FreeCinema

Follow us

ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ (2017)

(PARIS PIEDS NUS)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντομινίκ Αμπέλ, Φιόνα Γκόρντον
  • ΚΑΣΤ: Φιόνα Γκόρντον, Ντομινίκ Αμπέλ, Εμανουέλ Ριβά, Πιερ Ρισάρ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 83'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

Άχαρη μα καλόκαρδη βιβλιοθηκάριος από μικρή πόλη του Καναδά καταφθάνει στο Παρίσι για να αναλάβει την επιμέλεια της γηραιάς θείας της που ζει εκεί. Μια σειρά από κακοτυχίες, μαζί με την προ ημερών εξαφάνιση της 88χρονης, αφήνουν την έρμη Φιόνα δίχως διαβατήριο, χρήματα και στέγη. Ίσως μπορεί να ελπίζει στην αγάπη;

Ο Βέλγος Ντομινίκ Αμπέλ και η Καναδή Φιόνα Γκόρντον δεν είναι εντελώς άγνωστοι στο ελληνικό κοινό, αν και έχουμε να δούμε ταινία τους από το 2008 και την ιδιόρρυθμα ερωτεύσιμη «Rumba» τους. Όσοι είχαν δει εκείνο το φιλμ, εδώ θα βρουν κάτι λιγότερο πρωτότυπο, αν και με ένα μοναδικό κέφι και ύφος κινηματογραφικό που δεν συναντάμε εύκολα στο σημερινό σινεμά. Οι «πρωτάρηδες» θεατές ενδεχομένως να εκπλαγούν… πιο θετικά!

Οι μεσότιτλοι του «Ξυπόλυτοι στο Παρίσι» μας συστήνουν τους ήρωες της ταινίας ονομαστικά και αντίστοιχα αφηγηματικά τους μέρη αφήνουν σχεδόν πάντοτε μικρά μυστικά που πρόκειται να απαντηθούν μέσω του point of view του επόμενου χαρακτήρα. Αρχικά, η ιστορία ανήκει στη Φιόνα, οι περιπέτειες εκείνης στο Παρίσι είναι το ουσιαστικό «όχημα» για να παρακολουθήσουμε το «δράμα» της στην Πόλη του Φωτός, καθώς εξαιτίας μιας δικής της άγαρμπης κίνησης, ποζάροντας με φόντο τον Πύργο του Άιφελ, πέφτει στον Σηκουάνα και έτσι χάνει αποσκευές, διαβατήριο και χρήματα (με έναν ντόπιο, που έκανε jogging και θα τραβούσε τη «μοιραία» φωτογραφία, να προσπαθεί να της επιστρέψει το κινητό τηλέφωνο δίχως αποτέλεσμα). Η Φιόνα ταξίδεψε μέχρι εκεί από τον Καναδά για να συναντήσει τη θεία της, μια 88χρονη γριούλα που δεν είναι πια σε θέση να φροντίζει τον εαυτό της και ανησυχεί πως έχει γίνει στόχος οίκου ευγηρίας. Η 88χρονη Μάρτα, όμως, έχει εξαφανιστεί εδώ και μέρες (ίσως σκοπίμως, αν όχι λόγω απολεσθείσας μνήμης…), αφήνοντας τη Φιόνα και άστεγη.

Το δεύτερο πρόσωπο που γνωρίζουμε ως χαρακτήρα είναι ο Ντομ, ένας clochard που ζει σε ένα μικροσκοπικό αντίσκηνο δίπλα στο ποτάμι, ο οποίος θα βρει τα πράγματα της Φιόνα και θα κρατήσει ό,τι μπορεί να φορέσει ή να… ξοδέψει από αυτά. Ενώ εκείνη στρέφεται για βοήθεια στην Καναδική Πρεσβεία, ο Ντομ έχει την ευκαιρία να κάνει τη «μεγάλη ζωή», δειπνώντας σε πανάκριβο εστιατόριο, εκεί όπου η Φιόνα πίνει για να ξεχάσει! Το παράξενο αυτό ζευγάρι θα έρθει κοντά για τους… λάθος λόγους (εκείνη θα τον κυνηγήσει αφού αναγνωρίσει επάνω του πράγματα δικά της) και ακόμη ένα ατύχημά της θα τους χωρίσει, υπενθυμίζοντάς μας την έφεσή της στην κακοτυχία.

