FreeCinema

Follow us

LUCY (2014)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λικ Μπεσόν
  • ΚΑΣΤ: Σκάρλετ Τζοχάνσον, Μόργκαν Φρίμαν, Τσόι Μιν-Σικ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 89’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP

Φοιτήτρια στην Ταϊπέι εξαπατάται από γκόμενο με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως «drug mule» από Ασιάτη μεγαλέμπορα ναρκωτικών που θέλει να διοχετεύσει στην Ευρώπη επαναστατική ουσία που χαρίζει στους χρήστες της δυνάμεις εξωπραγματικές και σταδιακή αύξηση της λειτουργίας του εγκεφάλου… πέρα από επιτρεπτά για τον ανθρώπινο οργανισμό όρια! Όταν το ναρκωτικό εισχωρήσει από λάθος μέσα της, η Λούσι θα μετατραπεί σε… ανίκητο υπερ-όπλο!

Κατά κάποιον τρόπο, η Λούσι της αρχής του φιλμ μπορεί να παρομοιαστεί με… τους πιθήκους από το «2001» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ! Εκπροσωπεί το ανθρώπινο είδος με τον χείριστο τρόπο, πέφτει θύμα των ανδρών που την εκμεταλλεύονται ως κοινό «βαποράκι» και γι’ αυτό υπάρχει έως και μια… επιστημονική εξήγηση: όπως και ο κάθε μέσος άνθρωπος, η Λούσι χρησιμοποιεί κάτι σαν το 10% του εγκεφάλου της. Μόνο. Και όχι επειδή είναι γυναίκα…

Όχι ότι ο Λικ Μπεσόν έχει… κιουμπρικές διαθέσεις – αν και το φινάλε της ταινίας ξεπερνά ακόμη και τα σύνορα της… μοριακής ύλης! Η «Lucy» βρίσκει τον εμπορικότερο σκηνοθέτη (και έμπορα) του γαλλικού σινεμά σε κέφια που θυμίζουν τις καλύτερες στιγμές τού παρελθόντος του, δηλαδή από «Nikita» (1990) μέχρι και «Léon» (1994). Παρά τα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, ο Μπεσόν καταφέρνει να στήσει ένα έργο μοντέρνο, πρωτότυπο, φρενήρες (αν παρατηρήσεις τη διάρκειά του) και πραγματικά διασκεδαστικό. Ίσως και… ανεγκέφαλο, λες και αυτοσαρκάζει το φιλοσοφικό / επιστημονικό του κομμάτι. Που σίγουρα δέχεσαι διότι αντιλαμβάνεσαι το χιούμορ τού δημιουργού του.

Η ταχύτητα είναι η μεγάλη μαγκιά σε τούτο το φιλμ. Εξαιτίας της θα δεχθείς ακόμη και τα εμβόλιμα, σχεδόν ειρωνικά ως σχόλιο, ντοκιμαντερίστικα πλανάκια κυνηγιού ζώων από την άγρια φύση, δε θα προλάβεις να σκεφτείς αν όλη αυτή η θεωρία για τη λειτουργία του εγκεφάλου μπορεί να στέκει ρεαλιστικά και θα παραδώσεις τις αισθήσεις σου στα χέρια μιας Σκάρλετ Τζοχάνσον που κινείται στην τσίτα, σα φονική μηχανή που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει, μέχρι να ολοκληρώσει το στόχο της και να συναντήσει τον επιστήμονα του Μόργκαν Φρίμαν στο Παρίσι, με την ελπίδα να πάρει μια απάντηση για ό,τι της συμβαίνει, αλλά κυρίως για το αν πρόκειται να… αντέξει να ζει όταν το ναρκωτικό ολοκληρώσει την επίδρασή του μέσα της. Μια επίσης εμβόλιμη σε διάφορα σημεία του φιλμ ακαδημαϊκή διάλεξη του Φρίμαν μας εξηγεί σταδιακά τον προσανατολισμό της «Lucy» προς… το υπέρτατο τζέρτζελο.

Η δράση της ταινίας καλύπτει με υπέροχες σκηνές ανθολογίας τη σοβαροφάνεια ή και τη σεναριακή απιθανότητα. Επαναλαμβάνω: δε θα προλαβαίνεις να σταματήσεις και να σκεφτείς αυτό που παρακολουθείς. Όσο η Τζοχάνσον εξελίσσεται σε… superhero, τόσο περισσότερο αιφνιδιάζεσαι από τις ικανότητές της, που ακόμη και εγκεφαλικά βρίσκουν τρόπο να προσαρμοστούν σε οπτικό θέαμα. Καταδιώξεις αυτοκινήτων, συγκρούσεις ολόκληρων… οπλοστασίων, το έξυπνο κάστινγκ του Τσόι Μιν-Σικ (ο πρωταγωνιστής του original «Oldboy») που συνδυάζει τη σαδιστική τρέλα με το over the top κωμικό, η εντελώς φεύγα σκηνή στο αεροπλάνο, τα τριπαρισμένα εφέ και η, τελικά, πολύ χαρισματική για το είδος τής περιπέτειας παρουσία της Τζοχάνσον, εξασφαλίζουν το γνήσιο fun και ακριβώς αυτό που ζητάς από το σινεμά ως απόδραση.

