FreeCinema

Follow us

JUMANJI: ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ (2017)

(JUMANJI: WELCOME TO THE JUNGLE)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζέικ Κάσνταν
  • ΚΑΣΤ: Ντουέιν Τζόνσον, Κέβιν Χαρτ, Κάρεν Γκίλαν, Τζακ Μπλακ, Ρις Ντάρμπι, Μπόμπι Καναβάλε, Νικ Τζόνας
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 119'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Τέσσερα γυμνασιόπαιδα ανακαλύπτουν την κονσόλα ενός παλιού video game και παγιδεύονται μέσα στη ζούγκλα του, αποκτώντας επιπλέον τα χαρακτηριστικά τού avatar / ήρωα του παιχνιδιού που καθένας επέλεξε. Παρντόν; Ποιας κονσόλας;

Χρειάστηκε να ξαναδώ το «Jumanji» του 1995, για να πειστώ ότι κάτι… εντελώς λάθος συνέβαινε και (σίγουρα) δεν έφταιγα εγώ που αυτό εδώ το «reboot» (να το πω;) έχει μεταλάξει την ιδέα της original ταινίας (και του βιβλίου) με τρόπο που δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα! Μιλάμε για πλήρη αναρχία, σε βαθμό να αισθάνεσαι ότι σε κοροϊδεύουν (τέσσερις σεναριογράφοι μαζί, για την ακρίβεια). Συγγνώμη που είμαι τόσο απαιτητικός ακόμη και από ένα τόσο ελαφρύ εργάκι, όμως το (ομώνυμο) παιχνίδι που προσπαθούσαν να ξεφορτωθούν κάτι παιδιά το 1869 και άλλαζε τη ζωή του μικρού Άλαν Πάρις το 1969, για να μας φανερώσει ξανά τον ήρωα με τα χαρακτηριστικά τού Ρόμπιν Γουίλιαμς εικοσιέξι (φιλμικά) χρόνια αργότερα, ώστε να ολοκληρωθεί εκείνη η παρτίδα, τι σχέση έχει με το «Καλωσήρθατε στη Ζούγκλα»; Πότε έγινε το επιτραπέζιο… κονσόλα video game (!), που (πάλι) ξεθάβεται από περίεργους για να τους βάλει με τη σειρά τους σε νέες (και για εμάς) περιπέτειες; Είχανε δει οι παραγωγοί του σημερινού «Jumanji» την ταινία των 90s; Και αν ναι, τους ενδιέφερε οτιδήποτε από τα τότε ή απλά είπαν να «ξεσκονίσουν» άλλη μια δοκιμασμένη και προσοδοφόρα… ιδιοκτησία τους;

Για να λέμε και τη μαύρη αλήθεια, ποιος είχε τολμήσει να επιστρέψει ποτέ (#diplhs) σε εκείνη την οικογενειακή περιπέτεια φαντασίας του ’95; Ένα ξεκάθαρα αποστειρωμένο φιλμ διδακτισμού για τις μεσοαστικές μάζες των Αμερικανών, οι οποίες το μετέτρεψαν σε blockbuster των 100.000.000 δολαρίων, κυρίως εξαιτίας του «κράχτη» Γουίλιαμς, αλλά και των ψηφιακών του εφέ που σήμερα δείχνουν χειρότερα κι από τις απαρχές της κινηματογραφικής τέχνης! Σήμερα, λοιπόν, κάποια παρεούλα από studio executives θυμήθηκε εκείνο το παλιοκαιρισμένο προϊόν και σκέφτηκε πως θα ήταν καλύτερο να το προσαρμόσει σε μια πιο «meta» εκδοχή για το teen κοινό των… smartphones (βλέπε PG-13 rating), αλλάζοντας τον αδόξαστο σε ό,τι προϋπήρχε στα 90s. Το παιχνίδι δεν παίζεται ως επιτραπέζιο με ζάρια, πια, ο χώρος δράσης δεν είναι το (όποιο) γήινο παρόν αλλά το ζουγκλοειδές εσωτερικό περιβάλλον του video game, στο οποίο οι «αιχμάλωτοι» παίκτες αποκτούν και το παρουσιαστικό του ήρωα τον οποίο επέλεξαν από το αρχικό menu, με χείριστο παράδειγμα τη «μεταμόρφωση» της bitchy socialista Μπέθανι σε… Τζακ Μπλακ (με επιπλέον βλακώδες ομοφοβικό χιουμοράκι «παρεξηγήσεων» ανά στιγμές!).

Έχοντας περάσει σε αυτή την «άλλη» διάσταση του παιχνιδιού, οι τέσσερις έφηβοι ήρωες – κενά στερεότυπα γυμνασιακών ταινιών δρουν ως ενήλικες αλλά με την ψυχοσύνθεση του πραγματικού τους εαυτού (το όλο concept είναι «του γιατρού»), αλλάζοντας υποθετικές «πίστες» χωρίς να είναι τίποτε ευδιάκριτο, σε κανονισμό ή σκοπό. Θα μάθουν κατά λάθος ποια είναι τα προτερήματα και τα τρωτά τους σημεία από το προσωπικό τους ηλεκτρονικό profile, θα ανακαλύψουν ότι έχουν μόλις τρεις ζωές και ότι μπορεί και να πεθάνουν (!) ρεαλιστικά μέσα στο παιχνίδι και… θα προχωρούν μάλλον πληκτικά από περιβάλλον «άγριας φύσης» σε σκηνικό (άσχετου χώρου, όπως το «μαγευτικό» παζάρι) και τανάπαλιν. Μοναδικό αξιοπρεπές εύρημα, το glitch των δευτερευόντων ρόλων του παιχνιδιού, οι οποίοι αδυνατούν να συμμετάσχουν σε οτιδήποτε πέραν της προσχεδιασμένης ατάκας την οποία πρέπει να πουν και μετά… να εξαφανιστούν (εσύ, δυστυχώς, δεν μπορείς να το κάνεις μαζί τους).

