FreeCinema

Follow us

Ο ΠΟΛΙΚΟΣ ΑΡΚΟΥΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ (2016)

(NORM OF THE NORTH)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τρέβορ Γουόλ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Νεαρός πολικός αρκούδος, με μοναδική ικανότητα ανθρώπινης ομιλίας αλλά δακτυλοδεικτούμενος καθότι είναι γεννημένος dancer αντί θηρευτής, «πιάνει» απόπειρα μεγαλομεσίτη να οικοπεδοφάει τα μέρη του για πώληση πολυτελών οικοκατοικιών και το σκάει για τη ΝΥ ώστε να τον εμποδίσει. Θα γίνει η ζωντανή διαφήμιση τού project για να τον ξεμπροστιάσει. Ποιος θα χορέψει ποιον στο ταψί;

Τα περιβάλλοντα κι ο εν πολλοίς κομπαρσαρία πληθυσμός ελευθέρας βοσκής (τάρανδοι, φώκιες, θαλάσσιοι ελέφαντες κ.ά.) στα… κομμάτια της υπόθεσης στο μπούζι habitat θυμίζουν συνδυασμό των «Η Εποχή των Παγετώνων» και «Ο Αυτοκράτορας». Η ανορθόδοξη ορχηστική κλίση του ενηλικιωνόμενου ενόσω εκπληρώνει κρίσιμη αποστολή ήρωα, που συχνά παρασέρνει και τους παρισταμένους σε shake, το «Happy Feet». Το σχέδιο αποσόβησης του εξ ανθρώπων κινδύνου για το σπίτι τού (ασκλάβωτου, πλήρως ανοιχτού, υποθερμικού και ντυμένου στα λευκά εδώ) ζωολογικού κήπου το «Μαδαγασκάρη». Και τα γουνοφόρα λέμινγκ ως σκανδαλιάρικοι ακόλουθοι τα «Minions». Δεν είναι, ωστόσο, εξαιτίας του déjà vu των εκθεμάτων που τρώει το κεφάλι του το, εν αντιθέσει προς όλα τα παραπάνω κυρίαρχα δείγματα κινούμενου, διαφαινόμενα αδύναμο να εξασφαλίσει τη franchise διαιώνιση του είδους του, πρώτο pet στη μεγάλη οθόνη του τηλεοπτικού (βλ. «Bratz») έως σήμερα toon λίκνου της Splash Entertainment. Είναι οι κεφαλαιώδεις αβαρίες που, καμουφλαρισμένες από το σαφάρι της δράσης και το design ράτσας, θα περάσουν απαρατήρητες από τους νεαρότερους επισκέπτες, αλλά θα ψιλοεξαγριώσουν τους πιο σκεπτόμενους κηδεμόνες τους ή μη, ακόμη ενός made in USA διασκεδαστικού παρκακίου κλωνοποιήσεων και διδαγμάτων, με συγχρηματοδότηση εξ Ινδίας, έξτρα ιρλανδικά χέρια στο σχεδιαστήριο και αρχικό προορισμό την κατ’ οίκον ψυχαγωγία, που τελικά ξαμολήθηκε στις αίθουσες.

