FreeCinema

Follow us

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ (2017)

(HAPPY DEATH DAY)

  • ΕΙΔΟΣ: Θρίλερ Τρόμου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Λάντον
  • ΚΑΣΤ: Τζέσικα Ροθ, Ίσραελ Μπρουσάρντ, Ρούμπι Μοντίν, Τσαρλς Άιτκεν, Λόρα Κλίφτον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: UIP

Η Τρι περνάει μια δύσκολη μέρα στο κολέγιο. Και το βράδυ των γενεθλίων της θα δολοφονηθεί κι από πάνω! Και το επόμενο πρωί, τα πάντα θα είναι ίδια. Μα, ακριβώς ίδια! Πώς θα γίνει να μην πεθαίνει στο τέλος;

Ναι, ΟΚ, είναι η «Μέρα της Μαρμότας» (1993) σε εκδοχή νεανικού θρίλερ τρόμου. Δεν ξέρεις τι είναι η «Μέρα της Μαρμότας», ούτε καν το όνομα Μπιλ Μάρεϊ; Πότε γεννήθηκες, διάβολε; Στάσου… Συνομήλικοι της Τρι, πεταχτείτε πρώτα μέχρι το DVD club της γειτονιάς σας (που πλέον απέχει αρκετά χιλιόμετρα από το σπίτι σας…) και ζητήστε το άνωθεν φιλμ του Χάροντ Ρέιμις, το οποίο προ ετών είχε γίνει ξανά σημείο αναφοράς μέσω της sci-fi περιπέτειας του Νταγκ Λίμαν «Στα Όρια του Αύριο» (2014). Εκεί οι προθέσεις ήταν σοβαρότερες, εδώ οι παραγωγοί σπάνε λίγη πλάκα (you know, for «kids»), όχι όμως και με τις καλύτερες δυνατές δόσεις χιούμορ, το οποίο θα μπορούσε να απογειώσει τα «Γενέθλια Θανάτου».

Πού πάσχει το ζήτημα; Το έργο έχει φτιαχτεί με ένα υποτυπώδες budget, για να καταναλωθεί ανέμελα όση ώρα σου χρειάζεται για ν’ αδειάσεις τον μεγαλύτερο «κουβά» popcorn ενός multiplex. Από την άλλη, αν βγάλεις εκτός εκείνη τη «Μαρμότα», μας τελειώνουν και τα υλικά «σινεφιλίας» με τα οποία θα μπορούσε να παίξει η ταινία, για να κάνει και ένα κάποιο υπερβατικό σχόλιο για το genre. Αλλά δεν έχει τα εχέγγυα για να δοκιμάσει την τύχη της σαν ένα νέο «Scream» (1996), οπότε ακολουθεί το εύρημα της επανάληψης της ίδιας μέρας, εντός πλαισίου teen slasher… στεγνού (βλέπε PG-13 rating), με ρομαντική γαρνιτούρα (!) για ακόμη καλύτερες εισπράξεις στα ταμεία.

Έτσι, το… όσο πιο νεανικό κοινό γίνεται θα συμπαθήσει το γκομενάκι «χαλαρών ηθών» που ξυπνάει σε κρεβάτι ξένο και «αφασία» τύπου «Μεγάλε, Τι Κάναμε Χθες Βράδυ;», θα φλερτάρει με το μυστήριο της αναζήτησης του δολοφόνου, θα προσέξει τις λεπτομέρειες του κάθε επόμενου ξανά-και-ξανά, με την ηρωίδα να βιώνει μια σταδιακή απόγνωση που την αποδυναμώνει, μέχρι να υποψιαστεί ποιος είναι εκείνος που όταν σκοτεινιάζει την καταδιώκει μ’ ένα μαχαίρι φορώντας τη μάσκα της… γουρουνίσιας mascot του κολεγίου. Είναι κρίμα που το σενάριο του (κομιξά) Σκοτ Λόμπντελ δεν παρωδεί περισσότερο τις διάφορες πτυχές και τα στερεότυπα της ιστορίας, με τον Κρίστοφερ Λάντον να ρισκάρει ελάχιστα με το screwball όταν η ηρωίδα του «τα παίρνει» και αντεπιτίθεται (όπως στη σεκάνς όπου η λίστα των υπόπτων διαγράφεται εμπράκτως).

