FreeCinema

Follow us

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ (2017)

(LE SENS DE LA FÊTE)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ερίκ Τολεντανό, Ολιβιέ Νακάς
  • ΚΑΣΤ: Ζαν-Πιερ Μπακρί, Ζιλ Λελούς, Ζαν-Πολ Ρουβ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 117'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Ο νεόπλουτος και ξιπασμένος Πιερ ονειρεύεται έναν γάμο χλιδάτης extravaganza με τη μέλλουσα γυναίκα του. Έτσι, εμπιστεύεται τον πεπειραμένο Μαξ και την ομάδα του, με την τελετή να λαμβάνει χώρα σε ένα πανέμορφο château στην εξοχή. Τα προβλήματα, όμως, ξεκινούν όταν γίνεται ξεκάθαρο πως η ομάδα του Μαξ δεν είναι ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό του ο Πιερ.

Μετά το über hit των «Άθικτων» το 2011, οι Ερίκ Τολεντανό και Ολιβιέ Νακάς ήταν δεδομένο πως θα αποκτούσαν carte blanche για το υπόλοιπο της καριέρας τους. Ειδικά από τη στιγμή που ξέφυγαν από το δίπολο του «ή auteur ή κωμωδία για τα σκουπίδια» (σας θυμίζει κάποια χώρα;) και αναδείχτηκαν χάρη σε μια απλή, λαϊκή δημιουργία. Η συνέχεια, δυστυχώς (ίσως και αναμενόμενα), θα έλεγε κανείς πως δεν ήταν ανάλογη, με το «Samba» (2014) να είναι επιεικώς μέτριο, παρότι προσπάθησε να πουλήσει το χαρτί του περιζήτητου πλέον Ομάρ Σι. Πέρσι επέστρεψαν με μία καθαρόαιμη κωμωδία που προσπαθεί να στηριχθεί στο καστ και το (ομολογουμένως εντυπωσιακό) production design του.

Όσο κι αν προσπαθούμε πολλές φορές να διυλίσουμε τον κώνωπα ψάχνοντας για αλληγορίες, κρυμμένα νοήματα και «τι πραγματικά ήθελε να αναδείξει ο δημιουργός», η αλήθεια είναι πως στην κωμωδία όλα πρέπει να ξεκινάνε από μια εξαιρετικά απλή, μα καίρια ερώτηση: βγάζει γέλιο; Η απάντηση εδώ είναι ένα πανηγυρικό «όχι». Παρότι καταφανώς ένα σκαλί πάνω από κάθε ανθυποτριτοτέταρτη κομεντί που ξεμυτίζει στα μέρη μας με τις πρώτες ζέστες, εν έτει 2018 το γκαγκ των δυσανάγνωστων ινδικών ονομάτων και της γκαφατζίδικης φάτσας του Ζιλ Λελούς δεν προκαλεί γέλιο (ελπίζουμε).

Το φιλμ ξεκινά με ιδιαίτερα ευνοϊκές προϋποθέσεις. Το setting της έπαυλης αποτελεί ένα textbook παράδειγμα για την ανάπτυξη κωμωδίας με ensemble καστ. Διαχρονικά, το πρόβλημα σε αυτού του είδους τις ταινίες έγκειται στο κατά πόσο ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος μπορούν να διαχειριστούν τους διαφορετικούς χαρακτήρες και το screen time του καθενός, αλλά και τη δυναμική των ηθοποιών που ερμηνεύουν τον εκάστοτε ρόλο. Στην προκειμένη περίπτωση, το ζητούμενο είναι κυρίως το θέμα της δυναμικής. Όσο κι αν το «…μέλος της Comédie-Française» είναι η μανιέρα των Γάλλων πλάι σε κάθε ηθοποιό εν είδει «…και ο βραβευμένος με Όσκαρ», η ελληνική αγορά είναι καταραμένη σε μια τέτοια υπερ-έκθεση σε Ζιλ Λελούς, Κριστιάν Κλαβιέ, Ντανί Μπουν & Σία που, ειλικρινά, πλέον δεν μπορούν να μας κρατήσουν ή να πάρουν άφεση αμαρτιών ούτε για δέκα λεπτά. Το να βασίζεις ολόκληρο τον κωμικό σου μηχανισμό πάνω σε oddball ή slapstick καταστάσεις, δεν μπορεί να λειτουργήσει με πρόσωπα που δεν μπορούν να το υποστηρίξουν (όπως θα έλεγαν και στο «Shopping STAR»). Στην τελική, ας σταματήσει επιτέλους η (γαλλο)ξενομανία. Δεν γίνεται να λοιδορούμε τις ελληνικές κωμωδίες του σωρού (για τη χρήση του όρου «αμερικανιά» στην Ελλάδα, καλύτερα να μη μιλήσουμε καθόλου) και να καταπίνουμε αμάσητες τις γαλλικές αντίστοιχες. Τουλάχιστον, με τις εγχώριες βοηθάμε να γίνει και καμία ταινία παραπάνω! Και πού ξέρεις, μετά από κάμποσες προσπάθειες, μπορεί να μάθουν να κάνουν και σινεμά μερικοί…

