FreeCinema

Follow us

Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ (1967)

(LE SAMOURAÏ)

  • ΕΙΔΟΣ: Νουάρ Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ζαν-Πιερ Μελβίλ
  • ΚΑΣΤ: Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Ναταλί Ντελόν, Κατί Ροζιέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 101'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Πληρωμένος hitman συλλαμβάνεται από την αστυνομία και περνά από ανάκριση για να πιστοποιηθεί το άλλοθί του τη νύχτα του τελευταίου του συμβολαίου. Βγαίνοντας ξημερώματα από το Τμήμα, συνειδητοποιεί πως οι (άγνωστοι) εργοδότες του θέλουν να τον ξεπαστρέψουν.

«Είναι η τελευταία φορά που το κάνω αυτό», λέει ο άνθρωπος ο οποίος αλλάζει πάντοτε τις πινακίδες στα κλεμμένα αμάξια που του πηγαίνει ο Ζεφ Κοστελό, λίγο πριν του παραδώσει και το απαραίτητο περίστροφο για την προστασία του ή τις ανάγκες εκτέλεσης (#diplhs) ενός επόμενου συμβολαίου. Δεν χρειάζεται να «αποκωδικοποιήσουμε» την ατάκα, που ακούγεται στο τελευταίο μέρος του φιλμ. Από τα opening credits, παρατηρώντας το μουντό και μοναχικό διαμέρισμα αυτού του «Δολοφόνου με το Αγγελικό Πρόσωπο», αντιλαμβανόμαστε τον ελεγειακό τόνο της ταινίας, σαν μια διαθήκη του Ζαν-Πιερ Μελβίλ για το genre του φιλμ νουάρ που τόσο πολύ αγάπησε, εγκλιματίζοντας και (μερικώς) εκσυγχρονίζοντας την παράδοση των αμερικανικών γκανγκστερικών παραγωγών σε έναν ευρωπαϊκών προδιαγραφών, πιο… zen ρυθμό αφήγησης και cool τόνων.

Για τα πρώτα σχεδόν δέκα λεπτά του φιλμ δεν ακούγεται λέξη. Τα πρώτα πλάνα λες και έχουν τσακωθεί με την τετραχρωμία. Ο Κοστελό εξέρχεται του διαμερίσματος όπου αποσύρεται για να απομονωθεί από τον κόσμο (σαν γνήσιος ερημίτης, δίχως διαπροσωπικές σχέσεις), επιβεβαιώνει το άλλοθι με την κοπέλα που μάλλον τον αγαπά, μπαίνει σε ένα πολυσύχναστο παριζιάνικο nightclub χωρίς ενδοιασμούς για την ύποπτη εμφάνισή του (μια κλασική καμπαρντίνα κι ένα καπέλο που ελάχιστα κρύβει το πρόσωπό του), σκοτώνει τον ιδιοκτήτη του, φεύγει με ψυχραιμία από την κεντρική είσοδο του μαγαζιού, πετάει το όπλο του στο ποτάμι και μπαίνει στο καρέ ενός τραπεζιού χαρτοπαικτών, περιμένοντας το χτύπημα της πόρτας από τους αστυνομικούς.

Τα πάντα στο φιλμ ταιριάζουν με τη μεθοδολογία του ήρωα, το ανέκφραστα ψυχρό πρόσωπό του, κινήσεις που βασίζονται περισσότερο στο ένστικτο της στιγμής, στην ανατροπή του όποιου σχεδίου και την ταχύτητα πραγμάτωσης ενός επιτόπιου «plan b» με σκοπό την επιβίωση. Ο Κοστελό μοιάζει με ένα κυνηγημένο ζώο στη ζούγκλα, που γνωρίζει πολύ καλά το territory του και έχει το πάνω χέρι έναντι των «κυνηγών» του, όσους αστυνομικούς κι αν βάλουν στο κατόπι του. Η «δουλειά» έχει γίνει, όμως η αμοιβή συνοδεύεται από απόπειρα δολοφονίας και πλέον η εκδίκηση είναι η προτεραιότητά του.

