FreeCinema

Follow us

JURASSIC WORLD: ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΕΠΕΣΕ (2018)

(JURASSIC WORLD: FALLEN KINGDOM)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα
  • ΚΑΣΤ: Κρις Πρατ, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Τεντ Λεβίν, Ιζαμπέλα Σέρμον, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Τόμπι Τζόουνς, Τζέιμς Κρόμγουελ, Τζέραλντιν Τσάπλιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 128'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP

Τέσσερα χρόνια μετά τα δραματικά συμβάντα που οδήγησαν στο κλείσιμο του πάρκου, ένα ενεργό ηφαίστειο απειλεί με… εξαφάνιση τους δεινόσαυρους του Jurassic World. Πόσους μπορούν να σώσουν από το νησί ο Όουεν και η Κλερ; Και με ποιον σκοπό επιλέγονται κάποια συγκεκριμένα είδη;

Ίσως από το ξεκίνημα τούτου του franchise, σχεδόν σε κάθε κεφάλαιό του, υπήρχαν δύο ταινίες που πάλευαν μεταξύ τους για το ποια θα νικήσει. Η μια αποτελείται πάντοτε από το κομμάτι της ψυχαγωγίας και το 1993, με το «Jurassic Park» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ήταν εκείνη που θριάμβευσε διότι ο δημιουργός του θυμήθηκε τον παλιό καλό ρόλο τού μάστορα – entertainer, παρασυρμένος ίσως και από την ίντριγκα του τεχνολογικού επιτεύγματος. Αυτό, βέβαια, χαρακτηρίζει περισσότερο το δεύτερο κομμάτι και έχει για ταίρι του μια ωριμότερη θεματολογική τοποθέτηση, που πίσω από τον χαρακτήρα ενός απλού disaster movie επιδιώκει να περάσει και κάποια μηνύματα με βαθύτερες ερμηνείες, τα οποία περιστρέφονται κυρίως γύρω από μια «παρά φύση» αλλοίωση του κύκλου της ζωής στον πλανήτη μας. «Το Βασίλειο Έπεσε» επιχειρεί να ενισχύσει τη δεύτερη θεωρία, που θέλει το έργο να σημαίνει και κάτι ουσιαστικότερο για τον θεατή, αλλά διχάζεται ανάμεσα σε… δύο κεντρικές ιστορίες οι οποίες, μοιραία, χωρίζουν την ταινία σε αντίστοιχα (και τόσο ανόμοια!) μέρη.

Το σίγουρο είναι πως αυτό εδώ το sequel του «Jurassic World» εμφανίζεται κάπως αγχωμένο, να παραδώσει ένα φιλμ πιο σαματατζίδικο και eventful ύστερα από την εισπρακτική παραζάλη του 2015. Η εισαγωγική σεκάνς σε βάζει στα βαθιά (#diplhs) του blockbuster-ικού θεάματος, κλείνοντας το μάτι στην πρώτη ταινία και τον ίδιο τον Σπίλμπεργκ. Θα γεννηθούν περίεργες υπόνοιες για παράνομες αναζητήσεις και συλλογή απολιθωμάτων, αλλά δεν θα πάρουμε γρήγορα απαντήσεις για τη σημασία των δρώμενων, καθώς το ξύπνημα ενός ηφαιστείου απειλεί την ολοσχερή καταστροφή του νησιού στο οποίο βρίσκεται το θρυλικό πάρκο, μαζί με την… εκ νέου εξαφάνιση των δεινοσαύρων (οποία ειρωνεία!). Είναι προφανές ότι η πλοκή θέλει να ανοίξει αρκετά μέτωπα, τα οποία όμως πρόκειται να αλληλοκοντραριστούν μεταξύ τους, σχεδόν απαιτώντας από εσένα να ανακηρύξεις νικητή το κομμάτι που σε κέρδισε περισσότερο. Δυστυχώς για την ταινία, προσωπικά, θα επιλέξω το πρώτο, με τον δραματικό αγώνα ανθρώπων και δεινοσαύρων να τα βάλουν με τη λάβα που ρέει από κάθε κατεύθυνση, χαρίζοντας επικές στιγμές δράσης και θεάματος. Τι σημαίνει αυτή μου η επιλογή; Ότι «Το Βασίλειο Έπεσε» στερείται (μεγαλύτερης) κλιμάκωσης στο δεύτερο μισό του.

Το background του πολιτικού ζητήματος γύρω από το αν πρέπει να (επανν)εξαφανιστούν οι δεινόσαυροι από προσώπου γης κρύβει μια βαθύτατη ειρωνεία, καθώς ξεχνάμε λιγάκι ότι μιλάμε για… προϊστορικά τέρατα και όχι «ζωάκια» της ζούγκλας, με τις ακτιβιστικές ενέργειες για τη σωτηρία αυτών των τεχνητά «αναστημένων» πλασμάτων να βγάζει καθαρό γέλιο ενίοτε. Το στοιχείο της λάβας θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο, προσφέροντας extra απολαύσεις σασπένς καταδιώξεων, με ορδές δεινοσαύρων να τρέχουν προς τη θάλασσα, επιφυλάσσοντας την (για μένα) σκηνή – highlight του έργου, η οποία δεν διστάζει να εμπεριέχει και δόσεις συναισθήματος.

