FreeCinema

Follow us

Η ΤΡΕΛΗ ΧΑΡΑ (2016)

(LA PAZZA GIOIA)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πάολο Βιρτζί
  • ΚΑΣΤ: Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι, Μικαέλα Ραματσότι, Βαλεντίνα Καρνελούτι, Άννα Γκαλιένα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: STRADA FILMS / SEVEN FILMS

Δύο γυναίκες, τρόφιμοι ψυχιατρείου, πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, το σκάνε και μπαίνουν σε μια περιπέτεια φυγής προκειμένου να κλείσουν τους ανοιχτούς λογαριασμούς που έχουν με το παρελθόν τους εκεί έξω.

Ένα σενάριο που ασχολείται με την ψυχική ασθένεια μπορεί να πάρει πολύ στραβό δρόμο, είτε προς τη χοντροκομμένη κωμωδία είτε προς το ξεδιάντροπο δράμα. Με την «Τρελή Χαρά», όμως, ο Πάολο Βιρτζί καταφέρνει και βρίσκει τον σωστό τόνο ακόμη και στα πιο «επικίνδυνα» σημεία της εξίσου χαριτωμένης και συγκινητικής ιστορίας του και να καθοδηγήσει εξαιρετικά δύο πολύ δυνατές ερμηνείες από τη Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι και τη Μικαέλα Ραματσότι.

Στη Βίλα Μπιόντι, ένα αρχοντόσπιτο στην Τοσκάνη που έχει μετατραπεί σε ψυχιατρική κλινική, η Μπεατρίτσε συμπεριφέρεται σαν να είναι η ιδιοκτήτρια. Σε έναν βαθμό ίσως και να έχει δίκιο, αφού υποστηρίζει ότι το οίκημα αυτό αποτελεί δωρεά της οικογένειάς της. Ποιος, όμως, ξέρει πότε λέει την αλήθεια και πότε τη «φουσκώνει»; Γεγονός πάντως είναι ότι, παρά τη μανιοκαταθλιπτική της συμπεριφορά, τη διαρκή ακατάσχετη πολυλογία της και την ισχυρή άποψη που έχει για τους πάντες και τα πάντα, παίζει στα δάχτυλα τους συνδυασμούς των ψυχοφαρμάκων και, έστω και για ένα μικρό διάστημα, μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε ότι έχει τα λογικά της. Μέχρι να την πιάσει η επόμενη κρίση.

Η Μπεατρίτσε μπορεί να υποδυθεί τέλεια ακόμη και τη γιατρό. Και αυτό συμβαίνει την ημέρα που εισάγεται στη βίλα η Ντονατέλα, μια πιο νεαρή γυναίκα, ιδιαίτερα εύθραυστη, που τραβά το ενδιαφέρον της. Σκαλίζει τον φάκελό της, τη ζητάει για συγκάτοικο στο δωμάτιό της και γενικά θέλει να την έχει από δίπλα. Όταν μια μέρα καθυστερήσει το βανάκι που τις παίρνει από την εξωτερική τους δουλειά, χωρίς κανένα συγκεκριμένο σχέδιο, θα αποσπαστούν από την υπόλοιπη ομάδα και παίρνοντας ένα τυχαίο λεωφορείο θα ξεφύγουν κανονικά. Από εκείνη τη στιγμή θα αρχίσει μια περιπετειώδης διαδρομή, με την Μπεατρίτσε και την Ντονατέλα να μιλούν σε περαστικούς, να κλέβουν αυτοκίνητο, να κάνουν τις κομπάρσες σε γύρισμα και να ξανακλέβουν αυτοκίνητο, να κάθονται σε ακριβά εστιατόρια χωρίς να έχουν να πληρώσουν και, το κυριότερο, να συναντούν τους ανθρώπους που σημάδεψαν τις ζωές τους. Η Μπεατρίτσε τον σύζυγο, τον εραστή και τη μητέρα της, η Ντονατέλα τους γονείς της, τον πατέρα του γιου της και το αγόρι που αναγκάστηκε να δώσει για υιοθεσία.

