FreeCinema

Follow us

Η ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΟΛΗ (2011)

(DO NOT FORGET ME ISTANBUL)

  • ΕΙΔΟΣ: Σπονδυλωτό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χάνι Αμπού Άσαντ, Στέφαν Αρσένιεβιτς, Αΐντα Μπέγκιτς, Ζοζεφίνα Μαρκαριάν, Ερίκ Ναζαριάν, Στέργιος Νιζήρης, Ομάρ Σαργκάουι
  • ΚΑΣΤ: Γιώργος Συμεωνίδης, Αμέρ Χλεχέλ, Αλί Σουλιμάν, Χιάμ Αμπάς, Μπελτζίμ Μπιλγκίν, Σβέτοζαρ Τσβέτκοβιτς, Ζακί Νερκεσιάν, Άλμα Τέρζιτς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Κωνσταντινούπολη, σήμερα: Έλληνας έμπορος «ψήνεται» για χήρα Τούρκου απατεώνα συνεταίρου, Σέρβα νομίζει ότι βλέπει νεκρό γιο σε αγορά, Βόσνια ηθοποιός και η barwoman του hotel της ξαναπαίζουν Δυσδαιμόνα, Παλαιστίνια γιαγιά χάνεται απ’ την κόρη της ενόψει επανασύνδεσης με αδελφή, παράνομοι εραστές (Ισραηλινή στρατιώτης κι Άραβας προβοκάτορας) μαλώνουν, Αρμένης σταρ του ουτιού ψάχνει κειμήλιο οργανοποιού παππού και Ρωμηός συγγραφέας την πρώην γειτονιά του.

Ωραία μπλέκουν στην «Aξέχαστη Πόλη» – όχι όλοι, αλλά είναι μάλλον το σύνολα πιο στέρεο portmanteau με location – leitmotiv μία πρωτεύουσα, αυτή η ελληνοτουρκική παραγωγή – γέφυρα φιλίας, όπου ένα σεπτέτο νέων (διεθνώς αναγνωρισμένων ή ανερχόμενων) κινηματογραφιστών με καταγωγή από τη βαλκανική ακτίνα στο χάρτη του «ομφαλού» της γείτονος (και σταυροδρομιού ηπείρων, πολιτισμών, φύλων, φυλών, θρησκειών, γλωσσών) λένε «Ιστανμπούλ, Σ’ Αγαπώ» με θεματικό Γαλατά τις ρίζες σε ιστορία ή γεωγραφία, τη μνήμη και τις επιβιώσεις της, τη μητρόπολη ως χωνευτήρι των λογής λογής ετεροτήτων σε meeting, έλξη – άπωση, «περιπέτειες» και, ούτως ή άλλως, σύσφιξη.

Με σειρά εμφάνισης: καλό το «Εγώ Χριστό, Εσύ Αλλάχ» παζάρι υπέρβασης αμοιβαίων αγκυλώσεων του μοναδικού Αθηναίου της ομήγυρης (του Νιζήρη) στην παλιννόστησή του στα 35mm μετά το «Είναι ο Θεός Μάγειρας;», ωσαύτως και της μεταφυσικής οφθαλμαπάτης της μάνας του μακαρίτη νιου (στο Καπαλί Τσαρσί ή απατώμαι;) του Αρσένιεβιτς. Το χουνέρι της επτάδας έρχεται εκ Δανίας, απ’ όπου ο μελαψής Μεσανατολίτικης φύτρας Σαργκάουι τραβάει ζόρι στη (δια)ρατσιστική κόντρα ζευγαριού, που επιχειρεί γιουρούσι κοινότοπα φλου αρτιστίκ (ως μίνι χρονικό μοιχείας) και ανοίκεια ανέραστο (ως στρατευμένο σχόλιο εθνοσύγκρουσης).

Η girl power (επαν)ανάγνωση του «Οθέλλου» με τις «η ζωή μιμείται την τέχνη» και φιλίας συνιστώσες της ξανασηκώνει ωραία το μπαϊράκι χάρη στο σκετς της Μπέγκιτς, το on the road πατιρντί γύρας στο αστικό Πέραν της ξένης μπάμπως φοράει συμπαθέστατα τύπου Αραφάτ μαντίλα στον πρώιμο Μαχμαλμπάφ με αλληγορία απαντοχής ξεσπιτωμένου λαού και ο Ναζαριάν παίζει νατουραλιστικά, όχι κακόηχα, τις χορδές της νοσταλγίας του μουζικάντη στα σοκάκια, ενώ εν πλω πλάνα σ’ ένα φέρι στο Βόσπορο ανά τέταρτο περίπου πάνε τσάρκα το χαρμάνι αυτοτελών επεισοδίων.

