FreeCinema

Follow us

10 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΜΑΜΑ (2017)

(MAMÁ SE FUE DE VIAJE)

  • ΕΙΔΟΣ: Οικογενειακή Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αριέλ Γουινογκράδ
  • ΚΑΣΤ: Ντιέγκο Περέτι, Κάρλα Πέτερσον, Μαρτίν Λακούρ, Αγκουστίνα Κάμπο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: NEO FILMS

Εργαζόμενος πατέρας παραπονιέται για το πόσο εύκολη ζωή έχει η πρώην δικηγόρος γυναίκα του και μητέρα των τεσσάρων παιδιών τους. Όταν εκείνη φεύγει για δεκαήμερες διακοπές, ο μέχρι τότε ανίδεος σύζυγος και μπαμπάς καταλαβαίνει το τραγικό λάθος της γκρίνιας του…

Αργεντίνικη οικογενειακή κωμωδία παραγωγής 2017, με το περιεχόμενο, τα κλισέ και το στερεοτυπικό χιούμορ τριτοκλασάτης ταινίας… πολύ προηγούμενων δεκαετιών, που όμως θα βρει εύκολα (κυρίως λόγω παρόμοιας νοοτροπίας) θαυμαστές στα όποια νούμερα θεατών την αναζητήσουν (λέμε και κανένα αστείο, να περνά ή ώρα…) στα ελληνικά θερινά.

Κεντρικός ήρωας εδώ είναι ο μεσήλικας Βίκτωρ, ο οποίος πασχίζει να πάρει μια πολυπόθητη προαγωγή και γενικώς να γίνει αρεστός στο δύσκολο αφεντικό του, ειδικά την ώρα που έχει να ανταγωνιστεί έναν νεότερο hipster συνάδελφο με σπουδές στις ΗΠΑ και μια φαινομενικά τέλεια ζωή. Κατά τα άλλα, και η δική του οικογενειακή ζωή μοιάζει ιδανική, καθώς έχει μια τυπικά αγαπημένη αλλά κάπως ασυνείδητα απόμακρη σχέση με τα παιδιά του και μια όμορφη, ψύχραιμη, κατανοητική σύζυγο που παράτησε την καριέρα τής δικηγόρου για να μεγαλώσει τα τέκνα τους. Όταν, όμως, η υπομονή τής συζύγου φτάνει στα όριά της, καθώς όλοι θεωρούν τον πολύπλευρο (μάνα, σύζυγος και θεμέλια λίθος του σπιτιού) ρόλο της δεδομένο, αποφασίζει να κάνει τις διακοπές των ονείρων της, αφήνοντας πίσω της έναν παντελώς άπειρο σύζυγο και τέσσερα παιδιά (δύο έφηβους, ένα παιδάκι κι ένα μωρό), που γρήγορα συνειδητοποιούν πως βασίζονταν σε εκείνην ακόμη και για τα βασικότερα της επιβίωσής τους. Καθώς η οικογένεια και το σπίτι τους αρχίζουν κυριολεκτικά να καταρρέουν, ο Βίκτωρ όχι μόνο καταλαβαίνει τι τραβάει και πόσο καλά αντεπεξέρχεται η αγαπημένη του σύζυγος, αλλά και επαναπροσδιορίζει με τη δική του σειρά τον ρόλο του ως οικογενειάρχη.

Η ταινία ξεκινά με μια σκηνή απόλυτου χάους και τον Βίκτωρ να σπάει τον «τέταρτο τοίχο» απευθυνόμενος στον θεατή και ζητώντας την κατανόηση και την επιείκειά του. Καταλαβαίνουμε αμέσως πως αυτός ο πρόλογος θα οδηγήσει σε flashback του πώς έφτασαν τα πράγματα μέχρι εκεί, αλλά μάλλον ώς τώρα έχουμε ήδη αντιληφθεί πάνω-κάτω ολόκληρη την υπόθεση της ταινίας. Γιατί όλα αυτά τα έχουμε ξαναδεί χιλιάδες φορές, από κωμωδίες του Λουί ντε Φινές των 60s μέχρι αμερικανικές βιντεοκασέτες των 80s, αν όχι και σε δευτεροκλασάτες χολιγουντιανές παραγωγές των πιο πρόσφατων δεκαετιών. Το concept είναι εντελώς σύνηθες: βάζουμε τον άνδρα πρωταγωνιστή να ξεστομίζει την «ύβρη» απέναντι στην πολύπαθη συμβία του, του στυλ «εσείς οι νοικοκυρές τα έχετε εύκολα», πληρώνει γι’ αυτό μπαίνοντας στη θέση της και (αρχικά πάντοτε) αποτυγχάνοντας παταγωδώς σπέρνει την καταστροφή στο διάβα του, όμως στο τέλος, αφού έχει εκτιμήσει τη δουλειά και τις θυσίες της συζύγου κι έχει κάνει την ειλικρινή του αυτοκριτική, γίνεται ένας καλύτερος άνθρωπος. Προσθέτουμε κι ένα κοινωνικό σχόλιο περί της μοντέρνας εργασιομανίας που – σε τέτοιες κωμωδίες – πάντα αντικατοπτρίζεται στο πρόσωπο μιας επαγγελματικής νέμεσης (εδώ ο hipster συνάδελφος), αλλά και περί της επανεκτίμησης των λιγότερο τυχερών της κοινωνίας μας (εδώ η νεαρή την οποία απολύει άδικα από τη δουλειά, για να την πετύχει ξανά ως αγαπημένη νέα babysitter των παιδιών του!), κι έχουμε την κινηματογραφική συνταγή που όλοι γνωρίζουμε πια… και με κλειστά τα μάτια.

