FreeCinema

Follow us

PATERSON (2016)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζιμ Τζάρμους
  • ΚΑΣΤ: Άνταμ Ντράιβερ, Γκολσίφτε Φαραχανί, Μπάρι Σαμπάκα Χένλεϊ, Κλιφ Σμιθ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: AMA FILMS

Ο Πάτερσον, ένας νεαρός οδηγός λεωφορείου, μένει στη μικρή πόλη… Πάτερσον του Νιου Τζέρζι και ζει για την ποίηση, εμπνευσμένος από την καθημερινότητά του και την τρυφερή του σχέση με την ελαφρώς εμμονική αλλά υπέροχη γυναίκα του, Λόρα.

Βγαίνοντας από τη δημοσιογραφική προβολή του φιλμ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λονδίνου, αρχικά δεν ήξερα πώς να αντιμετωπίσω αυτή τη δωδέκατη μεγάλου μήκους ταινία του λατρεμένου indie δημιουργού, μιας κι είναι εξαιρετικά χαμηλότονη και με ένα κάπως… σιροπιαστά «χαζούλικο» και συχνά άβολο χιούμορ (συγκεκριμένα σε κάποιες στιγμές μεταξύ του ζευγαριού). Ωστόσο, την ίδια στιγμή που η λογική προσπαθούσε να ερμηνεύσει την ταινία, το αυθόρμητο συναίσθημα προκαλούσε ένα παρατεταμένο χαμόγελο αισιοδοξίας και ψυχικής ανάτασης.

Σε μια εβδομάδα της ζωής του κεντρικού ήρωα, λοιπόν: ο Πάτερσον οδηγεί καθημερινά το λεωφορείο του, περνά από τους ίδιους δρόμους και τα ίδια μαγαζιά, ακούει αποσπασματικά τις ιστορίες των επιβατών του, επιστρέφει σπίτι μετά το τέλος της βάρδιας, βγάζει τον κακομαθημένο σκύλο τους βόλτα, και ακούει, συμμετέχοντας κιόλας κατά καιρούς, τις ιστορίες των θαμώνων του τοπικού του bar, στο οποίο σταματά να πιεί τη συνηθισμένη του μπύρα. Επιστρέφοντας σπίτι, βρίσκεται ψύχραιμα αντιμέτωπος με το όποιο καινούργιο «δημιουργικό» κόλλημα της κατά τα άλλα γλυκύτατης και ενθουσιώδους Λόρα, η οποία σιγά-σιγά (και μεταξύ άλλων) ζωγραφίζει κάθε γωνιά του σπιτιού τους ασπρόμαυρη! Το βαθιά ερωτευμένο ζευγάρι είναι υπερβολικά αλληλοϋποστηρικτικό στα όνειρα και τις φιλοδοξίες του και η μέρα τελειώνει όσο τρυφερά ξεκίνησε, για να αρχίσει μια καινούργια, παρόμοια. Μέσα από όλα αυτά, όμως, μέσα από την – για τους περισσότερους από εμάς – πεζή ρουτίνα, ο Πάτερσον, πολίτης του Πάτερσον, ζει και αναπνέει ποίηση. Τη δική του ποίηση, που γράφει όποτε βρίσκει μια στιγμή ηρεμίας ή απλά δημιουργεί νοητικά και απαγγέλλει στο μυαλό του, αλλά και των ποιητών – ηρώων του, με επικεφαλής τον Γουίλιαμς Κάρλος Γουίλιαμς, συγγραφέα της ποιητικής συλλογής… «Πάτερσον»!

Ο χαρακτηριστικός Τζάρμους είναι προφανής: στον πυρήνα, ο ευκρινής, εύγλωττος, οριακά «σοφιστικέ» διάλογος ανάμεσα σε καθημερινούς ανθρώπους που γκρινιάζουν αλλά και χαίρονται τη ζωή, που πληγώνονται αλλά ανακάμπτουν, με μια παντελή έλλειψη «κακών» χαρακτήρων (ο πιο άτακτος στην ταινία είναι ο… σκύλος) και το γνώριμο υποδόριο χιούμορ που βρίσκεται στις μικρολεπτομέρειες. Ιδιαίτερα οι σκηνές «κινδυνολογίας» είναι απλά απολαυστικές. Στις μέρες της τρομοκρατίας και της τρομολαγνίας, της απαισιοδοξίας και της υπερβολικής αντίδρασης (στην αληθινή και την κινηματογραφική ζωή), ο δημιουργός τοποθετεί ιδανικά στιγμές όπου τόσο οι χαρακτήρες όσο και οι θεατές φαντάζονται το χειρότερο σενάριο έκβασης ενός μικρογεγονότος, με μια έμφυτη πια αγωνία, που εδώ ποτέ δεν αποφέρει καρπούς.

