FreeCinema

Follow us

ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ (2013)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Παντελής Βούλγαρης
  • ΚΑΣΤ: Πηνελόπη Τσιλίκα, Σοφία Κόκκαλη, Αννέζα Παπαδοπούλου, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Μάξιμος Μουμούρης, Βασίλης Βασιλάκης, Χρήστος Καλαβρούζος
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 160'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Στην Άνδρο του ’28, σύζυγος φευγάτου καπετάνιου προξενεύει τις δύο κόρες της με γνώμονα την κοινωνική θέση των γαμπρών στο νησί, δίχως να υπολογίζει τη συμφορά που θα χτυπήσει το σπιτικό τους, δίνοντας το χέρι της μικρότερης στον κρυφό, παράφορο έρωτα της μεγάλης αδελφής.

Ο Παντελής Βούλγαρης ζει μέσα από τις ιστορίες τού παρελθόντος. Παρατηρώντας κανείς προσεκτικά τη φιλμογραφία του, θα βρει σχεδόν μονάχα ταινίες περιόδου, με μοναχικά πορτραίτα ανθρώπων που έπρεπε να ακολουθήσουν μια κάποια μοίρα περισσότερο, παρά να γράψουν τη δική τους ιστορία (παραδόξως, ακόμη και στον βιογραφικό – και καταστροφικό εμπορικά – «Ελευθέριο Βενιζέλο», το 1980). Οι απόπειρες του Βούλγαρη να συνυπάρξει με μια σύγχρονη πραγματικότητα δε θεωρήθηκαν ποτέ ιδιαίτερα επιτυχημένες, εξαιρώντας, σαφώς, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Το Προξενιό της Άννας» (1974). Προσωπικά, θα έλεγα πως αυτή είναι όχι μόνο η αγαπημένη μου ταινία απ’ όσες σκηνοθέτησε μέχρι σήμερα, αλλά και η καλύτερη. Η πιο σεβαστή, στο πέρασμα του χρόνου. Η εκδίκηση της… παραδοξότητας; Για το θεατή τού σήμερα, ακόμη και το «Προξενιό» αποτελεί, πλέον, φιλμ περιόδου!

Η «Μικρά Αγγλία» συγγενεύει με εκείνο το φιλμ, αφού ο βασικός σκελετός τής ιστορίας περιστρέφεται γύρω από δύο προξενιά. Η Όρσα και η Μόσχα έχουν την «ατυχία» να πλησιάζουν την ηλικία γάμου και η μάνα τους πρέπει να τις «δώσει» στους αντίστοιχους άνδρες, οι οποίοι και θα πάρουν μια καλή προίκα (το σχεδόν απαιτούμενο για την περίοδο σπίτι) και πρέπει να είναι εξασφαλισμένοι οικονομικά, με άξια θέση στην κοινωνία. Περίγυρος, η Άνδρος των τελών του ’20, νησί με παράδοση στους ναυτικούς, που περνούσαν μήνες και χρόνια στις ξένες θάλασσες, αφήνοντας τις συζύγους να μεγαλώνουν το ένα παιδί μετά το άλλο, ανάλογα με τη συχνότητα του «επισκεπτηρίου».

Το φιλμ παρακολουθεί τη δραματική εξέλιξη της ζωής των δύο αδελφών μέσα από ένα διάστημα που πλησιάζει τα 17 έτη, με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου να φέρνει περισσότερο πόνο κάτω από την ίδια στέγη τού δίπατου που μοιράζονται η Όρσα και η Μόσχα με τις δικές τους οικογένειες, πλέον, αλλά και την άγνοια ότι η μια παντρεύτηκε τον μεγάλο έρωτα της άλλης. Είναι αναμενόμενες οι δραματουργικές κορυφώσεις, όμως, η γνώση του Βούλγαρη στην αφήγηση, τη σκηνοθεσία, μαζί με την αγάπη του προς το είδος, επιτρέπουν στη «Μικρά Αγγλία» να επιπλέει με ευπρέπεια, μέσα στο όλο πέλαγος και τα… μποφόρ της ελληνικής κινηματογραφίας, χωρίς να σε κάνει να κοιτάς διαρκώς το ρολόι για το πότε θα «πιάσει λιμάνι» (ρίξε ξανά μια ματιά στη διάρκεια…).

