FreeCinema

Follow us

FLORENCE: ΦΑΛΤΣΟ ΣΟΠΡΑΝΟ (2016)

(FLORENCE FOSTER JENKINS)

  • ΕΙΔΟΣ: Βιογραφική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Στίβεν Φρίαρς
  • ΚΑΣΤ: Μέριλ Στριπ, Χιου Γκραντ, Σάιμον Χέλμπεργκ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Η ιστορία της Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς, μιας φιλόμουσης μεγαλοκληρονόμου από τη Νέα Υόρκη, η οποία, αν και παράφωνη, κατάφερε να εμφανιστεί στη σκηνή του Carnegie Hall το 1944.

Με το προφανές σκεπτικό ότι «το χρήμα κερδίζει τα πάντα», η ονομαστή «Φλόρενς» της νέας ταινίας του Στίβεν Φρίαρς κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό της (στα 76 της χρόνια!), να άδει άριες μπροστά σε μεγάλο ακροατήριο, στη θρυλική σκηνή του Carnegie Hall. Η ίδια ζούσε πάντα μέσα σε μια φούσκα προστασίας, την οποία χρηματοδοτούσε ουσιαστικά, αν και εν αγνοία της, καθώς ο σύζυγός της ήταν εκείνος που φρόντιζε να μην στέκεται κανένα εμπόδιο μπροστά της. Με τον ίδιο τρόπο, η Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς πίστεψε ότι είναι μια πραγματική soprano. Και έκανε τα ώτα των ανθρώπων γύρω της να… «ματώσουν»!

Το φιλμ επικεντρώνεται στη συγκεκριμένη περίοδο του βίου τής Φλόρενς, η οποία αναζήτησε πιανίστα – συνοδό για να προβάρει τις παράφωνες νότες της και να προετοιμαστεί για τις σκηνικές της εμφανίσεις αρχικά σε έναν κλειστό κύκλο μεγαλοαστών της Νέας Υόρκης, πιστεύοντας ότι είναι μια ικανή και ταλαντούχα τραγουδίστρια του κλασικού ρεπερτορίου. Στην πραγματικότητα, η προσωπική της ζωή ήταν ένα ψέμα από κάθε άποψη, καθώς ο σύζυγός της διατηρούσε ταυτόχρονα ένα δεύτερο σπίτι και μια σχέση απιστίας, στην οποία το χρήμα (εκείνου ή… της Φλόρενς, πιο σωστά) μάλλον έπαιξε σημαντικό ρόλο.

Σε όλα αυτά, ο Φρίαρς κρατά τον αποστειρωμένο ρόλο ενός παρατηρητή, που αισθάνεται ασφαλής στα χέρια της Μέριλ Στριπ, βασιζόμενος στο ότι η σπουδαία ερμηνεύτρια θα σηκώσει όλο το έργο επάνω της. Μόνη της! Λάθος. Χρειάζεται και μια δυνατή σεναριακή βάση, κάτι που ο σκηνοθέτης αυτός σαφώς αντιλαμβάνεται, αφού τα καλύτερα και πιο αξιομνημόνευτα δείγματα της φιλμογραφίας του σε αυτή τη βάση στηρίζονταν. Ο άπειρος στο σινεμά (με τηλεοπτική καριέρα, μονάχα) Νίκολας Μάρτιν αποδεικνύει έμπρακτα πως δεν είχε ούτε την ικανότητα να σχολιάσει ταξικά την όλη περίοδο, αλλά ούτε και να μπει βαθύτερα στον χαρακτήρα της ηρωίδας του, αφήνοντας μια αίσθηση ότι αυτό που παρακολούθησες, τελικά, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια «παραγγελιά» για τον Φρίαρς, η οποία έγινε ίσως πιο δελεαστική όταν η Στριπ εγγυήθηκε για τη συμμετοχή της.

Φυσικά, η Στριπ το καταδιασκεδάζει! Αλλά δεν βγάζει ρόλο. Πετυχαίνει να είναι μια κωμική (αν και τραγική κατά βάθος, τηρουμένων των αναλογιών της κατάστασης της υγείας της, πέραν της απατημένης συζύγου) φιγούρα, που φαλτσάρει στους λαρυγγισμούς της και σπάει πλάκα με τα κοστούμια της, χαρίζοντας στιγμές ευθυμίας. Παραδόξως, ο Χιου Γκραντ (στον ρόλο του συντρόφου της) είναι πιο προσεγμένος ως σκιαγράφηση χαρακτήρα και αυτό του επιτρέπει να ξεχωρίσει και να επιδείξει ωρίμανση, μετά από μεγάλο διάστημα άχαρων ή ανέμπνευστων ερμηνειών. Όσο για τη Ρεμπέκα Φέργκιουσον, θα το ξαναπώ: βρείτε έναν καλό σεναριογράφο για κινηματογραφική βιογραφία της Ίνγκριντ Μπέργκμαν, η κοπέλα έχει γεννηθεί γι’ αυτό!