Επειδή τέσσερις ηθοποιοί που περπατούν «εις το δάσος» δεν ακούγεται αρκετά συναρπαστικό, αυτή τη φορά έχει προστεθεί και ένας κακός, ο μοχθηρός Βαν Πελτ (Μπόμπι Καναβάλε), ο οποίος έχει κλέψει ένα πετράδι από ένα γιγάντιο άγαλμα – τελικό σταθμό του παιχνιδιού, που αν τοποθετηθεί ξανά στη θέση του, οι ήρωες της ταινίας θα μεταφερθούν πίσω στην πραγματική τους ζωή. Ο κακός (για γέλια περισσότερο, μην πάει ο νους σου…) ακολουθείται από μια στρατιά βαρύτατα οπλισμένων μηχανόβιων commando, εντελώς άβουλων πλασμάτων που διασχίζουν τη φύση περισσότερο άσκοπα κι από εσένα που δίνεις τη δική σου μάχη με τον Μορφέα στο κάθισμα του σινεμά.

Το σχεδόν ολόκληρο δίωρο αυτού του «meta» «Jumanji» θα σε έκανε να θέλεις να… πεθάνεις αρκετά νωρίτερα εάν το έπαιζες σε μια κονσόλα από το σπίτι. Στην αίθουσα, όμως, δεν έχεις πολλά περιθώρια επιλογών, άπαξ κι έκανες το λάθος και μπήκες. Θα περιμένεις (πολύ στωικά) να σου σερβιριστεί το ηθικό δίδαγμα του «παιδιά, μια ζωή την έχουμε», γι’ αυτό κι εσύ ακολούθησέ το… κάπου αλλού, διότι όντως τη ζωή μας καλό είναι να μην τη σπαταλάμε έτσι.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μόνο για ηλικίες μέχρι τα 13, οι υπόλοιποι θα βγείτε… «GAME OVER»! Σε σύγκριση με το «Jumanji» του 1995, δεν είναι πια ένα τόσο οικογενειακό και αθώο entertainment, αλλά ένα «φρανκενσταϊνικών» εμπνεύσεων mash-up παιδικού θεάματος με βίαιη περιπέτεια ενηλίκων, που δεν αντιπροσωπεύει τελικά κανένα από τα δύο είδη. Επειδή ξεσκίστηκε σε εισπράξεις στις ΗΠΑ, αναμείνατε και νέο sequel σε κάνα-δύο χρονάκια. Τι να την κάνεις τη ζωή…

MORE REVIEWS

ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟ ΕΛ ΡΟΑΓΙΑΛ

Τέλη του ’60, κάπου έξω από την Καλιφόρνια. Επτά άγνωστοι με ξεχωριστά μυστικά και σκοπό βρίσκονται για μια βραδιά σε ένα απομονωμένο motel. Ποιοι θα καταφέρουν να κάνουν check out;

LORO

Τον λένε Σίλβιο. Είναι ο «μεγάλος» της Ιταλίας. Αλλά κάθε αναφορά σε πραγματικά πρόσωπα είναι εντελώς συμπτωματική…

ΚΤΗΝΟΣ

Νεαρή γυναίκα ερωτεύεται γοητευτικό απόκληρο και βασικό ύποπτο σειράς άγριων δολοφονιών που έχουν τρομοκρατήσει τη μικρή, απομονωμένη κοινότητα όπου ζει, μόνο για να έρθει τελικά αντιμέτωπη με το δικό της σκοτεινό παρελθόν.

PEPPERMINT

Χαροκαμένη γυναίκα βλέπει τους δολοφόνους συζύγου και κόρης να τη σκαπουλάρουν, καθώς επίορκοι δικαστές και διεφθαρμένοι αστυνομικοί καθαρίζουν για λογαριασμό τους. Εκείνη κάνει υπομονή, μένει στο παρασκήνιο και όταν κάποια χρόνια μετά νιώθει έτοιμη, αρπάζει τα όπλα γυρεύοντας εκδίκηση. Ο Νόμος τώρα είναι στα χέρια της...

ΠΟΘΟΣ

Πενηντάρης εργένης πληροφορείται από την πρώην σύντροφό του όχι μόνο πως όταν είχαν χωρίσει (είκοσι χρόνια πριν) εκείνη ήταν έγκυος, αλλά και πως ο γιος τους, Άνταμ, έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ο νεόκοπος πατέρας ακούει τα νέα βάζοντας σκοπό να γνωρίσει έστω μετά θάνατον τον γιο του, αφού εν ζωή αγνοούσε την ύπαρξή του.