Σε τελική ανάλυση, το «Έτσι Είναι η Ζωή» έχει πραγματικά αγνές προθέσεις, με κάποιες καλές βάσεις από την πολύ προσεγμένη παραγωγή στο background του. Στον κινηματογράφο, όμως, δεν υπάρχει… «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος». Οι κωμωδίες κρίνονται κυρίως βάσει του γέλιου και, δυστυχώς, αυτό είναι το νούμερο ένα σημείο αποτυχίας του φιλμ.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Σκέψου τις τελευταίες εκατό γαλλικές κωμωδίες που σου έχουν σερβίρει ελαφρά τη καρδία σε θερινά σινεμά (κυρίως). Μπορείς να θυμηθείς κάποια που σε είχε κάνει να γελάσεις πραγματικά; Αν έχεις πάνω από δύο-τρεις απαντήσεις εύκαιρες, τότε, ναι, μάλλον θα σε ικανοποιήσει.

MORE REVIEWS

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΗΛΙΟ

Μία συμμορία ληστεύει το τρένο που μεταφέρει τον Ιάπωνα πρέσβη. Ανάμεσα στη λεία βρίσκεται και ένα σπάνιο ξίφος, δώρο της Ιαπωνίας προς τον Πρόεδρο Γκραντ. Ο αρχηγός της συμμορίας, προδομένος από τον συνεργάτη του, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον σωματοφύλακα του πρέσβη ώστε να βρεθεί το ξίφος.

ΤΣΑΪ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ

Τέσσερις φίλες, τρεις 84χρονες και μια 89χρονη, συναντιούνται στο σπίτι της μίας εξ αυτών στην βρετανική εξοχή και συζητούν, αναπολούν, γελούν και συγκινούνται. Απλά, δεν πρόκειται για τέσσερις κοινές ηλικιωμένες φίλες, αλλά για τα «χρυσά κορίτσια» της βρετανικής (και παγκόσμιας) υποκριτικής!

Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΤΕΛ

Άρτι παραιτηθείς από την General Motors, ο Τζον ΝτεΛόριαν ανοίγει τα φτερά της δικής του εταιρείας σχεδιάζοντας το αυτοκίνητο των ονείρων του. Το project είναι ακριβό, τα χρήματα δεν φτάνουν, όμως για καλή του τύχη ο νέος του γείτονας είναι πιλότος με άκρες στην Κολομβία. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή; Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.

ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΝΕΟΙ

Στη μεταδιδακτορική Χιλή, παρέα οικογενειών ζει στην απομονωμένη φύση των πρόποδων των Άνδεων. Γονείς και παιδιά ετοιμάζονται για την μεγάλη πρωτοχρονιάτικη γιορτή, αν και για τα δεύτερα, μεγαλύτερη σημασία έχει το τέλος της εποχής της αθωότητάς τους.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ

Γηραιός απατεωνίσκος μεταμφιέζεται σε ηλικιωμένη γυναίκα και για σκοπούς που έχουν να κάνουν με ένα πολύτιμο αντικείμενο το οποίο μοναχική εκδότρια βιβλίων έχει στην κατοχή της, πιάνει το γειτονικό της διαμέρισμα. Εκείνη στην αρχή θα συμπαθήσει την εκκεντρική γιαγιούλα, σύντομα όμως θα προκύψουν (τι άλλο…) παρεξηγήσεις.

MR KLEIN

MR KLEIN

Αυτό που λέει ο τίτλος. Γαλλική «κωμωδία» κάθε εβδομάδα. Μέχρι να αναβιώσουμε εμείς τη Γαλλική Επανάσταση και να βγούμε με γκιλοτίνες στα θερινά!