FreeCinema

Follow us

ΠΟΘΟΣ (2018)

(GA'AGUA)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σάβι Γκάμπιζον
  • ΚΑΣΤ: Σάι Αβίβι, Άσι Λεβί, Σμιλ Μπεν Αρί, Σίρι Γκολάν, Έλα Άρμονι, Νέτα Ρίσκιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Πενηντάρης εργένης πληροφορείται από την πρώην σύντροφό του όχι μόνο πως όταν είχαν χωρίσει (είκοσι χρόνια πριν) εκείνη ήταν έγκυος, αλλά και πως ο γιος τους, Άνταμ, έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ο νεόκοπος πατέρας ακούει τα νέα βάζοντας σκοπό να γνωρίσει έστω μετά θάνατον τον γιο του, αφού εν ζωή αγνοούσε την ύπαρξή του.

Ο Άριελ δεν ήθελε ποτέ του να έχει παιδιά. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους του χωρισμού του με τη Ρονίτ, η οποία σεβόμενη (κατά μία δική της θεώρηση) την επιθυμία του, προτίμησε να κρατήσει κρυφή από εκείνον την εγκυμοσύνη της. Δεν ήταν δύσκολο να κάνει κάτι τέτοιο, μιας και το ζευγάρι είχε ήδη χωρίσει, με καθέναν τους να ακολουθεί τον δρόμο του σε διαφορετικές πόλεις, χωρίς να έχει καμία επαφή όλα αυτά χρόνια. Το διπλό τραγικό μυστικό που του ξεφουρνίζει, δηλαδή της ύπαρξης επί μιας εικοσαετίας ενός γιου τον οποίο ουδέποτε γνώρισε, αλλά και του θανάτου του κάποιες ημέρες πριν, φαίνεται να τον σοκάρει, φέρνοντάς τον σε μια παράξενη και ψυχοφθόρα κατάσταση.

Επιτυχημένος επιχειρηματίας ο ίδιος, αφήνει τις δουλειές του στο Τελ Αβίβ, πηγαίνοντας την επόμενη κιόλας μέρα στην παραθαλάσσια επαρχία της Άκρα ώστε να επισκεφθεί τον τάφο του Άνταμ. Εκεί γνωρίζεται με συνομήλικό του πατέρα, ο οποίος πενθεί τον θάνατο από αυτοκτονία της έφηβης κόρης του, αποφασίζοντας ασυναίσθητα αρχικά, αλλά με επιμονή όσο αρχίζει να χάνεται στον λαβύρινθο της συναισθηματικής απώλειας, να μάθει όσο το δυνατόν περισσότερα για τη σύντομη ζωή τού γιου του. Το οδοιπορικό του ξεκινά από το σχολείο του και τη γνωριμία με τον Διευθυντή του, ο οποίος του αποκαλύπτει το ποιητικό ταλέντο του Άνταμ, που όμως δεν έχαιρε της εκτίμησής του. Πλησιάζεται από νεαρή κοπέλα που του εξομολογείται πως ήταν η φιλενάδα του, στο σπίτι της οποίας είχε επί της ουσίας μετακομίσει, γεγονός που τον φέρνει αντιμέτωπο με μια λεπτή κατάσταση. Μαθαίνει από κολλητό του φίλο για το ταλέντο του στο πιάνο και το φίλαθλο πνεύμα που τον διακατείχε και προσπαθεί να ξεδιαλύνει το ποιόν της σχέσης του με καθηγήτρια γαλλικών, με την οποία το αγόρι ήταν σφόδρα ερωτευμένο.

Το μοτίβο της ταινίας του Γκάμπιζον θέτει το ερώτημα του κατά πόσο είναι δυνατόν για κάποιον να θρηνήσει έναν άνθρωπο που ουδέποτε γνώρισε, φέρνοντας κάπως στον νου τον πρόσφατο «Οικογενειακό Φίλο» (2016), με τη διαφορά πως εκεί οι ρόλοι ήταν αντίστροφοι, καθώς σε εκείνο ήταν ο γιος που προσπαθούσε να φτιάξει το «προφίλ» του άγνωστου νεκρού πατέρα. Εδώ ο Άριελ αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην απροθυμία του να αποκτήσει ο ίδιος παιδιά (κάτι που μαθαίνουμε πως οφείλεται στην κακοποίηση που υπέμενε από τον πατέρα του όταν ήταν μικρός) και στην κατά κάποιον τρόπο υποχρέωση να αναλάβει πατρικές υποχρεώσεις, ακόμα και με έναν εύλογα ασυνήθιστο τρόπο. Η περιπλάνησή του στον περίγυρο του νεκρού Άνταμ δίδεται με έναν όχι δακρύβρεχτα συναισθηματικό τόνο, αλλά με κάτι που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο σουρεάλ (η α λα Νταλί σκηνή του ονείρου με πατέρα, γιο και καθηγήτρια) και στο οικογενειακού τύπου δράμα που φέρει όμως ψήγματα μαύρης κωμωδίας (ο χαρακτήρας του συζύγου της Ρονίτ κάτι τέτοιο παλεύει να πετύχει).