Μπορεί ο μέσος θεατής να είναι πολύ πιο χαριστικός με τούτη τη «Φλόρενς» και σίγουρα δεν θα κακοπεράσει στο σινεμά. Απλά, έχει τύχει στην ίδια, τρέχουσα σεζόν να δούμε (ελάχιστοι από εσάς, δυστυχώς) και ένα άλλο φιλμ το οποίο βασίστηκε ελεύθερα στην περίπτωση της Τζένκινς, το «Μαργκερίτ» του Ξαβιέ Τζιανολί, έργο ουσίας σε πολλά επίπεδα, αν όχι και μια εκπληκτική αλληγορία για το ψέμα του (κινηματογραφικού και όχι μόνο) θεάματος, που για μένα σίγουρα θα έχει μια θέση στη δεκάδα του φετινού απολογισμού. Ακόμη και χωρίς αυτή τη σύγκριση, όμως, η «Φλόρενς» αντέχει να σταθεί στα πόδια της μονάχα ως μια εύκολη και εύπεπτη διασκέδαση, κάτι που δεν καταδικάζεις, σίγουρα, αλλά δεν θα σε συνοδεύσει και για πολλή ώρα εκεί έξω, μετά το τέλος της προβολής. Και είναι παράξενο, όταν εντός των συντελεστών μιας ταινίας υπάρχει τόσο ταλέντο…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Θυμάσαι τη «Chéri» του Φρίαρς; Ακριβώς αυτό. Ίσως στο μέλλον να ξεχάσεις ότι είχε υπάρξει κι αυτή εδώ η «Φλόρενς», αν και η Μέριλ Στριπ σπάνια διαφεύγει της μνήμης μας, πόσω μάλλον σε ένα φιλμ στο οποίο… στριγγλίζει φάλτσα! Feelgood κομεντί εποχής, στρωτά δουλεμένη, ελαφρώς τηλεοπτικής αισθητικής και μετρημένη σκηνογραφικά (ή στα εξωτερικά της πλάνα, το οποίο μαρτυρά κάτι για την παραγωγή), δεν θα σε μάθει κάτι παραπάνω για την περίοδο ή και την κεντρική της ηρωίδα ακόμη, αλλά θα σε ευχαριστήσει με το καλό καστ της. Θεματικά, προσεγγίζει καλύτερα (αν όχι αποκλειστικά) τους θεατές των… πατημένων -ήντα. Αυτοί μέχρι που θα ενθουσιαστούν με το παλιομοδίτικο του πράγματος. Το θερινό σινεμά το ευνοεί, προφανώς (αν και η διάρκεια κάπου ξεφεύγει…).

MORE REVIEWS

AMERIKA SQUARE 2017

AMERIKA SQUARE

Ένας τατουατζής κι ένας ξενοφοβικός συναντούν στην πλατεία Αμερικής τις πορείες της ζωής δύο ανθρώπων χωρίς πατρίδα, που προσπαθούν να «αποδράσουν» από τα ελληνικά σύνορα, αναζητώντας ευκαιρίες καλύτερες και μια προσδοκώμενη ασφάλεια στην Ευρώπη.

Juste la fin du monde

ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Κάπου, πριν από καιρό, ο Λουί επιστρέφει στο πατρικό του μετά από 12 χρόνια απουσίας. Έχει να ανακοινώσει τον επικείμενο θάνατό του στην οικογένεια με την οποία επικοινωνεί μόνο μέσω carte postale. Οι απορίες τους όλο και γιγαντώνονται: γιατί έφυγε και γιατί γύρισε; Αλλά θα τολμήσει κανείς να ρωτήσει;

Kalandar Sogugu

ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ

Ο Μεχμέτ ζει στην ορεινή Τραπεζούντα με την οικογένειά του σε σχεδόν πρωτόγονες συνθήκες φτώχειας. Κι ενώ η εξαντλημένη γυναίκα του τον πιέζει να βρει μια σταθερή δουλειά, εκείνος ονειρεύεται να πιάσει την καλή προσπαθώντας να ανακαλύψει μια φλέβα χρυσού στο βουνό...

NERVE

ΘΑΡΡΟΣ 'Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Η Βι, καθώς τελειώνει το σχολείο, μπλέκει χωρίς καλά-καλά να το καταλάβει σε ένα online παιχνίδι Θάρρους ή Αλήθειας, το οποίο σύντομα ξεφεύγει από τον έλεγχο.

ALL NIGHTER

ΦΟΒΟΥ ΤΟΝ ΠΕΘΕΡΟ

Εργασιομανής πατέρας, που έχει χάσει τα ίχνη της αγαπημένης του κόρης, αναγκάζει το πρώην boyfriend της να τον βοηθήσει να τη βρει. Αρχικά μοιάζει εύκολο, αλλά η αναζήτησή της στο Λος Άντζελες αποδεικνύεται ιδιαιτέρως δύσκολη, μέχρι και επικίνδυνη.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι η Μέριλ Στριπ και τσιρίζει. Άσχημα. Καλά, στο «Mamma Mia!» ντουμπλαρισμένη την είχανε;

ΝΕΑ