FreeCinema

Follow us

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ (2016)

(QUE DIOS NOS PERDONE)

  • ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ροντρίγκο Σορογκόγιεν
  • ΚΑΣΤ: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Ρομπέρτο Άλαμο, Χαβιέρ Περέιρα, Λουίς Ζαχέρα, Μόνικα Λόπεθ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ROSEBUD.21 / SEVEN FILMS

Σειρά δολοφονιών μετά βιασμού ηλικιωμένων γυναικών αναστατώνουν την καλοκαιρινή Μαδρίτη του 2011. Δύο αστυνομικοί ντετέκτιβ, που θεωρούν πως από πίσω τους κρύβεται ένας κατά συρροή δολοφόνος, αναλαμβάνουν τον εντοπισμό και τη σύλληψή του. Έχουν όμως κι αυτοί τα προσωπικά τους θέματα, που στέκουν σαν τροχοπέδη στις προσπάθειές τους.

Οι ντετέκτιβ Βελάρδε και Αλφάρο, οι κεντρικοί πρωταγωνιστές τούτης της ιστορίας, είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες. Ο πρώτος, ένα μοναχικός τύπος που αντιμετωπίζει πρόβλημα τραυλισμού, είναι ο μεθοδικός αστυνομικός, αυτός που αναφέρει την πιθανή ύπαρξη serial killer καθώς βλέπει σύνδεση της υπόθεσης βιασμού και δολοφονίας που καλείται να εξετάσει με μια παρεμφερή ανεξιχνίαστη του παρελθόντος. Ο δεύτερος, ένας οικογενειάρχης που έχει προβλήματα στον γάμο του, είναι ο σκληρός, συχνά ανορθόδοξος αστυνομικός, οι εξάρσεις έντονης βίας στη συμπεριφορά του οποίου τον έχουν θέσει υπό ψυχολογική παρακολούθηση και οριακά εκτός υπηρεσίας. Η σχέση αυτών των δύο μπορεί να είναι δευτερεύουσας σημασίας στην εξέλιξη της υπόθεσης (ποιος και γιατί δολοφονεί ηλικιωμένες γυναίκες είναι το πρωτεύον ερώτημα), η πορεία της όμως συμβαδίζει με αυτήν της αστυνομικής έρευνας: αρχική αδιαφορία, συνειδητοποίηση πως εδώ υπάρχει κάτι που ενώνει, σεβασμός και αλληλοεκτίμηση μπροστά στην πιθανότητα λύσης του γρίφου. Μπορεί αρχικά οι δυο αυτοί να μοιάζουν τελείως διαφορετικοί άνθρωποι, γίνεται όμως κατανοητό, καθώς ξετυλίγουν το κουβάρι της υπόθεσης που έχουν αναλάβει, πως τα κοινά τους σημεία είναι περισσότερα και πιο βαθιά απ’ ότι επιφανειακά φαίνεται.

Παράλληλα με τα μεταξύ τους κοινά χαρακτηριστικά, αφήνεται να εννοηθεί πως και ο δολοφόνος τον οποίο αναζητούν μανιωδώς, δεν διαφέρει και τόσο από αυτούς. Το χαμηλό επίπεδο αυτοεκτίμησης του Βελάρδε (ένεκα του τραυλισμού του) τον οδηγεί να επιτεθεί στη γυναίκα για την οποία ενδιαφέρεται, ενώ η βίαιη συμπεριφορά του Αλφάρο, που συχνά κρύβεται κάτω από τον μανδύα μιας φιλικής πλην όμως ακατάσχετης πολυλογίας, έχει ως αποτέλεσμα τη σοβαρή κρίση σχέσεων με τη γυναίκα και το παιδί του. Ο σκηνοθέτης Ροντρίγκο Σορογκόγιεν αντιμετωπίζει το Αστυνομικό Σώμα σαν μικρογραφία μιας οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας, όπου μπορεί κανείς να συναντήσει κάθε είδος ανθρώπου. Ο αρχηγός του Τμήματος και προϊστάμενος των δύο ντετέκτιβ σχεδόν επικροτεί την πλημμελή άσκηση καθηκόντων ενός συναδέλφου τους, που για γραφειοκρατικούς λόγους αμελεί να καταγράψει έναν από τους βιασμούς, καθώς τον ενδιαφέρει πρωτίστως η επικοινωνιακή πολιτική. Με την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα στη Μαδρίτη, το τελευταίο που θέλει είναι να υπάρχει στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων η είδηση της ύπαρξης ενός serial killer στους δρόμους της πόλης. Το γεγονός του ερχομού του Ποντίφικα προφανώς και ενισχύει τη βουή και την πολυκοσμία της πόλης, σε βαθμό που καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την αστυνομική έρευνα (χαρακτηριστική η έξοχη σεκάνς καταδίωξης με κατάληξη σ’ έναν υπόγειο σταθμό του metro), πέραν τούτου όμως δεν δικαιολογείται η ύπαρξή του ως σεναριακού φόντου, αφού η όποια σύνδεση μένει μόνο ως ειδησεογραφική καταγραφή.