Το σουρεάλ στοιχείο είναι αυτό που αφήνει την αίσθηση πως θα κυριαρχήσει στο τέλος, καθώς η γνωριμία του Άριελ με τον πενθούντα πατέρα στο νεκροταφείο οδηγεί την πλοκή αδιόρατα στην αρχή, αλλά σταθερά και ορμητικά στο φινάλε, σε μια κορύφωση που ακουμπά τον παραλογισμό. Η σχεδόν υπερφυσική λύση που επιλέγεται ως «φάρμακο» για τη σωτηρία των ψυχών των νεκρών, αλλά και τη λύτρωση των ζωντανών για τα πιθανά σφάλματά τους, δεν κουβαλάει το ψυχρό συναίσθημα των «Άλπεων» (2011), ούτε την ψυχαναλυτική ενδοσκόπηση από «Το Δωμάτιο του Γιου Μου» (2001). Οδεύει ως σύλληψη περισσότερο προς τη φάρσα, στην οποία καταφέρνει να μην βυθιστεί ολοκληρωτικά, κυρίως χάρη στον Άριελ του (κωμικού βασικά) ηθοποιού Σάι Αβίβι, ο οποίος επιδεικνύοντας σε όλο το φιλμ μία αφέλεια, απόρροια της άγνωστης θέσης στην όποια ξαφνικά έχει περιέλθει, λειτουργεί ως επί το πλείστον ενστικτωδώς, προσδίδοντας τελικά μια αίσθηση «έντιμης» ελαφρότητας στις πράξεις του.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Βραβευμένο art-house εντός συνόρων Ισραήλ αλλά και στην περσινή Βενετία, που εκ των πραγμάτων απευθύνεται μόνο στο φεστιβαλικό κοινό. Όχι τόσο «βαριά» ταινία, όσο πιθανότατα φαίνεται από το στόρι της, κρατάει ένα minimum ενδιαφέροντος χάρη στη στρωτή αφήγηση, με τη λύση του φινάλε να δύναται να προκαλέσει ανάμεικτα συναισθήματα.

MORE REVIEWS

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑ

Η Πέτρα επισκέπτεται την οικία του Ζάουμε, ενός διάσημου εικαστικού καλλιτέχνη που στην προσωπική του ζωή προκαλεί (ηθελημένα) το μίσος και τον πόνο, ειδικά σε ό,τι αφορά τον μονάκριβο γιο του. Εκείνη δεν γνώρισε ποτέ την ταυτότητα του πατέρα της, μυστικό που η μητέρα της πήρε μαζί της στον τάφο. Άραγε, πόσο μπορεί να σχετίζονται μεταξύ τους όλες αυτές οι ζωές;

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ

Η διαβόητη όσο και απρόσιτη hacker Λίσμπετ Σαλάντερ αναλαμβάνει να επανακτήσει από την NSA ηλεκτρονικό πρόγραμμα που ελέγχει τις πυρηνικές κεφαλές ανά τον κόσμο, κατόπιν επιθυμίας του ίδιου του δημιουργού του συστήματος. Τα καταφέρνει, συνειδητοποιεί όμως με άγριο τρόπο πως είναι πολλοί εκείνοι που επίσης θα ήθελαν να έχουν το πολύτιμο αυτό «όπλο» στην κατοχή τους.

Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ

Ένα μικρό αγόρι θα έρθει αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα των μεγάλων αφού πρώτα ολοκληρώσει τη δική του, προσωπική αναζήτηση σε έναν «κόσμο» όπου τα όρια του αληθινού και του φανταστικού παραμένουν στους αιώνες μπερδεμένα μεταξύ τους.

ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Χριστούγεννα 1985 και δύο φοιτητές αποτολμούν μια φιλόδοξη ληστεία, κλέβοντας αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας του πολιτισμού των Μάγια από το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικού.

ΜΗ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙΣ

Ρεαλιστικά δραματουργημένες «περιπτώσεις» αφήνονται σε συναναστροφή με πραγματικούς θεραπευτές και masters of sex, στις οπτικές και στοματικές εκδηλώσεις της εμπνεύστριας του συμπλέγματος mistress, στο μετά τού meta καλλιτεχνήματος. Ματαίωση, κανείς;