Η εξέλιξη της ιστορίας είναι ένα γλυκερό και καλοσυνάτο μείγμα ρομαντισμού και «ασχήμιας» που λες και θέλει να ακυρώσει όλα τα στερεότυπα του είδους, φτάνοντας μέχρι τα όρια της μακαβριότητας (ολόκληρο το επεισόδιο της κηδείας). Από πίσω, όμως, υπάρχει ο απόηχος του σινεμά του Ζακ Τατί, η αγάπη για το σωματικό χιούμορ του βωβού κινηματογράφου ή και οι εικαστικές, vintage εμμονές της πρώτης περιόδου συνεργασίας των Γάλλων Ζενέ και Καρό. Το παλιοκαιρίσιο είναι το πρώτο μέλημα των Αμπέλ και Γκόρντον (οι ίδιοι υποδύονται και το πρωταγωνιστικό ζευγάρι), οι οποίοι στήνουν ένα πολύχρωμα φαντεζί, σχεδόν «ψεύτικο» σύμπαν μέσα στο σύγχρονο Παρίσι, για να αφηγηθούν ένα ρομαντικό παραμύθι… από την ανάποδη, «ζαχαρώνοντας» αλλά και σαρκάζοντας ταυτόχρονα τη δύναμη του έρωτα.

Η κωμική έμπνευση δεν λειτουργεί πάντοτε εξαιρετικά, υπάρχουν σημεία στα οποία ο ρυθμός πέφτει, όμως εδώ μπορεί να ανακαλύψει κανείς ένα θέαμα αρκετά εκκεντρικό και «διαφορετικό», που ενίοτε λάμπει και έχει τη δύναμη να χαρίζει σκηνές που θα μείνουν παντοτινά στη μνήμη σου (όπως εκείνη του tango στο πλωτό εστιατόριο, με την ξεκαρδιστική επίδραση της έντασης ενός ηχείου). Το γλυκόπικρο παίρνει το πάνω χέρι σταδιακά, το φινάλε δεν είναι χαρμόσυνα χαζό, αλλά οι τίτλοι τέλους σε βρίσκουν κομμάτι… «άλλο άνθρωπο» με την καλή έννοια. Όχι και για να εξέλθεις του κινηματογράφου ξυπόλητος, όμως θα αναζητάς μια κάποια χορογραφία για τα βήματά σου. Κι αυτό το λες κάπως σπάνιο τη σήμερον ημέρα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Φιλμική «παραξενιά» με αναφορές στο βωβό σινεμά και το slapstick, όχι τόσο πλήρες και γερά δομημένο όσο η «Rumba» σαν concept, αλλά τίμιο και συνεπές υφολογικά. Οι θεατές που ακούνε «γαλλική κομεντί» και (δικαίως) τρέχουν μακριά πλέον, ας το προσέξουν τούτο εδώ, γιατί δεν ακολουθεί καμία πεπατημένη του είδους. Εκείνοι που περιμένουν μια clean cut «ροζ» ιστορία, μάλλον θα το βρουν πιο «βρώμικο» από αυτά που τους φτιάχνουν τη διάθεση. Τουλάχιστον, ξεχωρίζει ως πρόταση και ξεφεύγει από πολλά ανόητα κλισέ.

MORE REVIEWS

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ

Στην Ισπανία του ’44, η θετή κόρη ενός σαδιστή αξιωματικού αναζητά τη φυγή σε έναν φανταστικό «κάτω κόσμο» που σταδιακά την αιχμαλωτίζει όλο και πιο απειλητικά.

MILE 22

Μετακινούμενη ανά τον πλανήτη, ολιγομελής, κορυφαία μονάδα «βρώμικων» πολυεργαλειακών κουμανταδόρων των ΗΠΑ αναλαμβάνει καθήκοντα transporter για εκβιαστικό, αμφίβολης πιστότητας καρφί σε μεγαλούπολη της Άπω Ανατολής. Τι… πακέτο τους περιμένει;

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

Το κοινό αύριο foodie της τηλεόρασης και του δεξιού χεριού κι έτερου ημίσεός του δοκιμάζεται ήδη από τα διαφορετικά ταμπεραμέντα κι ένα ακόμα καβγαδάκι τους όταν ο πλέον απροσδόκητος κι ακατάλληλος τρίτος άνθρωπος κάνει την εμφάνισή του. Μαζί μπορούν;

ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΥΧΗ

Ζευγάρι μεγαλοπιασμένων Αμερικανών με οικονομικά προβληματάκια είναι εγκατεστημένο στο Παρίσι για high life. Σε ένα τραπέζι με rich & famous φίλους τοποθετούν και την οικονόμο για να σπάσει η γρουσουζιά των 13 καλεσμένων. Αυτό θα οδηγήσει σε ένα flirt που δεν θα αρέσει καθόλου στην κυρά του σπιτιού.

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ

Κύριος ώριμης ηλικίας γνωρίζει τη σαν τα κρύα τα νερά νέα κατάκτηση κολλητού του φίλου και παθαίνει την πλάκα της ζωής του. Αρχίζει να φαντασιώνεται μια ζωή γεμάτη έρωτες και περιπέτειες στο πλάι της, όμως η πραγματικότητα τον προσγειώνει πάντα απότομα.