Το πρώτο δίωρο είναι μια ταινία που χαίρεσαι. Λαϊκό, τίμιο, όμορφο σινεμά αφήγησης, με κατά βάση καλές ερμηνείες, επίπεδο καλλιτεχνικής διεύθυνσης, ισορροπημένη τη σχέση τής ρομαντικής νότας με το στοιχείο τής φύσης, προτού χτυπήσουν τα κύματα ενός ιψενικού «τριγώνου». Και δεν είναι καν αυτά που αποδυναμώνουν κάπως τη συνολική εικόνα και αίσθηση της ταινίας. Το πρόβλημα εντοπίζεται στη… γήρανση του πράγματος. Τα δύο κορίτσια αγωνίζονται να φέρουν εις πέρας ρόλους κεντρικών ηρωίδων που έχουν φορτωθεί βάρος σχεδόν δύο δεκαετιών επιπλέον (ευτυχώς χωρίς τα… ατυχήματα του μακιγιάζ που παρατηρούμε συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις), το vintage στοιχείο δεν «κεντάει» κάτι διαφορετικό ως εξέλιξη μέσα στο πέρασμα του χρόνου και η σύγκρουση ως κορύφωση, ενώ χρειάζεται μια κάποια διάρκεια για την επούλωση, τραυματίζει περισσότερο το φιλμ, καθώς πλησιάζει το τρίωρο… Στα ελάχιστα περαιτέρω «πταίσματα», κάποιες αμιγώς λογοτεχνικής προέλευσης ατάκες δύσκολα χωνεύονται ως προφορικός λόγος, οι ανδρικές περσόνες είναι σχεδόν διακοσμητικές (με το «άλλοθι» της απουσίας) και τα όρια των δυσκολιών στο να γυρίσεις ταινία εποχής στην Ελλάδα (βλέπε σκηνογραφία) δεν επιτρέπουν μια μεγαλοσύνη στα εξωτερικά πλάνα.

Η «Μικρά Αγγλία» τού Παντελή Βούλγαρη, ακριβώς όπως και το (δικαιολογημένα) αγαπητό στους αναγνώστες, ομώνυμο βιβλίο τής Ιωάννας Καρυστιάνη, που εκδόθηκε το 1997, έχει τη στόφα τού crowdpleaser έργου, όπως λένε και στην αλλοδαπή. Θα το ξαναπώ. Είναι λαϊκό. Ακριβώς όπως πρέπει να είναι το σινεμά των μαζών. Με μια ποιότητα που επιτρέπει στον Βούλγαρη να βρίσκεται πολύ ψηλά, ανάμεσα στους ντόπιους συναδέλφους του, πόσω μάλλον εκείνους της γενιάς του. Διότι κατάφερε να καταπιαστεί με θέματα και προβληματικές κοινωνικές ή της ίδιας της ανθρώπινης ψυχής, δίχως να ξεχνά ότι η Τέχνη του απευθύνεται και σε θεατές. Είναι κάτι που θυμάται πάντοτε. Και κατέχει ακόμη. Εδώ, με λιγότερα σημάδια φθοράς από τα δύο προηγούμενα φιλμ του.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το «Προξενιό της Άννας» του Βούλγαρη συναντά την «Τιμή της Αγάπης» της Μαρκετάκη, σε μια από τις πιο όμορφες ταινίες που είδε η εγχώρια παραγωγή τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να υστερεί «στα σημεία», σε σύγκριση με ένα ξένο φιλμ περιόδου (είδος που δύσκολα αποφεύγει τους σκοπέλους στη χώρα μας…), όμως, αποδεικνύει και πάλι το γιατί πρέπει να σεβόμαστε την υπογραφή τού Παντελή Βούλγαρη ως κινηματογραφιστή. Μοιραία, αφορά ένα πιο ανεβασμένο σε μέσο όρο ηλικίας κοινό, το οποίο αξίζει να θυμηθεί τι θα πει βραδινή έξοδος και σινεμά. Γιατί αν δεν το θυμηθεί και με τέτοια ταινία, ας το φουντάρουμε το καράβι τού… όποιας γενιάς ελληνικού κινηματογράφου.