Σχεδόν βασανιστικά αργό σε ρυθμούς, το «Le Samouraï» δεν κρύβει εξαρχής τον μοιρολατρικό χαρακτήρα του, εμπνέοντας μια αμέτρητη λίστα σκηνοθετών του σύγχρονου σινεμά παγκοσμίως, από τον Σκορσέζε και τον Ρεφν, μέχρι τον Καουρισμάκι και τον Τζάρμους ή και τους Ασιάτες Κιτάνο και Γου που σίγουρα βρήκαν στοιχεία ταύτισης με τη δική τους κουλτούρα (όχι μονάχα εξαιτίας του original τίτλου). Χωρίς να νοιάζεται για το πώς θα «κόψει» τα πλάνα του και δίχως το άγχος του μοντάζ, ο Μελβίλ μεγαλουργεί στη σεκάνς της παρακολούθησης από σταθμό σε σταθμό του metro, διδάσκοντας ένα αβίαστο flow αντι-κλιμάκωσης του σασπένς, άψογα ταιριαστό με την ερμηνεία του Αλέν Ντελόν, που σε ηλικία μόλις 32 ετών έχει πλήρη συναίσθηση του σκληρού (αν και γοητευτικού) παρουσιαστικού του και ναρκισσεύεται με θράσος μπροστά από τον φακό. Σαν να ήταν η τελευταία του φορά…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Crime δράμα στην παράδοση της γαλλικής «μετεξέλιξης» του φιλμ νουάρ, προπομπός των σύγχρονων νεο-νουάρ, με πένθιμους τόνους που προκαταβάλλουν ήδη από τα opening credits για ένα δυσάρεστο φινάλε. Από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Μελβίλ (όχι όμως και το σημαντικότερο) που άφησαν το στίγμα τους στο παγκόσμιο σινεμά, διατηρεί στο ακέραιο τη φήμη του, αν και ενδέχεται να φανεί υπερβολικά αργόσυρτο σε μερίδα κοινού που δεν έχει προηγούμενη επαφή με το είδος και την περίοδο.


MORE REVIEWS

ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Άνδρας που ζει μοναχικά σε ορεινή περιοχή, ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του σε άγνωστη κοπέλα που, εν εξάλλω καταστάσει, του ζητά βοήθεια μέσα στη νύχτα, επικαλούμενη επίθεση πλάσματος (;) αγνώστου ταυτότητας και στοιχείων προς την ερευνητική ομάδα βιολόγων στην οποία ανήκει και είχε κατασκηνώσει στο παρακείμενο δάσος.

ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΓΚΙ

H ζωή έχει γίνει λίγο πολύ απαιτητική για τη Σούπερ Μάγκι. Καθώς η εγκληματικότητα στην πόλη είναι σε ύφεση, περνά τον χρόνο της βοηθώντας στην απόφραξη αποχετεύσεων και στην υποβολή φορολογικών δηλώσεων, αντί να σώζει τον κόσμο. Σίγουρα δεν είχε επιλέξει κάτι τέτοιο! Όταν μια μοχθηρή ιδιοφυΐα της τεχνολογίας απειλεί να παγιδεύσει ολόκληρη την πόλη σε μια «τέλεια» προσομοίωση metaverse, η Μάγκι και ο Σουίτι πρέπει να συνεργαστούν για να σώσουν την κατάσταση για άλλη μια φορά. Μήπως είναι και η τελευταία περιπέτεια του δυναμικού ντουέτου;

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΗΡΩΑΣ

Γερμανική πολυεθνική που επιθυμεί ν’ ανοίξει supermarket σε χωριό της Σλοβενίας στέλνει επιτόπου εκπρόσωπό της για αυτοψία. Εκείνη, όμως, πέφτει πάνω σε κάτι φευγάτους τύπους που για hobby τους έχουν… την αναπαράσταση μαχών του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ούτε ζωγραφιστούς δεν θέλουν να βλέπουν τους Γερμανούς!

ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ

Ο Αρτ και ο Πάτρικ καψουρεύονται την Τάσι. Και οι τρεις τους παίζουν tennis επαγγελματικά. Και θέλουν να κερδίζουν. Αλλά στο… κρεβάτι τρίτος δε χωρεί.

ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΝΕΥΜΑ

Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών της διακοπών, η μικρή Σαλομέ βιώνει τον θάνατο της αγαπημένης της γιαγιάς. Εν μέσω οικογενειακών φιλονικιών περί των διαδικαστικών της κηδείας, το πνεύμα της μακαρίτισσας «στοιχειώνει» την αθώα πιτσιρίκα.