Φαινομενικά, η ταινία έχει καλές προθέσεις στο «μήνυμα» που θέλει να βγάλει προς τα έξω: το πόσο λίγο εκτιμούμε την «ηρωίδα μαμά / σύζυγο» μέχρι να τη χάσουμε έστω και για δέκα μέρες, και το πώς η επαγγελματική ρουτίνα μπορεί να καταστρέψει τους οικογενειακούς μας δεσμούς. Όπως και το 99% των υπολοίπων παρόμοιων ταινιών, όμως, το μόνο που καταλήγει να κάνει είναι να χτυπήσει φιλικά και με κατανόηση τον αρσενικό ήρωα. Γιατί, τελικά, παρ’ όλες τις απίστευτες γκάφες και καταστροφές που προκαλεί και παρά την αρχική του αποξένωση από τα ίδια του τα παιδιά που δεν ξέρει πώς να χειριστεί, ο Βίκτωρ πηγαίνει «from zero to hero» και όχι μόνο αποκτά ταπεινοφροσύνη και μια βαθύτερη συναισθηματική ένωση με εκείνα, αλλά καταφέρνει να ενώσει την οικογένεια μέσα σε αυτές τις λιγοστές μέρες καλύτερα από όλα τα χρόνια που η γυναίκα του είχε αναλάβει τόσο επιτυχημένα το σπιτικό τους! Γιατί αυτά κάνει ο άντρας ο σωστός, καταλάβατε; Όχι απλά πετυχαίνει να δείξει στη γυναίκα του πως το πείραμα θριάμβευσε, αλλά προφανώς και ότι εκείνη τόσα χρόνια έκανε κάτι λάθος, αφού με το που επιστρέφει σπίτι της μετά τις διακοπές βρίσκει μια ενωμένη, αγαπημένη και συνεργάσιμη… πατριαρχική οικογένεια!

Ελπίζω να μην έκανα βαρύ spoiler της υπόθεσης. Ή μάλλον… ποιος νοιάζεται; Ακόμη κι αν δεν φτάσατε στην προηγούμενη παράγραφο τούτης της κριτικής, θα στοιχηματίζατε για το πού πάει το θέμα. Σαν επίπεδο παραγωγής και εκτέλεσης των κωμικών σκηνών, έχουμε δει και χειρότερα, ενώ οι καλύτερες ερμηνείες του φιλμ έρχονται από το επιτυχημένο παιδικό καστ. Απλώς αναρωτιέμαι αν αυτή τη στιγμή διανέμεται κινηματογραφικά και στην Αργεντινή μια στερεοτυπική κωμωδία εγχώριων τηλεοπτικών standard. Μάλλον… όχι!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Φαρσοκωμωδία τραγελαφικών οικογενειακών καταστάσεων που ξεκινά κάπως έξυπνα (αν και πάντοτε προβλέψιμα) και καταλήγει… για γερά νεύρα. Αν είσαι σύζυγος / πατέρας, οι πιθανότητες είναι πως θα θελήσεις να χτυπήσεις κι εσύ φιλικά στην πλάτη τον κεντρικό ήρωα, ως εκδήλωση σύμπνοιας και συμπαράστασης. Η σύζυγος / μητέρα στη διπλανή θέση θα θελήσει επίσης να τον χτυπήσει – όχι όμως τόσο φιλικά…

MORE REVIEWS

ΡΟΜΑ

Στο Μεξικό των αρχών της δεκαετίας του ’70, μια πολυμελής οικογένεια αστών αποχαιρετά τον μπαμπά που φεύγει «ταξίδι για δουλειές», ενώ η αγαπημένη τους υπηρέτρια Κλεό ανακαλύπτει πως έχει μείνει έγκυος από ένα αγόρι που «εξαφανίζεται» με το που μαθαίνει τα νέα.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΑΠΟ ΔΩ

Τσιλιαδόροι αυθαίρετης οικοδομικής εργασίας παριστάνουν για μία μέρα τους κουλουρτζήδες σε δρομάκο. Μέσω απροόπτων, θα διέλθουν η σάρα και η μάρα. Τι θα πει ο στόμας τους; Εεε...

SPIDER-MAN: ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΡΑΧΝΟ-ΣΥΜΠΑΝ

Έπειτα από τσίμπημα μεταλλαγμένης αράχνης, έφηβος Νεοϋορκέζος μαθητής ανακαλύπτει πως έχει αποκτήσει υπερφυσικές ικανότητες παρόμοιες με αυτές του Spider-Man. Ενώνει τις δυνάμεις του με ένα τσούρμο εναλλακτικών αραχνο-ανθρώπων που καταφθάνουν από άλλες διαστάσεις και μαζί προσπαθούν να εξαλείψουν θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί τους πάντες, σε όποια πραγματικότητα κι αν βρίσκονται.

Ο ΑΣΠΡΟΔΟΝΤΗΣ

Οι περιπέτειες του Ασπροδόντη, του μικρού λυκόσκυλου που γνώρισε το σκληρό, αλλά και το ευγενές πρόσωπο των ανθρώπων, σε ένα οπτικά πανέμορφο animation δια χειρός του βραβευμένου με Όσκαρ Αλεξάντρ Εσπιγκάρες.

Ο ΔΙΚΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής της Αμερικανίδας δημοσιογράφου Μαρί Κόλβιν, η οποία εργαζόταν επί σειρά ετών ως πολεμική ανταποκρίτρια για τους Sunday Times. Ο βομβαρδισμός της πόλης Χομς κατά τον Συριακό Εμφύλιο ήταν το τελευταίο της reportage. Βασισμένο (φυσικά) σε αληθινά γεγονότα.