FreeCinema

Follow us

LA STRADA (1954)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Φεντερίκο Φελίνι
  • ΚΑΣΤ: Άντονι Κουίν, Τζουλιέτα Μασίνα, Ρίτσαρντ Μπέισχαρτ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: BIBLIOTHEQUE

Ο τσιρκολάνος Ζαμπανό αγοράζει από τη μάνα της την ακαθόριστης ηλικίας μικροκαμωμένη Τζελσομίνα και παίρνουν τους δρόμους για το μεροκάματο, διασκεδάζοντας τη φτωχολογιά της επαρχιακής Ιταλίας του ’50.

Μόλις στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Φεντερίκο Φελίνι επηρεασμένος από τον χριστιανικό ουμανισμό του Ρομπέρτο Ροσελίνι, προσθέτει μία σκυθρωπή αίσθηση ποίησης μέσα στο πνεύμα του νεορεαλισμού που χαρακτηρίζει την πρώτη περίοδο του έργου του. Το «γυμνό» δράμα εκείνης της κινηματογραφικής σχολής, όμως, συναντά εδώ την αρτιότητα του μεγαλείου της αφήγησης του αμερικανικού σινεμά, με τον Ιταλό δημιουργό να προετοιμάζει το έδαφος για κάτι πραγματικά σπουδαιότερο (όπως οι «Νύχτες της Καμπίρια» του 1957, που αναμένεται να δούμε επίσης σε επανέκδοση προς τα τέλη του μήνα), πριν απογειωθεί (κυριολεκτικά) έξω από το πλαίσιο μιας lumpen πραγματικότητας.

Το «La Strada» είναι ένα (στην ουσία) πένθιμο ταξίδι στην ανθρώπινη ψυχή και την αλύτρωτη συνειδητοποίηση της απώλειας, με οδηγούς πλανόδιους τσιρκολάνους, τον σωματώδη Ζαμπανό και την εύθραυστη Τζελσομίνα, ένα δίδυμο ενήλικο που λες και πλάθει από την αρχή το μοτίβο του τσαπλινικού «Χαμινιού» (1921), αφήνοντας ενοχικά συναισθήματα γύρω από την σχέση τούτου του σκληρού αρσενικού με το κορίτσι που… αγόρασε από τη μάνα του (ο πρωτότυπος ελληνικός τίτλος του φιλμ ήταν «Πουλημένη απ’ τη Μητέρα της»!) για να εκτελεί χρέη βοηθού, αποκαλώντας το ενίοτε και «γυναικάκι» του, με τον Φελίνι να μην τολμά να θίξει το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης, προφανώς από φόβο μην προκληθεί σκάνδαλο.

Στα όρια του road movie, το φιλμ παρακολουθεί τις στάσεις του μηχανοκίνητου κάρου που μεταφέρει τους ήρωες και τα υπάρχοντά τους, καταγράφοντας απλές στιγμές της ζωής που συχνά ο Φελίνι «αγγίζει» με μία άλλη διάσταση, κινηματογραφική και μαγική. Ο «άρρωστος» μικρός Οσβάλντο (από τη σεκάνς του γαμήλιου γλεντιού), το εκκλησίασμα που οχλαγωγεί στους δρόμους, η Τζελσομίνα που αντικρίζει ξανά τη θάλασσα σαν να είναι το σπιτικό της, το νυχτερινό νούμερο του ισσοροπιστή, όλα δίνουν το στίγμα της σκηνοθετικής ματιάς του Φελίνι, συντροφιά με την αβάσταχτη μελαγχολία της μουσικής του Νίνο Ρότα, που (θα) σε κάνει πάντα να βουρκώνεις με το θέμα, παιγμένο από την τρομπέτα της Τζελσομίνα.

Αντί να εκτονώσει την πλοκή με μία δακρύβρεχτη κορύφωση, ο Φελίνι παραδίδει διαχρονικό μάθημα χειρισμού της αποδραματοποίησης των υλικών αυτής της ανθρώπινης τραγωδίας, και «πνίγει» μέχρι και την ηχητική του μπάντα για να τονίσει την απουσία της ζωής. Και της αγάπης. Το ένα χωρίς το άλλο δεν επιζεί…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ο Φεντερίκο Φελίνι παίρνει τον ιταλικό νεορεαλισμό και με τα «μαγικά» του τον μετατρέπει σε κινηματογραφική Θεία Κοινωνία, σε τούτο το «νηστίσιμο» σε δραματικές εξάρσεις παραμύθι ανθρωπιάς, που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας του 1954 και κατέληξε να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας το 1957. Η μορφή της Τζουλιέτα Μασίνα στοιχειώνει τη μνήμη.

MORE REVIEWS

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΗΛΙΟ

Μία συμμορία ληστεύει το τρένο που μεταφέρει τον Ιάπωνα πρέσβη. Ανάμεσα στη λεία βρίσκεται και ένα σπάνιο ξίφος, δώρο της Ιαπωνίας προς τον Πρόεδρο Γκραντ. Ο αρχηγός της συμμορίας, προδομένος από τον συνεργάτη του, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον σωματοφύλακα του πρέσβη ώστε να βρεθεί το ξίφος.

ΤΣΑΪ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ

Τέσσερις φίλες, τρεις 84χρονες και μια 89χρονη, συναντιούνται στο σπίτι της μίας εξ αυτών στην βρετανική εξοχή και συζητούν, αναπολούν, γελούν και συγκινούνται. Απλά, δεν πρόκειται για τέσσερις κοινές ηλικιωμένες φίλες, αλλά για τα «χρυσά κορίτσια» της βρετανικής (και παγκόσμιας) υποκριτικής!

Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΤΕΛ

Άρτι παραιτηθείς από την General Motors, ο Τζον ΝτεΛόριαν ανοίγει τα φτερά της δικής του εταιρείας σχεδιάζοντας το αυτοκίνητο των ονείρων του. Το project είναι ακριβό, τα χρήματα δεν φτάνουν, όμως για καλή του τύχη ο νέος του γείτονας είναι πιλότος με άκρες στην Κολομβία. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή; Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.

ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΝΕΟΙ

Στη μεταδιδακτορική Χιλή, παρέα οικογενειών ζει στην απομονωμένη φύση των πρόποδων των Άνδεων. Γονείς και παιδιά ετοιμάζονται για την μεγάλη πρωτοχρονιάτικη γιορτή, αν και για τα δεύτερα, μεγαλύτερη σημασία έχει το τέλος της εποχής της αθωότητάς τους.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ

Γηραιός απατεωνίσκος μεταμφιέζεται σε ηλικιωμένη γυναίκα και για σκοπούς που έχουν να κάνουν με ένα πολύτιμο αντικείμενο το οποίο μοναχική εκδότρια βιβλίων έχει στην κατοχή της, πιάνει το γειτονικό της διαμέρισμα. Εκείνη στην αρχή θα συμπαθήσει την εκκεντρική γιαγιούλα, σύντομα όμως θα προκύψουν (τι άλλο…) παρεξηγήσεις.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ο Ζορμπάς και κάνει το Μασίστα που έχει από πίσω του μια μπασμένη. Πάνε να κλείσουν το Κανάλι της Βουλής, έτσι;