Εντάξει, συγγνωστό το βασικό ένστικτό τους να ξεπατικώσουν την ειδοποιό διαφορά του μόνου ζωγραφιστού από τα κινηματογραφικά παιδιά του Τζορτζ Μίλερ προσθέτοντας στο φιγουρατζίδικο ρεπερτόριό του το ήδη ξεπερασμένο twerking. Αλλά μην το βγάζεις από το ψυγείο μόνο όποτε σε βολεύει για να κάνεις τζερτζελέ, βρε αδελφέ. Και μην βάζεις έναν τόφαλο βάρους μισού τόνου, που δεν μπορεί να πηδήξει παρά μερικά εκατοστά, να βρίσκεται… ανεδαφικά από τη χιονισμένη γη του πολλά μέτρα ψηλότερα, στο αεροπλάνο που θα το φέρει στη Νέα Υόρκη. Σε μια ιστορία που, στον ξεχωριστός-παρείσακτος-αμολητός-στη-μητρόπολη αέρα της, φέρνει επίσης κάτι από την αύρα τού «George of the Jungle», το επόμενο οικολογικό έγκλημα της γραφίδας είναι στο στήσιμο της ίντριγκας της αδειοδότησης από αρμόδια όργανα του σχεδίου «Ντουμπάι on ice» (απ’ τις ατάκες που θα πάρεις ζεστά), που αυτοακυρώνεται καθώς μια παράκαμψη του Νόμου μοιάζει να κρύβεται αρχικά πίσω απ’ το δάχτυλό της άνευ λόγου. Προτού καταψυχθεί στα μετόπισθεν του τρίτου μέρους μαζί με τη διάνοια κορούλα της (κάτι για το οποίο, σε μια πρωτοφανή απόπειρα δικής τους αυτοκριτικής και συνάμα αιτιολόγησης των πράξεων του κεντρικού χαρακτήρα τους, οι τρεις σεναριογράφοι εκφράζουν τις τύψεις τους δια της φωνής τού Νορμ δις!), η κοκκινομάλλα καλούλα πιαριτζού του κακού developer άγεται και φέρεται εξίσου αμφίθυμα, σύμφωνα με τις εκάστοτε επιταγές της αφήγησης, μεταξύ των συμφερόντων του αφεντικού και της ματαίωσής τους προς όφελος της ακόμα αμόλυντης Αρκτικής, ενώ ένα οικογενειακό τραύμα του μουσαφίρη «σκάει» κι αυτό προσωποποιημένο από μία μεριά, για μία παραπλοκή που αμέσως μετά πέφτει αδικαιολόγητα σε χειμερία νάρκη προτού αφυπνιστεί για τα περαιτέρω. Για το εν-τω-άμα-και-το-θάμα ειδύλλιο – Σύμβαση Ραμσάρ σε αρχή και τέλος, που προσπαθεί επίσης να θερμάνει το κοκαλάκι μας, ας μην γίνει καν λόγος.

Ελάσσονα σημασία έχει αυτή η αντι-ευγονική, αν γυρεύεις με το ντουφέκι ένα ευχάριστο σε μπίρι μπίρι και ζωηρό σε look παραμύθι να αιχμαλωτίσει τα κουτσούβελα. Η επαρκής μεταγλώττιση μπορεί να μας έχει στερήσει τους Ρομπ Σνάιντερ, Κεν Τζανγκ, Χέδερ Γκρέιχαμ, Μπιλ Νάι κ.ά. αλλά έχει πιθανότατα αποκρυσταλλώσει τα πιο λογοπαικτικά απ’ τα γκαγκ, που στα αγγλικά μάλλον φλερτάρουν πιο αισθητά με την κρυάδα (παγωμένο γιαούρτι, κανείς;), και διατηρήσει τη φρεσκάδα άλλων («θα πάρω αυτό το γρύλισμα και θα το κάνω ringtone!»). Το προσεγμένο finaling τόσο των characters & των αστικών κυρίως environments όσο και του πατιρντί, ακόμη κι αν κανένα εκ των δύο δεν εγείρει για πάρτη του αξιώσεις pedigree, μαντρώνεται πολύ καλά από το μοντάζ, που τρέχει τα ποτέ βαρετά μπερδέματα που φέρνει η ταρζανιά του θεωρούμενου απ’ όλους κοστουμαρισμένος extra Νορμ, ενώ έχει προσληφθεί για να γίνει η γούτσου γούτσου mascot, να τινάξει στον… αέρα (τον τηλεοπτικό, έτερος στόχος της σατιρικής agenda που βάζει χέρι ακόμα και στην Όπρα, διαφημίζοντάς τη ταυτόχρονα βέβαια…) την επιχειρούμενη μπίζνα πίσω στον παρθένο υπερ-Βορρά από έναν μελαχρινό και με κοτσιδάκι Ντόναλντ Τραμπ, που στο περιθώριο της παλιοδουλειάς του τη βρίσκει κατ’ ιδίαν με yoga – και που γι’ αυτό το πενάκι τού δίνει συχνά την κίνηση υβριδίου Τιραμόλα και genie.

