FreeCinema

Follow us

INFERNO (2016)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ Μυστηρίου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρον Χάουαρντ
  • ΚΑΣΤ: Τομ Χανκς, Φελίσιτι Τζόουνς, Ομάρ Σι, Ίρφαν Καν, Μπεν Φόστερ, Σίντσε Μπαμπέτ Κνούντσεν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 121'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Ο καθηγητής Ρόμπερτ Λάνγκτον ξυπνά με τραύματα και μερική αμνησία σε νοσοκομείο της Φλωρεντίας, δίχως να γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο βρέθηκε στην Ιταλία. Ξεφεύγοντας από μια νέα απόπειρα δολοφονίας, με τη βοήθεια μιας νεαρής γιατρού, πρέπει να αποκωδικοποιήσει τα ίχνη ενός μυστηριώδους γρίφου που παραπέμπει στην Κόλαση του Δάντη και μπορεί να προκαλέσει τον αφανισμό του μισού πληθυσμού της Γης.

Σε μια περίοδο στην οποία η καταστροφολογία κοντεύει να γίνει καθημερινός προβληματισμός, αφήνοντας την ανθρωπότητα στο έλεος της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης και της απειλής ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, το να λες ότι το «Inferno» του Ρον Χάουαρντ είναι μια διασκεδαστική ταινία μοιάζει με πολυτέλεια. Ή με κάποιο κακόβουλο και σαρκαστικό αστείο. Οι fans των best seller βιβλίων του Νταν Μπράουν, από την άλλη, δεν θα έχουν παρόμοιες ανησυχίες και μάλλον είναι πανέτοιμοι να καταβροχθίσουν το δεύτερο sequel της γνωστής σειράς με ήρωα τον καθηγητή Ρόμπερτ Λάνγκτον.

Το ομολογώ, δεν έχω διαβάσει κανένα από δαύτα, τις ταινίες τις έχω ξεχάσει, δεν είναι του γούστου μου και άλλα τέτοια «ελιτίστικα». Ο Χάουαρντ, όμως, δεν έρχεται να σου «πουλήσει» κάτι διαφορετικό από αυτό που φαντάζεσαι ή ήδη γνωρίζεις. Παραδίδει μια «συνταγή» δοκιμασμένη, χωρίς τα φόντα ενός upgrade, αλλά με υλικά που από το 2006 (και τον «Κώδικα Da Vinci») μέχρι σήμερα δείχνουν να «βολεύουν» τα ταμεία και τις απαιτήσεις των μαζών, οι οποίες θέλουν να λύσουν τον εκάστοτε γρίφο.

Τούτη τη φορά, η θεματική θίγει ένα αρκετά επίκαιρο ζήτημα συνωμοσιολογίας, που σχετίζεται με τις αντοχές του πλανήτη σε σχέση με τον διαρκώς διογκούμενο πληθυσμό του. Ένας (παράφρων, τελικά) πολυεκατομμυριούχος βιολόγος, που επιλέγει να πεθάνει από το να παραδοθεί στους άνδρες αδιευκρίνιστων μυστικών υπηρεσιών, αφήνει ως «κληρονομιά» την απειλή ενός ιού που πρόκειται να εξαπλωθεί σε μερικές ώρες στην πόλη της Φλωρεντίας. Ο Λάνγκτον είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να προλάβει το «κακό», με το ηθικό ερώτημα να βαραίνει πάντοτε τις συνειδήσεις των βασικών ηρώων του φιλμ: είναι πιο σωστό το να σώσεις ολόκληρη την ανθρωπότητα η οποία θα οδηγήσει τον πλανήτη σε ένα ακόμη χειρότερο τέλος ή να γλιτώσεις έστω τους μισούς και να εξασφαλίσεις το μέλλον της ύπαρξης του πολιτισμού μας; Η απάντηση που δίνει ο καθένας τους δεν είναι απαραίτητα ειλικρινής, άρα τα πιόνια σε αυτό το παιχνίδι μπορεί και να μπλοφάρουν, αφήνοντας περιθώρια για επιπλέον ανατροπές στην πλοκή.

Η εισαγωγή και τα οραματικά πλάνα του Λάνγκτον, με επιρροές από Ιερώνυμο Μπος μέχρι και το «Jacob’s Ladder» (1990), προσδίδουν στο «Inferno» μια απρόσμενη εικαστικότητα που, δυστυχώς, δεν συναντά κάτι παρόμοια καλλιτεχνικό και στην υπόλοιπη ταινία. Είπαμε, ξέρουμε τι «πουλάμε» και γιατί βρισκόμαστε εδώ! Τα ίχνη του γρίφου σχετίζονται με ιστορικά στοιχεία, έργα Τέχνης, επιστημονικά δεδομένα, πράγματα που στο σύνολό τους μπορούν να επιτρέψουν και ολίγον… τουρισμό, μέχρι τη Βενετία ή την Ιστανμπούλ, κάνοντας το θέαμα κάπως πιο δελεαστικό και περιπετειώδες, αφού οι πράκτορες οι οποίοι εμπλέκονται στη δράση δεν είναι και τίποτε… Τζέισον Μπορν!