Φινάλε με τον (εδώ script doctor και αφορμή έμπνευσης του project, μόλις ο παραγωγός Χουσεΐν Καράμπεϊ έμαθε ότι μένει στην πρώην πολυκατοικία του στην Πόλη!) Πέτρο Μάρκαρη στο μεταξύ οδοιπορικού και προσωπογραφίας dv ντοκιμαντέρ τής εγκατεστημένης μόνιμα πλέον εκεί κόρης του, Ζοζεφίνας, που καλώς – κακώς φαντάζει σαν outtake απ’ το «Οι Κεραίες της Εποχής Μας». Γενί Τζαμί της Έβδομης Τέχνης, λοιπόν, όχι – αλλά απ’ το «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» πολύ πιο σόι. Δε θα μπουχτίσεις Καρακιόι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μουσαφίρη των αιθουσών τέχνης, μπορεί να το βρεις και τεφαρίκι. Τηλεορασάκια, άσε λίγο τα ντέρτια made in Turkey και δοκίμασε ένα άλλο ραχάτ λουκούμ. Μουλτιπλεξάκια, ετοιμάσου για κουλτουρέ οθωμανικό.

MORE REVIEWS

TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES 2014

ΧΕΛΩΝΟΝΙΝΤΖΑΚΙΑ

Ενώ συμμορία μασκοφόρων με αρχηγό σκοτεινό samurai αλαλιάζει το Μεγάλο Μήλο (στο οποίο πάτρονας τεχνομεγιστάνας πουλάει προστασία), τηλεδημοσιογράφα διαρκώς μες στην γκάφα γίνεται μάρτυρας παρά φύσει κι από ταρταρούγα κουαρτέτου εφήβων τιμωρών των εγκληματιών, με «πατέρα» sensei αρουραίο. Τι βρωμιά θα ανακαλύψουν όλοι (βάλε κι έναν cameraman του καναλιού της) μαζί, προτού έως και τοξικό φονικό ν’ αποσοβηθεί χρειαστεί;

THE RIOT CLUB

Η ΛΕΣΧΗ ΤΗΣ ΚΟΜΨΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ

Δύο εύποροι, αλλά σφόδρα διαφορετικών, ανταγωνιστικών πολιτικών αντιλήψεων πρωτοετείς φοιτητές του περίφημου Πανεπιστημίου της Οξφόρδης γίνονται - μετά αηδιαστικών κόπων και εξευτελιστικών βασάνων - μέλη στο περιβόητο, θρυλικό, ελιτίστικο Riot Club. Το (πολιτικό) μέλλον τους διαγράφεται έτσι λαμπρό, μέχρι που απειλείται να εκτροχιαστεί ανεπιστρεπτί μετά τα έκτροπα που λαμβάνουν χώρα στο παραδοσιακό δείπνο του Club.

THE HOUSE OF MAGIC

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

Ένα άρτι ανεπιθύμητο, αδέσποτο γατάκι βρίσκει καταφύγιο στο εκκεντρικό σπίτι ενός ηλικιωμένου ταχυδακτυλουργού και μαζί με τα υπόλοιπα κατοικίδιά του, καθώς και τα απίθανα, αυτοσχέδια ρομποτάκια του, σκαρφίζεται απίθανους τρόπους για να κρατήσουν τον προικοθήρα ανιψιό του μακριά.

GOOD PEOPLE

ΑΠΛΗΣΤΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ

Ο Τομ και η Άννα, ζευγάρι Αμερικανών, έχει μετακομίσει στο Λονδίνο για να ξεπεράσει (ανεπιτυχώς) τα προβλήματά του. Ο νοικάρης τους συμμετέχει σε μια ληστεία και βρίσκεται νεκρός, όπως και η λεία και το ζευγάρι βρίσκεται σε δίλημμα αν πρέπει να κρατήσει τα χρήματα. Παράλληλα, όμως, βρίσκονται ανάμεσα στις διεκδικήσεις των άλλων ληστών, του θύματος (ενός εμπόρου ηρωίνης) και υπό την πίεση ενός αστυνομικού.

STA KALA KATHOUMENA

ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ

Γκόμενα πεταμένη από στροφή με αγροτικό στο... σαλόνι σιριαλόπληκτου άνεργου γεωπόνου στην Αθήνα τον πείθει να την ακολουθήσει Αμαλιάδα και πέριξ (όπου πρέπει να παραδώσει πιάνο σύμφωνα με διαθήκη θείου της), κι επ’ ευκαιρία να δει τη δικιά του. Ενώ εν αγνοία τους στο όργανο κρύβεται θησαυρός, στην πορεία παίρνουν με οτοστόπ «μοναχή» (που το παίζει απαχθείσα σε άπιστο άνδρα), δύο μεγαλοκοπέλες στο τσακ βρίσκουν στο λεβέντη το χαμένο αδελφάκι τους (όρο για τη διατήρηση μεγα-κληρονομιάς) που το κερατώνει η δικιά του, και τους σκάει το κακό ή καλό συναπάντημα. Keep walking…

MR KLEIN

MR KLEIN

Μάθανε που πήρε τα κανάλια η Τουρκιά και μας την πέφτουνε και στους σινεμάδες τώρα;

ΝΕΑ