Ο Σορογκόγιεν κριτικάρει την καθολική εκκλησία μέσω των διαστροφών τού δολοφόνου της υπόθεσής του (έχει γράψει και το σενάριο, μαζί με τη μόνιμη συνεργάτιδά του Ιζαμπέλ Πένια), δεν κατορθώνει όμως να σκάψει βαθιά μέσα στην ψυχή αυτού του ανθρώπου, ενδοσκοπώντας τους λόγους που τον έφεραν σε αυτό το σημείο, παρά τον παρουσιάζει «εύκολα» σχηματοποιημένο, αιτιολογώντας τη δράση του σε έναν συνδυασμό οιδιπόδειου και βαθιάς χριστιανικής πίστης. Πιο εύστοχες είναι οι ευρύτερες πολιτικοκοινωνικές νύξεις του σεναρίου, που πιάνουν από την ισπανική (και όχι μόνον, ασφαλώς) οικονομική κρίση, μέχρι τις σχέσεις αστυνομίας – πολιτών, όπως αυτές μπορεί να διαμορφωθούν εξαιτίας της δράσης της πρώτης (με μια αποκαλυπτική σκηνή άρνησης παροχής βοηθείας στη διενεργούμενη έρευνα των ντετέκτιβ). Τα κοινά σημεία αναφοράς με «Το Μικρό Νησί» είναι προφανή, αν και το έντονο τοπικό στοιχείο εκείνου (που βρισκόταν στη καρδιά της υπόθεσης), δεν μπορεί να βρει αντιστοιχία εδώ, καθώς εκεί έπαιζαν σημαντικότατο ρόλο, εκτός από τη μικρή κοινότητα της επαρχίας, τα έντονα πολιτικά ισπανικά πάθη της εποχής της αποκατάστασης της δημοκρατίας, που εξ ορισμού εδώ δεν μπορούν να υπάρξουν. Σε ό,τι έχει να κάνει πάντως με την… κλιμάκωση των καιρικών φαινομένων, το ένα έχει επηρεαστεί από το άλλο και τα δυο μαζί από το «Seven» (1995), αλλά… από την ανάποδη, καθώς η εκτυφλωτική λιακάδα, που υπάρχει καθ’ όλη τη διάρκεια και των δύο, αντικαθίσταται από μια καταρρακτώδη βροχή στο κομμάτι της τελικής (και άδοξης σεναριακά) λύσης, σε αντίθεση με τα τεκταινόμενα στη σπουδαία ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Στιβαρό αστυνομικό θρίλερ που πατά με ακρίβεια πάνω σε αμερικάνικα πρότυπα και στερεότυπα αφήγησης, με χαρακτήρες, σύγχρονο κοινωνικό σχόλιο και μυστήριο, και με μια-δυο ευκολίες σε ό,τι αφορά τον εντοπισμό του δράστη (ειδικά στον «επίλογο» του φινάλε). Κρίμα που ένα τέτοιο φιλμ, με λόγο ύπαρξης στις αίθουσες, θάβεται στην περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, σε ένα ακόμη «θαύμα» της ελληνικής διανομής. Ευτυχώς, τουλάχιστον, αν και ο αυθεντικός ισπανικός τίτλος το υπαγορεύει, αποφεύχθηκε η ακριβής μετάφραση, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε μερίδα του κοινού σε εντελώς άστοχους θεολογικούς συνειρμούς…

MORE REVIEWS

ΜΑΖΙ Ή ΤΙΠΟΤΑ

Γυναίκα χάνει σύζυγο και ανήλικο παιδί από βομβιστική επίθεση νεοναζί στη Γερμανία. Η αστυνομία ανακαλύπτει τους ενόχους, ο δικαστικός αγώνας ξεκινά, όμως τα στοιχεία καταρρέουν και το παρελθόν του θύματος προδιαγράφει διχαστικά την έκβασή του. Αν ο Νόμος κάνει τα «στραβά μάτια», πώς βρίσκεις το δίκιο σου;

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΙΣΙ 15:17

Η αληθινή ιστορία τριών Αμερικανών φίλων, που ευρισκόμενοι σε καλοκαιρινές διακοπές στην Ευρώπη τον Αύγουστο του 2015 απέτρεψαν δολοφονική τρομοκρατική απόπειρα ενώ βρίσκονταν σε τρένο με κατεύθυνση το Παρίσι.

ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ

Βλακωδώς έντιμος πλην πτωχός υπεύθυνος προμηθειών σε νεοσύστατο κρατικό φορέα γίνεται ανίδεα υποχείριο της συζύγου του, συνεργάτιδας με το αζημίωτο των μιζαδόρικων μεθοδεύσεων ανωτέρων του που θα βάλουν το (πολύ) χρήμα στη ζωή τους. Πώς θα σταματήσουν τα «μούσια» με τα οποία το δικαιολογεί η madame, όταν μπουν στη μέση reporter του γυαλιού, που μυρίζονται τη λοβιτούρα, και οι γυναικοδουλειές τού χλιδομεσίτη άντρα της ξαδέλφης της;

MUDBOUND: ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΟΝ ΜΙΣΙΣΙΠΗ

H ιστορία δύο οικογενειών, των λευκών γαιοκτημόνων και των μαύρων αγροτών σε μια φάρμα στον Μισισιπή στη λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου γνωρίστηκαν και συμπολέμησαν δύο νέοι από την κάθε οικογένεια.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ

Δεκαεξάχρονη μαθήτρια γοητεύεται σταδιακά από ένα πνεύμα, το οποίο εμφανίζεται μπροστά της κάθε μέρα με τη μορφή ενός ανθρώπου συνομήλικού της, πλην όμως έχοντας διαφορετικό πάντα πρόσωπο, φύλο ή χρώμα! Η έλξη είναι μάλλον αμοιβαία, πώς όμως μπορεί να στεριώσει ένας τέτοιος παράξενος έρωτας;