MORE REVIEWS

TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES 2014

ΧΕΛΩΝΟΝΙΝΤΖΑΚΙΑ

Ενώ συμμορία μασκοφόρων με αρχηγό σκοτεινό samurai αλαλιάζει το Μεγάλο Μήλο (στο οποίο πάτρονας τεχνομεγιστάνας πουλάει προστασία), τηλεδημοσιογράφα διαρκώς μες στην γκάφα γίνεται μάρτυρας παρά φύσει κι από ταρταρούγα κουαρτέτου εφήβων τιμωρών των εγκληματιών, με «πατέρα» sensei αρουραίο. Τι βρωμιά θα ανακαλύψουν όλοι (βάλε κι έναν cameraman του καναλιού της) μαζί, προτού έως και τοξικό φονικό ν’ αποσοβηθεί χρειαστεί;

THE RIOT CLUB

Η ΛΕΣΧΗ ΤΗΣ ΚΟΜΨΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ

Δύο εύποροι, αλλά σφόδρα διαφορετικών, ανταγωνιστικών πολιτικών αντιλήψεων πρωτοετείς φοιτητές του περίφημου Πανεπιστημίου της Οξφόρδης γίνονται - μετά αηδιαστικών κόπων και εξευτελιστικών βασάνων - μέλη στο περιβόητο, θρυλικό, ελιτίστικο Riot Club. Το (πολιτικό) μέλλον τους διαγράφεται έτσι λαμπρό, μέχρι που απειλείται να εκτροχιαστεί ανεπιστρεπτί μετά τα έκτροπα που λαμβάνουν χώρα στο παραδοσιακό δείπνο του Club.

THE HOUSE OF MAGIC

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

Ένα άρτι ανεπιθύμητο, αδέσποτο γατάκι βρίσκει καταφύγιο στο εκκεντρικό σπίτι ενός ηλικιωμένου ταχυδακτυλουργού και μαζί με τα υπόλοιπα κατοικίδιά του, καθώς και τα απίθανα, αυτοσχέδια ρομποτάκια του, σκαρφίζεται απίθανους τρόπους για να κρατήσουν τον προικοθήρα ανιψιό του μακριά.

GOOD PEOPLE

ΑΠΛΗΣΤΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ

Ο Τομ και η Άννα, ζευγάρι Αμερικανών, έχει μετακομίσει στο Λονδίνο για να ξεπεράσει (ανεπιτυχώς) τα προβλήματά του. Ο νοικάρης τους συμμετέχει σε μια ληστεία και βρίσκεται νεκρός, όπως και η λεία και το ζευγάρι βρίσκεται σε δίλημμα αν πρέπει να κρατήσει τα χρήματα. Παράλληλα, όμως, βρίσκονται ανάμεσα στις διεκδικήσεις των άλλων ληστών, του θύματος (ενός εμπόρου ηρωίνης) και υπό την πίεση ενός αστυνομικού.

STA KALA KATHOUMENA

ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ

Γκόμενα πεταμένη από στροφή με αγροτικό στο... σαλόνι σιριαλόπληκτου άνεργου γεωπόνου στην Αθήνα τον πείθει να την ακολουθήσει Αμαλιάδα και πέριξ (όπου πρέπει να παραδώσει πιάνο σύμφωνα με διαθήκη θείου της), κι επ’ ευκαιρία να δει τη δικιά του. Ενώ εν αγνοία τους στο όργανο κρύβεται θησαυρός, στην πορεία παίρνουν με οτοστόπ «μοναχή» (που το παίζει απαχθείσα σε άπιστο άνδρα), δύο μεγαλοκοπέλες στο τσακ βρίσκουν στο λεβέντη το χαμένο αδελφάκι τους (όρο για τη διατήρηση μεγα-κληρονομιάς) που το κερατώνει η δικιά του, και τους σκάει το κακό ή καλό συναπάντημα. Keep walking…

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι δύο γκόμενες και τις παντρεύει η μάνα τους με προξενιό. Και δύο ώρες αργότερα μαλλιοτραβιούνται. Δεν κατάλαβα γιατί. Μετρούσα «προβατάκια»…

ΝΕΑ