FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ (2018)

(GREEN BOOK)

  • ΕΙΔΟΣ: Βιογραφική Δραματική Κωμωδία
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πίτερ Φαρέλι
  • ΚΑΣΤ: Βίγκο Μόρτενσεν, Μαχερσαλά Αλί, Λίντα Καρντελίνι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 130'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ένας Ιταλιάνος μπράβος αναλαμβάνει χρέη chauffer για μαύρο τζαζίστα και virtuoso του piano, ο οποίος αποφασίζει να προχωρήσει σε μια σχεδόν… αυτοκτονική tour προς τον βαθύ αμερικανικό Νότο. Βασισμένη σε αληθινή ιστορία.

Δεν έχω δει πιο διασκεδαστική ταινία εδώ και μήνες! Δεν είναι ο τύπος του έργου που θα λάβει διθυράμβους από την κριτική (υπογράφεται από έναν εκ των αδελφών Φαρέλι, οι οποίοι στη δεκαετία του ’90 άλλαξαν την πορεία της αμερικανικής κωμωδίας, με λαμπρό αποκορύφωμα το «Κάτι Τρέχει με τη Μαίρη» του 1998), κάποιοι θα προσπαθήσουν να «μειώσουν» την αξία του συγκρίνοντάς το με τον «Σωφέρ της Κυρίας Νταίζυ» (1989) διότι… τόσα αντιλαμβάνονται από σινεμά και την έννοια του feelgood εντός της κινηματογραφικής αιθούσης. Εγώ θα το πω πιο ξεκάθαρα: αν θέλεις να περάσεις ιδανικά επιλέγοντας αυτό το είδος ψυχαγωγίας σήμερα, μην τολμήσεις και χάσεις το «Πράσινο Βιβλίο»!

Σαν κατασκευή και αφήγηση είναι ένα εντελώς «basic» πράγμα. Αλλά σε βάζει σε έναν καιρό ιστορικών γεγονότων, διεκδικήσεων και αλλαγών. Και δεν σου τα σερβίρει με διδακτισμό τα (προφανή) μηνύματά του. Βρισκόμαστε στην Αμερική του ’62, το λαϊκό παλικάρι με τα μούσκουλα που έχει κονέ με συμπατριώτες Ιταλιάνους της Μαφίας και των σχετικών αναζητά δουλειά για διάστημα τριμήνου περίπου κι ένα tip από τα «παιδιά» τον οδηγεί πάνω από το Carnegie Hall, στο διαμέρισμα / γραφείο ενός εκκεντρικού πιανίστα της jazz. Ο Τόνι «Λιπ» είναι κάργα ρατσιστής, ο Ντον Σέρλι είναι μαύρος. Δεν θα τα πάνε καλά στο επαγγελματικό τους interview, όμως ο δεύτερος έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο σαν τον πρώτο, διότι η περιοδεία που έχει προγραμματίσει στον αμερικανικό Νότο σίγουρα θα τον φέρει αντιμέτωπο με ακόμη χειρότερους ρατσιστές, του είδους εκείνου που δεν το είχε σε τίποτα να δολοφονήσει και «νέγρο». Άρα, ο Ντον Σέρλι χρειάζεται και οδηγό, αλλά και προστάτη / σωματοφύλακα. Ο Τόνι «Λιπ» θα ενδώσει για τα λεφτά, τα υπόλοιπα δύο μέλη του trio (bass & cello) του Σέρλι θα ακολουθήσουν on the road και οι μπελάδες δεν θα αργήσουν να φανούν, καθώς το αταίριαστο δίδυμο θα παίρνει απανωτά μαθήματα ζωής και συνύπαρξης στην ίδια κοινωνία.

Με βάση ένα ευφυές σενάριο που χειρίζεται κωμικά αλλά και αυστηρότατα δηκτικά το συμπεριφορικό κλίμα της περιόδου στις ΗΠΑ, ο Πίτερ Φαρέλι στήνει τη διαδρομή μιας «buddy movie» αντιμέτωπος με «χαντάκια» δοκιμασιών και για τους δύο χαρακτήρες, αποφεύγοντας με ευαισθησία τις συγκρούσεις χαρακτηρισμών (όπως της σεξουαλικότητας του Σέρλι, που ενώ δεν μένει κρυφή, δεν σου σερβίρεται και υπό μορφή «ντουντούκας»…), εμμένοντας στο μέγεθος της κοινωνικής υποκρισίας των Νοτίων λεφτάδων, οι οποίοι μπορεί να υποδέχονταν με ανοιχτές αγκάλες τον μαύρο πιανίστα για την ψυχαγωγία τους, όμως δεν τον άφηναν να πλησιάσει ούτε τα δικά τους αποχωρητήρια! Ταυτόχρονα, το φιλμ παρουσιάζει και την πτυχή του… ενδοφυλετικού ρατσισμού, εκείνου που χώριζε ταξικά τον εξευγενισμένο (σαν λευκό) Σέρλι από τους σκλάβους των βαμβακοφυτειών του Νότου. Το όλο «παιχνίδι» των διαφυλετικών συγκρούσεων βοηθιέται ουσιαστικά από την ύπαρξη του βιβλίου του τίτλου της ταινίας, ενός «τουριστικού» οδηγού για μαύρους που θα τολμούσαν να ταξιδέψουν σ’ εκείνα τα μέρη στα ‘60s και έπρεπε να φιλοξενηθούν σε motel ή χώρους στους οποίους η σωματική τους ακεραιότητα δεν θα βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο!