Φεύγοντας από το νησί, με ένα ιδιόρρυθμο φορτίο τεράτων σε ένα πλοίο και τους ήρωές μας να καταζητούνται από τους κακούς οι οποίοι εκτελούν «παραγγελιά» παράδοσης των προσεκτικά επιλεγμένων ειδών δεινοσαύρων σε αφεντικό που πλέον δεν υποψιάζεσαι απλά, περνάμε στο δεύτερο μέρος του φιλμ, το οποίο μετατρέπεται σε μια αιχμηρή σάτιρα της πλουτοκρατίας του δυτικού πολιτισμού και του ανεξέλεγκτου βίτσιου της πρόκλησης από απίστευτα υπεροπτικά δείγματα θνητών. Από το trafficking των (πραγματικών) ζώων που εκλείπουν από τον κόσμο μας μέχρι έναν κοινωνικά διαβρωμένο κύκλο πολυεκατομμυριούχων που αναζητούν την ηδονή του κυνηγιού (σε μια μορφή «safari» που φέρνει στο νου τη λογική του «Hostel» του Ίλαϊ Ροθ!) δίχως να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο, γιατί πολύ απλά αισθάνονται ανώτεροι, οι ιδέες που θέλει να σχολιάσει ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα μοιάζουν υπερβολικά τολμηρές για ένα φιλμικό project στο οποίο ποντάρεται τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε εισπράξεις. Όχι ότι η ψυχαγωγία περνά σε δεύτερη μοίρα, αλλά σε αυτό το μέρος τού φιλμ ο εξαναγκασμός τού «μπορώ και πιο τρομακτικά και εντονότερα» γίνεται ουσιαστικά ορατός και, ξανά, η σύγκριση με αυτά που προηγήθηκαν στο νησί θα διχάσει. Ίσως αν αντιστρέφονταν τα δύο μέρη στην αφήγηση, να είχαμε μια καλύτερη ταινία. Τώρα έχουμε… δύο!

Το πρωταγωνιστικό ζεύγος του φιλμ του 2015 εδώ βλέπει τον ρόλο του να αποδυναμώνεται, μάλλον γιατί το σενάριο δεν αντέχει να σηκώσει και τη συνέχιση της αλληγορίας των σύγχρονων Αδάμ και Εύας, που ούτως ή άλλως δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις προθέσεις του και τότε. Στην τελική, τούτο το «Βασίλειο» δεν καταρρέει στον τομέα της διασκέδασης, των οπτικών εφέ και της «size matters» δράσης, αλλά σίγουρα… πέφτει λίγο πιο χαμηλά από το «Jurassic World». Για λόγους απληστίας. Μπορείς να πεις ότι είχαν καλή αίσθηση του χιούμορ!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Κινηματογραφικό escapism σε μεγαλεπήβολες δόσεις, που χορταίνει το βλέμμα, δεν κουράζει, ούτε σταματά να κρατά τον ρυθμό του. Ο σκηνοθέτης τού «Ορφανοτροφείου» (2007), τελικά, εξελίχθηκε σε «παραγγελιάς» του Χόλιγουντ χωρίς την ικανότητα να υπογραμμίζει με την προσωπικότητά του ένα τέτοιο μεγαθήριο παραγωγής, που ανά στιγμές μαρτυρά τη λατρεία προς τον δάσκαλο Σπίλμπεργκ. Σίγουρα θα υπάρξει και μερίδα κοινού που θα το χαρακτηρίσει καλύτερο από το προηγούμενο. Είναι θέμα προσδοκιών και προοπτικής ανάλυσης. Γιατί περιέχεται και τέτοια εδώ, δεν έχουν γραφτεί στην τύχη όλα αυτά…

MORE REVIEWS

COLETTE

Νεαρή Γαλλίδα από την επαρχία παντρεύεται μεγαλύτερό της διάσημο συγγραφέα και μετακομίζει μαζί του στο Παρίσι της Belle Époque, όπου ανακαλύπτει αρχικά το λογοτεχνικό της ταλέντο και εν συνεχεία την ελευθεριότητα των ερωτικών ηθών. Ο σύζυγος δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με το δεύτερο, θέλει όμως να ελέγχει το πρώτο. Η γυναίκα του από την άλλη τα θέλει όλα δικά της. Μαζί μπορούν ή #MeToo;

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ

Επαναστατημένη έφηβη θα βρεθεί έγκλειστη σε οικοτροφείο παρέα με άλλες «προβληματικές» κορασίδες, με απώτερο σκοπό την καλλιτεχνικώς προσανατολισμένη συμμόρφωσή τους. Αντ’ αυτού θα καταλήξουν μάρτυρες δράσης περίεργων σκοτεινών δυνάμεων και μεταφυσικών φαινομένων.

ΑΔΕΛΦΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Στο Παρίσι δεύτερης γενιάς εμιγκρέδες gangster και μπάτσος, από μακριά κι αγαπημένοι, βλέπουν συμφέροντα και συναισθήματα να μπλέκουν άσχημα όταν «δουλειά» με «σκόνη» αφήνει τέζα το τρίτο παλικάρι της παιδιόθεν δεμένης παρέας τους. Γυρεύοντας εκδίκηση (αλλά από ποιον;), μαζί μπορούν;

ΜΕ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ

Ο Ισμαήλ έχει φύγει από το Ιράν και ψάχνει μια καλύτερη τύχη στη Δανία. Του ανακοινώνουν, όμως, ότι σύντομα μπορεί να απελαθεί, γι’ αυτό ψάχνει να βρει τρόπο να μείνει στη χώρα, προσπαθώντας να αποκτήσει μόνιμη σχέση με μια Δανή.

ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ

Σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο εκτός σεζόν, στα βουνά της Σερβίας, μία ειρηνευτική οργάνωση μαζεύει βετεράνους των γιουγκοσλαβικών πολέμων για ένα «σεμινάριο συμφιλίωσης». Σε αυτόν τον καμβά, έχθρες και κατάλοιπα του πολέμου θα βγουν στην επιφάνεια, σε ένα εκρηκτικό μείγμα.