Αν η όχι κατ’ εικόνα αλλά σίγουρα καθ’ ομοίωσιν τυπολογική λαθραρπαγή των κίτρινων ξεπεταρουδίων του «Εγώ ο Απαισιότατος» δεν σ’ ενοχλήσει, τα τρία ψελλίζοντα ήχους καστοροειδή τσιράκια αλωνίζουν την οθόνη με χαριτωμενιές, εκ των οποίων οι σχετικές με το σωματικό τους ξαλάφρωμα (σχεδόν τα πάντα όλα: κατούρημα, ρέψιμο, πορδές, εμετός), έστω σε light και όχι αντιαισθητική εκδοχή, αναμφίβολα θα επικοινωνηθούν στο βιωματικό… κοινό των γονέων και των βλασταριών τους. Είναι θέμα γούστου – ή και εθνολατρικών αντανακλαστικών, καθώς από τον Ματσούχισα ενός κυριλέ σουσάδικου όπου ο Νορμ κατεβάζει ψάρια που σπαρταράνε (και κλάμα οι vegan…) ή από τον χαχαχούχα Ιταλιάνο ηθοποιό με την αρκουδιάρικη στολή, που βολοδέρνει γραφικά στην πλοκή προτού συμπαρασταθεί ενεργά στο sabotage υπέρ του ζωικού βασιλείου, οι εγχώριοι θεατές θα μείνουν περισσότερο στον Σωκράτη, τον κορμοράνο ψυχοθεραπευτή τού παλικαρά bear μας, και την υψηλού δείκτη (και συναισθηματικής) νοημοσύνης Ολυμπία, τη φιλομαθή θυγατέρα της μαρκετατζούς του εργολάβου, αναπάντεχα ελληνοφιλικά δείγματα στην ονοματοδοσία. Αλλά τρεμοπαίζει στο στερέωμα σε σχέση με τον αστερισμό της Pixar αυτή η Μικρή Άρκτος. Βουτήξανε και χωρίς άδεια το «Shut Up and Dance with Me» των Walk the Moon για μια σκηνή με φούρλες. Μην τους χαρακτηρίσουμε και προστατευόμενη περιοχή Natura τώρα…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Επουδενί θηρίο για μικιμάου, που όμως χαϊδεύεται άνετα από παίδες και κορασίδες, όπως και απ’ τους πιο απροβλημάτιστους μαμαμπαμπάδες – κάργα αθώο τύπου Winnie the Pooh δεν είναι, όμως. Οι πυροβολημένοι με τα cartoon θα χαρούν όχι σπάνια αλλά συμπαθητικά δείγματα της πανίδας εδώ. Οι όχι κτηνώδους IQ με απαιτήσεις ακόμη και στην ψυχαγωγικότερη έξοδό τους, θα δουν όρκες στο… γράψιμο. Αν δεν αντέχεις το animation, θα βγάλεις καραμπίνα.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΚΡΙΝ

Αγγλία, 1959. Χήρα θέλει ν’ ανοίξει βιβλιοπωλείο σε γραφικό επαρχιακό χωριό, συναντώντας τη σφοδρή αντίδραση των ντόπιων που δεν δείχνουν να ενστερνίζονται την επιθυμία της. Η κυρία Γκριν, όμως, είναι αποφασισμένη να πραγματοποιήσει το όνειρό της όσα εμπόδια κι αν μπουν στο διάβα της.

IL POSTINO: Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Άνεργος λόγω… ναυτίας γιος ψαρά σε απομονωμένο ψαροχώρι της Ιταλίας των 50s, ο Μάριο αναλαμβάνει χρέη ταχυδρόμου του εξόριστου εκεί Χιλιανού, περίφημου ποιητή και κομουνιστή Πάμπλο Νερούδα. Και αφού γίνει φίλος και συνομιλητής του, θα κατακτήσει τα λόγια και τη γυναίκα της ζωής του, που τόσο καιρό του διέφευγαν.

ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

Υποαμειβόμενος μηχανικός σε αμαξοστάσιο του ΟΣΕ των Σκοπίων βάζει στο χέρι προσωρινά ορφανή ποσότητα χασίς. Ανίκανος να το ξεφορτωθεί, φτιάχνει space cake που ανασταίνει από τους αφόρητους πόνους και την αυτολύπηση τον τερματικά καρκινοπαθή γέρο του, για τον οποίο είχε εγκαταλείψει σπουδές, ώσπου η κατάσταση θα ξεφύγει ιλαροτραγικά. Σε trip θ’ αφήσουν πίσω τα παλιά;

Ο 20ος ΜΟΥ ΑΙΩΝΑΣ

Δύο δίδυμα κορίτσια που ζουν πάμφτωχα, υπό κάκιστες συνθήκες στην Ουγγαρία, χωρίζονται όταν δύο διαφορετικοί άνθρωποι τις παίρνουν μαζί τους. Χρόνια αργότερα, θα βρεθούν στο ίδιο τρένο του Οριάν Εξπρές, χωρίς να έχουν ιδέα η μία για την άλλη.

MAMMA MIA! HERE WE GO AGAIN

Η Ντόνα έχει πεθάνει, η Σόφι είναι έγκυος και ανακαινίζει το παλιό ξενοδοχείο τής… «mamma mia», όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής της βρίσκονται καθ’ οδόν για να το γιορτάσουν μαζί της και οι μνήμες φέρνουν έντονα συναισθήματα.