Η χημεία που πετυχαίνουν στους κεντρικούς ρόλους ο (με αρκετά παραπανίσια κιλά) Βίγκο Μόρτενσεν και ο Μαχερσαλά Αλί (το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για το «Moonlight») είναι εξαιρετική, οι ατάκες τους σπινθηρίζουν από χιούμορ και είναι βέβαιο πως τα ονόματά τους θα ακουστούν στην τελετή των επερχόμενων βραβείων της Ακαδημίας. Καλλιτεχνική διεύθυνση, φάτσες δευτεραγωνιστών, ρυθμός αφήγησης, γέλιο και συγκίνηση μαζί δημιουργούν ένα σύνολο έργου που δεν σε καλεί για κάτι το «μεγαλόπνοο», αλλά βάζει τα γυαλιά όσον αφορά το είδος της βιογραφίας που δεν θέλει να σε πείσει με «εγκυκλοπαιδικό» τρόπο αλλά να σε πλησιάσει όσο βαθύτερα γίνεται, ώστε να κατανοήσεις τα εγκληματικά λάθη τόσων λαών και δεκαετιών λόγω φυλετικού μίσους.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μην κάνεις το λάθος και το αγνοήσεις από φόβο περί «διδακτισμού» απέναντι στο ζήτημα του ρατσισμού. Το «Πράσινο Βιβλίο» διαθέτει στιγμές ηχηρού και παρατεταμένου γέλιου, αληθινή συγκίνηση και τις αρετές ενός old fashioned χολιγουντιανού σινεμά που φτιάχτηκε για να δικαιώσει την επιλογή σου να «κλειστείς» σε αίθουσα. Θα χτυπήσει πολλές υποψηφιότητες στα επερχόμενα Όσκαρ, αλλά και έτσι να μην ήταν, ανήκει στις καλύτερες ταινίες τούτης της σεζόν. Κρίμα που δεν το είδαμε μέσα στις γιορτές, ο προγραμματισμός είχε σοβαρή ανάγκη από φιλμ με τόσο όμορφα και έντονα συναισθήματα εκείνες τις μέρες. Άλλου είδους «εγκλήματα» αυτά…

MORE REVIEWS

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΗΛΙΟ

Μία συμμορία ληστεύει το τρένο που μεταφέρει τον Ιάπωνα πρέσβη. Ανάμεσα στη λεία βρίσκεται και ένα σπάνιο ξίφος, δώρο της Ιαπωνίας προς τον Πρόεδρο Γκραντ. Ο αρχηγός της συμμορίας, προδομένος από τον συνεργάτη του, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον σωματοφύλακα του πρέσβη ώστε να βρεθεί το ξίφος.

ΤΣΑΪ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΕΣ

Τέσσερις φίλες, τρεις 84χρονες και μια 89χρονη, συναντιούνται στο σπίτι της μίας εξ αυτών στην βρετανική εξοχή και συζητούν, αναπολούν, γελούν και συγκινούνται. Απλά, δεν πρόκειται για τέσσερις κοινές ηλικιωμένες φίλες, αλλά για τα «χρυσά κορίτσια» της βρετανικής (και παγκόσμιας) υποκριτικής!

Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΤΕΛ

Άρτι παραιτηθείς από την General Motors, ο Τζον ΝτεΛόριαν ανοίγει τα φτερά της δικής του εταιρείας σχεδιάζοντας το αυτοκίνητο των ονείρων του. Το project είναι ακριβό, τα χρήματα δεν φτάνουν, όμως για καλή του τύχη ο νέος του γείτονας είναι πιλότος με άκρες στην Κολομβία. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή; Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.

ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΝΕΟΙ

Στη μεταδιδακτορική Χιλή, παρέα οικογενειών ζει στην απομονωμένη φύση των πρόποδων των Άνδεων. Γονείς και παιδιά ετοιμάζονται για την μεγάλη πρωτοχρονιάτικη γιορτή, αν και για τα δεύτερα, μεγαλύτερη σημασία έχει το τέλος της εποχής της αθωότητάς τους.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ

Γηραιός απατεωνίσκος μεταμφιέζεται σε ηλικιωμένη γυναίκα και για σκοπούς που έχουν να κάνουν με ένα πολύτιμο αντικείμενο το οποίο μοναχική εκδότρια βιβλίων έχει στην κατοχή της, πιάνει το γειτονικό της διαμέρισμα. Εκείνη στην αρχή θα συμπαθήσει την εκκεντρική γιαγιούλα, σύντομα όμως θα προκύψουν (τι άλλο…) παρεξηγήσεις.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ένας αραπάς σνομπαρία που παίζει πιάνο και βάζει για σοφεράντζα έναν Ιταλό ρατσίστα να τον πάει εκεί που οι Κουκλουξκλάνηδες δεν δαμάζονται από τους ήχους της τζαζ. Ούτε με οτοστόπ.