Από την άλλη, βλέπουμε κι έναν Τζάρμους πιο χαμηλότονο και μινιμαλιστή από ποτέ. Μας καλεί να ακολουθήσουμε το καθημερινό, φυσικό και νοητικό ταξίδι του ήρωά του και να δούμε τα πράγματα με μια πιο λυρική ματιά. Παρότι στο μεγαλύτερο μέρος τού φιλμ το καταφέρνει, αυτή η ποιητική μέρα της Μαρμότας αναπόφευκτα κάπου κουράζει, ενώ η αρκετά υπερβολική εκκεντρικότητα των κολλημάτων της Λόρα και της εξίσου παρατραβηγμένης ανεκτικότητας του Πάτερσον μάλλον αποξενώνουν και πετάνε τον θεατή έξω από το υπόλοιπο, οργανικά λυρικό πάσο. Πάντως, στον ομώνυμο χαρακτήρα, ο Άνταμ Ντράιβερ υποδύεται με εξαιρετική εσωτερικότητα τον στωικό ποιητή, σε μια από εκείνες τις μη κραυγαλέες, όμως ακέραια αποδομένες πολύπλοκες ερμηνείες.

Χωρίς να προσφέρει ιδιαίτερη τροφή για σκέψη και να συνεπαίρνει όπως πρότερες δημιουργίες του Τζάρμους, το «Paterson» με γοήτευσε, κι ελπίζω να φύγετε κι εσείς από το σινεμά με μια παρόμοια αίσθηση. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο ως κινηματογραφική εμπειρία από την αυθεντική έννοια της «ψυχαγωγίας», και αυτή η ταινία την παρέχει με μια κάποια χαμηλότονη γοητεία κι έναν ρομαντισμό για την ίδια την καθημερινότητά μας που σπάνια πια βλέπουμε στο σινεμά.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μια μεγάλη μερίδα του κοινού (και χωρίς να φταίει απόλυτα μόνο αυτό) θα τη βρει μονότονη, χάνοντας, δυστυχώς, το σκεπτικό του «ποιητικού» του όλου πράγματος. Ενδέχεται, όμως, να ξενίσει κάπως και τους μακροχρόνιους θαυμαστές τους Τζάρμους με την, σε σημεία, αλλόκοτη αφηγηματικότητά του. Είναι, πάντως, μια ταινία με υπέροχες προθέσεις και αισιόδοξη ανθρωπιά στον πυρήνα της, οπότε αξίζει ειλικρινά, παρά τα εκάστοτε ψεγάδια της.

MORE REVIEWS

STAR WARS: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ JEDI

Η Ρέι επιχειρεί να πείσει τον Λουκ Σκάιγουοκερ να επιστρέψει στην ενεργό δράση για το καλό της Αντίστασης, καθώς ο Κάιλο Ρεν διχάζεται ανάμεσα στα αντίπαλα μέτωπα της Δύναμης, αν και δείχνει περισσότερο αποφασισμένος να παραμείνει στη σκοτεινή πλευρά της.

ΠΟΛΥ ΞΕΝΗ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Ψυχοκόρη πλούσιας ελληνικής οικογενείας στην Πόλη γίνεται η μοναδική κληρονόμος της μετά τον θάνατο του πατέρα αφέντη. Θα συγκρουστεί με τις κοινωνικές (και ταξικές) συμβάσεις της εποχής, όταν αρχίζει να φλερτάρει με έναν Τούρκο «του δρόμου».

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΣΙΑ

Τέσσερα 24ωρα πριν τη βραδιά-raison d’être τους, ο Σάντα Κλοζ (sic) τρώει άνευ προηγουμένου πακέτο με τα logistics των δώρων γιατί τα 92.000 ξωτικά του πέφτουν κάτω με ίωση. Δασκαλεμένος απ’ την κυρά του πώς να βρει την απαραίτητη αγωγή, κατεβαίνει με τα ζώα του στη Γη, όπου βλάβη τον προσγειώνει στο Moulin Rouge, στο αυτόφωρο, σε καλό Σαμαρείτη δικηγόρο με σύζυγο ανθοκόμο και δίδυμα πιτσιρίκια. Δεν... υπάρχει. Αλλά, για το καλό της γιορτής, θα το σώσει;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΝΤΑΜ ΜΠΟΒΑΡΥ

Μια νεαρή γυναίκα θα τα βάλει με ολόκληρο το νομικό σύστημα της Κίνας, όταν η αρχική της επιδίωξη για βοήθεια σχετικά με το διαζύγιο ανάμεσα στην ίδια και τον σύζυγό της πέσει στο κενό εξαιτίας της επιδεικτικά κωφεύουσας τοπικής ηγεσίας.

Η ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ

Ο Έντρε και η Μάρια δουλεύουν σε ένα σφαγείο. Εκείνος είναι αυστηρός και μετρημένος, εκείνη έχει ένα σαφές πρόβλημα επικοινωνίας με τους άλλους. Στην κανονική τους ζωή δυσκολεύονται πολύ να κάνουν ακόμη και την πιο απλή συζήτηση. Επικοινωνούν, όμως, στα όνειρά τους!