Καθεμία από αυτές τις συναντήσεις έχει πόνο, συντριβή και εξευτελισμό. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν συμβάλει ο καθένας με τον τρόπο του στον εγκλεισμό των δύο γυναικών στο ίδρυμα. Είναι, όμως, απαραίτητες αυτές οι συναντήσεις, ώστε και οι δύο να μπορέσουν να κλείσουν ένα κεφάλαιο και να συνεχίσουν έναν δρόμο επούλωσης και θεραπείας. Το πρώτο μεγάλο θετικό στοιχείο της ταινίας είναι ότι ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στα κλισέ της σχετικής θεματολογίας, τα αποφεύγει χάρη στο καλογραμμένο σενάριο και τις εξαιρετικές πρωταγωνίστριες. Στο πρώτο μέρος, η παρουσία της Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι είναι ισοπεδωτική, όπως και η Μπεατρίτσε που υποδύεται. Μιλά διαρκώς χωρίς να παίρνει ανάσα, κάνει παρατηρήσεις, ξέρει τα πάντα καλύτερα από όλους, είναι ειρωνική. Καπελώνει την Ντονατέλα, με τη συμπάθεια όμως που της δείχνει την αφήνει να ανοιχτεί. Με τον ίδιο σταδιακό τρόπο εξελίσσεται και η ερμηνεία της Μικαέλα Ραματσότι, από την απάθεια στην πιο ενεργή προσπάθεια να δώσει μια λύση στο χρόνιο πρόβλημά της.

Ένα άλλο στοιχείο που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει είναι η ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Οι καθαρά διασκεδαστικές στιγμές, κυρίως εξαιτίας της Τεντέσκι, ακολουθούνται από μελαγχολικές σκηνές, γυρισμένες με συγκίνηση, που δύσκολα θα σε κάνουν να συγκρατήσεις τα δάκρυά σου. Σαν σημαντικότερη έλλειψη του φιλμ, θα μπορούσε να σταθεί κανείς στην ανύπαρκτη ανάπτυξη περιφερειακών χαρακτήρων, που σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζονται και εξαφανίζονται, απλώς δίνοντας μια ένδειξη για τον πόνο που προκάλεσαν στις ηρωίδες.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Με ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, με δυο πολύ καλές ηθοποιούς, με σκηνές που θα σε κάνουν να κλάψεις ανακουφιστικά, η «Τρελή Χαρά» δύσκολα δεν θα ικανοποιήσει θεατές που αγαπούν το σινεμά. Θέαμα, βέβαια, δεν έχει, οπότε αν αδιαφορείς για τις «ανθρώπινες» ιστορίες, βάλε τα 3D γυαλιά σου και ψάξε τι παίζει στα multiplex.

MORE REVIEWS

STAR WARS: ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ JEDI

Η Ρέι επιχειρεί να πείσει τον Λουκ Σκάιγουοκερ να επιστρέψει στην ενεργό δράση για το καλό της Αντίστασης, καθώς ο Κάιλο Ρεν διχάζεται ανάμεσα στα αντίπαλα μέτωπα της Δύναμης, αν και δείχνει περισσότερο αποφασισμένος να παραμείνει στη σκοτεινή πλευρά της.

ΠΟΛΥ ΞΕΝΗ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Ψυχοκόρη πλούσιας ελληνικής οικογενείας στην Πόλη γίνεται η μοναδική κληρονόμος της μετά τον θάνατο του πατέρα αφέντη. Θα συγκρουστεί με τις κοινωνικές (και ταξικές) συμβάσεις της εποχής, όταν αρχίζει να φλερτάρει με έναν Τούρκο «του δρόμου».

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΣΙΑ

Τέσσερα 24ωρα πριν τη βραδιά-raison d’être τους, ο Σάντα Κλοζ (sic) τρώει άνευ προηγουμένου πακέτο με τα logistics των δώρων γιατί τα 92.000 ξωτικά του πέφτουν κάτω με ίωση. Δασκαλεμένος απ’ την κυρά του πώς να βρει την απαραίτητη αγωγή, κατεβαίνει με τα ζώα του στη Γη, όπου βλάβη τον προσγειώνει στο Moulin Rouge, στο αυτόφωρο, σε καλό Σαμαρείτη δικηγόρο με σύζυγο ανθοκόμο και δίδυμα πιτσιρίκια. Δεν... υπάρχει. Αλλά, για το καλό της γιορτής, θα το σώσει;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΝΤΑΜ ΜΠΟΒΑΡΥ

Μια νεαρή γυναίκα θα τα βάλει με ολόκληρο το νομικό σύστημα της Κίνας, όταν η αρχική της επιδίωξη για βοήθεια σχετικά με το διαζύγιο ανάμεσα στην ίδια και τον σύζυγό της πέσει στο κενό εξαιτίας της επιδεικτικά κωφεύουσας τοπικής ηγεσίας.

Η ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ

Ο Έντρε και η Μάρια δουλεύουν σε ένα σφαγείο. Εκείνος είναι αυστηρός και μετρημένος, εκείνη έχει ένα σαφές πρόβλημα επικοινωνίας με τους άλλους. Στην κανονική τους ζωή δυσκολεύονται πολύ να κάνουν ακόμη και την πιο απλή συζήτηση. Επικοινωνούν, όμως, στα όνειρά τους!