Καθώς το ποσοστό αντίληψης και σωματικών ικανοτήτων τής ηρωίδας μεγαλώνει όμως, μετά από τουλάχιστον 70 λεπτά δράσης του φιλμ, η κορύφωση έχει ανεβάσει τόσο ψηλά τον πήχη τής προσμονής του θεατή, που ελπίζει σε κάτι αληθινά προχω(ρημένο) και εξίσου φανταστικό, για να πιάσει κι αυτός το 100% της κινηματογραφικής απόλαυσης. Και εκεί ο Μπεσόν, ίσως ανίκανος να τολμήσει σεναριακά κάτι το υπερβατικά καινούργιο, αναζητά τη σωτηρία στρίβοντας α λα… «Matrix»! Όχι πως είναι κακό το φινάλε. Απλά, περιμένεις να σε εκπλήξει, όχι να σου θυμίσει κάτι άλλο. Η γεύση, βέβαια, δεν είναι και τόσο άδοξη, αφού εγκαταλείποντας τον κινηματογράφο θα κουβαλάς για κάμποσο καιρό στη μνήμη σου τη σχεδόν καρτουνίστικη βία και δράση της «Lucy», στο… περίπου 10% της λειτουργίας του εγκεφάλου σου. Σα να σου λέει ότι σ’ έπιασε κορόιδο, έτσι;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Περιπέτεια που ξεφεύγει εντελώς (τύπου προς το… 100%) από την πραγματικότητα και προσφέρει αδρεναλινική δράση σε πακέτο διάρκειας ιδανικά ευκολοχώνευτης. Όλα αυτά συνδυαστικά είχαμε πολύν καιρό να τα δούμε να λειτουργούν σε τέτοιο επίπεδο στη μεγάλη οθόνη, έστω κι αν το φινάλε δεν εκτοξεύει την ταινία μέχρι εκεί που το χρειαζόταν. Η Τζοχάνσον μετράει πολύ δυναμικά για την προσέγγιση του mainstream κοινού και αξίζει τα λεφτά της, το έργο διαθέτει φαντασία και θα σου μείνει, αν αυτό που ζητάς είναι η φυγή και η διασκέδαση, πάντα. Οι πιο κυνικοί θα πουν πως η ιδέα θυμίζει μια περισσότερο φιλόδοξη στη φιλοσοφία της «Απόλυτη Ευφυία» (2011) ή ότι το επιστημονικό της κομμάτι είναι… για φάπες. Είναι θέμα διάθεσης. Προσωπικά, ευχαριστήθηκα θέαμα.

MORE REVIEWS

ΚΟΡΙΤΣΙ

Ο Βίκτορ είναι 15 χρονών. Το μοναδικό του όνειρο στη ζωή είναι να γίνει μπαλαρίνα. Επιθυμεί να τον αποκαλούν Λάρα και είναι (;) έτοιμος να προχωρήσει στην επέμβαση αλλαγής φύλου.

ΛΠ

Μια εργοβιογραφία της Λένας Πλάτωνος. «Αχ Ρόζα, Ρόζα Ροζαλία, πάμε μαζί στη συναυλία» ναι, «Το Σπάσιμο των Πάγων» επουδενί.

ΑΙΓΑΙΟ SOS

Έπειτα από ισχυρή σεισμική δόνηση, βραχονησίδα αναδύεται στα ανοιχτά της Ρόδου. Έλληνες και Τούρκοι commandos σπεύδουν στη νεοεμφανισθείσα κουκίδα του χάρτη με σκοπό πρώτοι να υψώσουν σημαία υπέρ πίστεως και πατρίδος. Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν. Νέα Ίμια ή ελληνοτουρκικό… #kefi;

ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ

Η Τσέλα και η Τσικίτα ζουν για χρόνια μαζί και αναγκάζονται να ξεπουλήσουν τα αντικείμενα του κάποτε πλούσιου βίου τους. Η Τσικίτα θα αναγκαστεί να μπει στη φυλακή και η Τσέλα θα μείνει μόνη, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους να πορευτεί στη ζωή.

ΜΑΙΡΗ ΣΕΛΛΕΫ

Η βιογραφική εξιστόρηση της ζωής και των προσωπικών γεγονότων που οδήγησαν την έφηβη τότε Μαίρη Σέλλεϋ στη συγγραφή του «Φρανκενστάιν», ενός εκ των πιο διαχρονικών και προοδευτικών έργων που γράφτηκαν ποτέ από γυναίκα.