Η αλήθεια είναι ότι το σενάριο, μοιραία, κάπου τα μπουρδουκλώνει, με διαφορετικές στρατιές «μυστικών» που δεν ξέρεις (ή δεν καταλαβαίνεις) ποιον και τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν, ξέχωρα από το «διπλό» παιχνίδι που μπορεί να παίζουν μερικοί (διότι όλα έχουν την τιμή τους σε τούτη την άδικη κοινωνία…). Πέραν του αδέκαστου Λάνγκτον, φυσικά, ο οποίος δεν δέχεται ούτε στιγμή το ηθικό δίλημμα που σχετίζεται με την εξάπλωση του ιού για το καλό… όσων επιζήσουν, τα πάντα είναι αναξιόπιστα και αναλώσιμα, όχι όμως εκτελεσμένα με κάποια ιδιαίτερη φινέτσα αλλά με την αισθητική ενός «ταχυφαγείου», στο οποίο εισήλθες για να ξεγελάσεις την «πείνα» σου για entertainment. Αυτό είναι κάτι που επιτυγχάνει το «Inferno», ειδικά αν δεν ήρθες για… παντεσπάνι.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Έχεις δει τα προηγούμενα και σου άρεσαν; Δεν θα σε ξεγελάσει κανείς εδώ, πανομοιότυπο είναι το «προϊόν» και σε (ελάχιστα) σημεία το λες και κάπως βελτιωμένο. Έχεις δει τα προηγούμενα και… δεν θυμάσαι τίποτα; Δεν θα είναι και η πρώτη φορά! Απλά, εξακολουθείς να αισθάνεσαι ότι πρέπει να ακολουθείς τις μάζες σε τόσο mainstream κινηματογραφικά σουξέ και, χωρίς να το πολυσκεφτείς, θα το ξανακάνεις. Δεν έχεις δει τα προηγούμενα; Γιατί μας ζαλίζεις άσκοπα;

MORE REVIEWS

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΕΛΑΣ

Ο περιπλανώμενος ποιητής Τσαρλς Σέρκινγκ γυρίζει στο Λος Άντζελες, όπου και μπλέκει σε μια σειρά παρανοϊκών καταστάσεων γεμάτων αλκοόλ και σεξ.

ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΟΙ 2

Μετά την επίσημη απαγόρευση της δράσης των υπερηρώων, ο Mr. Incredible και η Elastigirl προσγειώνονται στους ρόλους των νοικοκύρηδων γονιών και αντιμετωπίζουν με πίκρα την κοινή καθημερινότητά τους. Μέχρι τη στιγμή που ένας μυστηριώδης κροίσος προσφέρεται να διορθώσει την κακή τους φήμη και να τους επαναφέρει στο προσκήνιο ως σωτήρες της ανθρωπότητας.

HOTEL ARTEMIS

Λος Άντζελες, 2028. Παλιό ξενοδοχείο, που έχει μετατραπεί σε νοσοκομείο τελευταίας τεχνολογίας και περιθάλπει αποκλειστικά εγκληματίες και κάθε λογής παράνομους οι οποίοι τυγχάνουν μέλη του, αντιμετωπίζει μερικά επείγοντα περιστατικά που έχουν κρυφούς λογαριασμούς μεταξύ τους, σε μια νύχτα πρωτοφανούς για την πόλη εξέγερσης.

10 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΜΑΜΑ

Εργαζόμενος πατέρας παραπονιέται για το πόσο εύκολη ζωή έχει η πρώην δικηγόρος γυναίκα του και μητέρα των τεσσάρων παιδιών τους. Όταν εκείνη φεύγει για δεκαήμερες διακοπές, ο μέχρι τότε ανίδεος σύζυγος και μπαμπάς καταλαβαίνει το τραγικό λάθος της γκρίνιας του...

BOOK CLUB

Φιλενάδες for life εξημμένες από γνωστό και μη εξαιρετέο αισθησιακό μπεστ σέλερ, τέσσερα θηλυκά στη δύση της ζωής παθαίνουν... πλάκα ανανεώνοντας δραστικά το status τους στα γκομενικά. Αν ο άντρας ο σωστός υπάρχει, μία για όλες και όλες για μία θα τον βρουν;

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ο Τομ ο Χανκς και ψάχνει να λύσει γρίφο στην Ιταλία πριν σκάσει ιός που θα μας κολλήσει σχεδόν όλους και ψοφήσουμε… για να ζήσουν οι λεφτάδες και οι φιλελέ! Πιο γαμώ θα ήταν στην Αντίπαρο, δικέ μου!