, ούτε όμως και σαν παρωδία, αφού «το παίζει» σοβαρή για να κριθεί ως τέτοια. Απερίγραπτος σεναριακός αχταρμάς, με τις έννοιες του χρόνου και του τόπου να εξευτελίζονται, με κάτι κακούς για κλάματα και μια αίσθηση μπλοκμπαστερικής παρακμής που σε κάνει να θλίβεσαι για την κατάντια ενός είδους που σπάνια αστοχούσε στο παρελθόν, προσφέροντας έστω ένα δίωρο αγνής διασκέδασης. Μόνο για κανιβαλισμό με την κατάλληλη παρέα και σε κατάλληλη αίθουσα, με την προϋπόθεση να βρίσκεστε και στην κατάλληλη ηλικία.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

IL POSTINO: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Άνεργος λόγω… ναυτίας γιος ψαρά σε απομονωμένο ψαροχώρι της Ιταλίας των 50s, ο Μάριο αναλαμβάνει χρέη ταχυδρόμου του εξόριστου εκεί Χιλιανού, περίφημου ποιητή και κομουνιστή Πάμπλο Νερούδα. Και αφού γίνει φίλος και συνομιλητής του, θα κατακτήσει τα λόγια και τη γυναίκα της ζωής του, που τόσο καιρό του διέφευγαν.

ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

Υποαμειβόμενος μηχανικός σε αμαξοστάσιο του ΟΣΕ των Σκοπίων βάζει στο χέρι προσωρινά ορφανή ποσότητα χασίς. Ανίκανος να το ξεφορτωθεί, φτιάχνει space cake που ανασταίνει από τους αφόρητους πόνους και την αυτολύπηση τον τερματικά καρκινοπαθή γέρο του, για τον οποίο είχε εγκαταλείψει σπουδές, ώσπου η κατάσταση θα ξεφύγει ιλαροτραγικά. Σε trip θ’ αφήσουν πίσω τα παλιά;

Ο 20ος ΜΟΥ ΑΙΩΝΑΣ

Δύο δίδυμα κορίτσια που ζουν πάμφτωχα, υπό κάκιστες συνθήκες στην Ουγγαρία, χωρίζονται όταν δύο διαφορετικοί άνθρωποι τις παίρνουν μαζί τους. Χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στο ίδιο τρένο του Οριάν Εξπρές, χωρίς να έχουν ιδέα η μία για την άλλη.

MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN

Η Ντόνα έχει πεθάνει, η Σόφι είναι έγκυος και ανακαινίζει το παλιό ξενοδοχείο τής… «mamma mia», όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της βρίσκονται καθ’ οδόν για να το γιορτάσουν μαζί της και οι μνήμες φέρνουν έντονα συναισθήματα.