Παρά τις αστοχίες, τα «Γενέθλια Θανάτου» δεν κουράζουν, διατηρούν το fun σε καλά επίπεδα, αλλά με σχεδόν… τέσσερα φινάλε και (προφανώς) χωρίς κάποια λογική… συμπαντική εξήγηση για το φαινόμενο της επανάληψης της ίδιας μέρας, δεν αποτελεί περίπτωση ταινίας που θα μείνει αξιομνημόνευτη για το είδος της. Βλέπεται μονάχα σαν μια χαμένη ευκαιρία. Ψυχαγωγική, τουλάχιστον. Διαφορετικά, θα χώναμε κι εμείς από μια μαχαιριά στην οθόνη, μπας και…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Έχουμε υποστεί πολύ χειρότερα φιλμ τρόμου από τούτο εδώ το καλών προθέσεων copy/paste της κεντρικής ιδέας της «Μέρας της Μαρμότας», που δεν κουράζει λίγο παραπάνω το μυαλουδάκι του, ώστε να έχει μεγαλύτερες αξιώσεις πέραν του διασκεδαστικού ξοδέματος χρόνου για (μάλλον) καυλωμένα teens που επιθυμούν να «ξεχαρμανιάσουν» σ’ ένα multiplex. Με ένα πιο adult στήσιμο, το απαραίτητο ποτάμι αίματος και μια κάποια τολμηρή ή φανταστική λύση στο τέλος, ίσως βρισκόμασταν μπροστά σε μια έκπληξη. Τώρα, ας χαρούν τα πιτσιρίκια, από κάπου πρέπει να αρχίζουν κι αυτά την αγάπη τους για το είδος…

MORE REVIEWS

ΑΠΑΤΗ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ

Επιχειρηματίας στα πρόθυρα της πτώχευσης βρίσκει μια «τρύπα» στο σύστημα ώστε όχι μόνο να καλύψει τα χρέη του, αλλά και να βγάλει πάρα πολλά λεφτά. Μόνο που θα χρειαστεί να μπλέξει με τον υπόκοσμο.

Η ΖΟΥΓΚΛΟΠΑΡΕΑ

Οι υπερ-ήρωες της ζούγκλας αποφασίζουν να αποσυρθούν μετά από ένα τραγικό γεγονός, όμως η νέα γενιά, με επικεφαλής τον Μορίς, τον νεαρό πιγκουίνο με την καρδιά (και το μακιγιάζ) τίγρη, θα φτιάξει δικιά της ομάδας προστασίας του τόπου τους.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙ

Μετά από πρόταση γάμου στην αγαπημένη του, ντροπαλός αλλά πολύ ερωτευμένος νέος εκδράμει μαζί της στο σπίτι των μελλοντικών πεθερικών του ώστε να τους γνωρίσει. Η οικογένεια της νύφης, όμως, αποδεικνύεται… κάπως εκκεντρική.

ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ ΝΤΥΡΑΣ: Η ΟΔΥΝΗ

Στο γερμανοκρατούμενο Παρίσι του 1944 η νεαρή συγγραφέας και μέλος της Αντίστασης Μαργκερίτ Ντυράς υπομένει «οδυνηρά» την επιστροφή του επίσης συγγραφέα και κομμουνιστή συζύγου της, Ρομπέρ Αντέλμ, μετά τη σύλληψη και την απέλασή του από τις δυνάμεις κατοχής.

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ Η ΣΗΜΑΙΑ

Μία γωνιά της υπαίθρου πριν, μία γωνιά του κλεινού άστεως μετά. Η μετάλλαξη της ζωής, η μετάλλαξη της Ελλάδας. «Κυματίζει με καμάρι / Δεν φοβάται τον εχθρό». Έπαρση ή υποστολή;

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι μια χαζογκόμενα και τη σκοτώνουνε κάθε μέρα. Την ίδια μέρα! Δεν είναι κακό… αν την άλλη μέρα πληρώνεις εφορία, ασφάλιστρα και ΦΠΑ.