FreeCinema

Follow us

Η ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΟΛΗ (2011)

(DO NOT FORGET ME ISTANBUL)

  • ΕΙΔΟΣ: Σπονδυλωτό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χάνι Αμπού Άσαντ, Στέφαν Αρσένιεβιτς, Αΐντα Μπέγκιτς, Ζοζεφίνα Μαρκαριάν, Ερίκ Ναζαριάν, Στέργιος Νιζήρης, Ομάρ Σαργκάουι
  • ΚΑΣΤ: Γιώργος Συμεωνίδης, Αμέρ Χλεχέλ, Αλί Σουλιμάν, Χιάμ Αμπάς, Μπελτζίμ Μπιλγκίν, Σβέτοζαρ Τσβέτκοβιτς, Ζακί Νερκεσιάν, Άλμα Τέρζιτς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Κωνσταντινούπολη, σήμερα: Έλληνας έμπορος «ψήνεται» για χήρα Τούρκου απατεώνα συνεταίρου, Σέρβα νομίζει ότι βλέπει νεκρό γιο σε αγορά, Βόσνια ηθοποιός και η barwoman του hotel της ξαναπαίζουν Δυσδαιμόνα, Παλαιστίνια γιαγιά χάνεται απ’ την κόρη της ενόψει επανασύνδεσης με αδελφή, παράνομοι εραστές (Ισραηλινή στρατιώτης κι Άραβας προβοκάτορας) μαλώνουν, Αρμένης σταρ του ουτιού ψάχνει κειμήλιο οργανοποιού παππού και Ρωμηός συγγραφέας την πρώην γειτονιά του.

Ωραία μπλέκουν στην «Aξέχαστη Πόλη» – όχι όλοι, αλλά είναι μάλλον το σύνολα πιο στέρεο portmanteau με location – leitmotiv μία πρωτεύουσα, αυτή η ελληνοτουρκική παραγωγή – γέφυρα φιλίας, όπου ένα σεπτέτο νέων (διεθνώς αναγνωρισμένων ή ανερχόμενων) κινηματογραφιστών με καταγωγή από τη βαλκανική ακτίνα στο χάρτη του «ομφαλού» της γείτονος (και σταυροδρομιού ηπείρων, πολιτισμών, φύλων, φυλών, θρησκειών, γλωσσών) λένε «Ιστανμπούλ, Σ’ Αγαπώ» με θεματικό Γαλατά τις ρίζες σε ιστορία ή γεωγραφία, τη μνήμη και τις επιβιώσεις της, τη μητρόπολη ως χωνευτήρι των λογής λογής ετεροτήτων σε meeting, έλξη – άπωση, «περιπέτειες» και, ούτως ή άλλως, σύσφιξη.

Με σειρά εμφάνισης: καλό το «Εγώ Χριστό, Εσύ Αλλάχ» παζάρι υπέρβασης αμοιβαίων αγκυλώσεων του μοναδικού Αθηναίου της ομήγυρης (του Νιζήρη) στην παλιννόστησή του στα 35mm μετά το «Είναι ο Θεός Μάγειρας;», ωσαύτως και της μεταφυσικής οφθαλμαπάτης της μάνας του μακαρίτη νιου (στο Καπαλί Τσαρσί ή απατώμαι;) του Αρσένιεβιτς. Το χουνέρι της επτάδας έρχεται εκ Δανίας, απ’ όπου ο μελαψής Μεσανατολίτικης φύτρας Σαργκάουι τραβάει ζόρι στη (δια)ρατσιστική κόντρα ζευγαριού, που επιχειρεί γιουρούσι κοινότοπα φλου αρτιστίκ (ως μίνι χρονικό μοιχείας) και ανοίκεια ανέραστο (ως στρατευμένο σχόλιο εθνοσύγκρουσης).

Η girl power (επαν)ανάγνωση του «Οθέλλου» με τις «η ζωή μιμείται την τέχνη» και φιλίας συνιστώσες της ξανασηκώνει ωραία το μπαϊράκι χάρη στο σκετς της Μπέγκιτς, το on the road πατιρντί γύρας στο αστικό Πέραν της ξένης μπάμπως φοράει συμπαθέστατα τύπου Αραφάτ μαντίλα στον πρώιμο Μαχμαλμπάφ με αλληγορία απαντοχής ξεσπιτωμένου λαού και ο Ναζαριάν παίζει νατουραλιστικά, όχι κακόηχα, τις χορδές της νοσταλγίας του μουζικάντη στα σοκάκια, ενώ εν πλω πλάνα σ’ ένα φέρι στο Βόσπορο ανά τέταρτο περίπου πάνε τσάρκα το χαρμάνι αυτοτελών επεισοδίων.

Φινάλε με τον (εδώ script doctor και αφορμή έμπνευσης του project, μόλις ο παραγωγός Χουσεΐν Καράμπεϊ έμαθε ότι μένει στην πρώην πολυκατοικία του στην Πόλη!) Πέτρο Μάρκαρη στο μεταξύ οδοιπορικού και προσωπογραφίας dv ντοκιμαντέρ τής εγκατεστημένης μόνιμα πλέον εκεί κόρης του, Ζοζεφίνας, που καλώς – κακώς φαντάζει σαν outtake απ’ το «Οι Κεραίες της Εποχής Μας». Γενί Τζαμί της Έβδομης Τέχνης, λοιπόν, όχι – αλλά απ’ το «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» πολύ πιο σόι. Δε θα μπουχτίσεις Καρακιόι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μουσαφίρη των αιθουσών τέχνης, μπορεί να το βρεις και τεφαρίκι. Τηλεορασάκια, άσε λίγο τα ντέρτια made in Turkey και δοκίμασε ένα άλλο ραχάτ λουκούμ. Μουλτιπλεξάκια, ετοιμάσου για κουλτουρέ οθωμανικό.

MORE REVIEWS

SUPERCONDRIAQUE

ΣΟΥΠΕΡΧΟΝΔΡΙΟΣ

Κατά φαντασίαν ασθενής γίνεται φόρτωμα στο γιατρό που τον κουράρει, σε βαθμό να θέτει σε κίνδυνο την οικογενειακή κατάσταση του τελευταίου, ο οποίος, πλέον, ελπίζει σε μια και μοναδική θεραπεία: τον έρωτα. Τι θα γίνει, όμως, όταν το ερωτικό αντικείμενο του πόθου αποδειχθεί πως είναι… η ακτιβίστρια αδελφή του γιατρού και επίσης περίπτωση αθεράπευτου μπελά;

Venga a prendere il caffe... da noi

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΦΕ Σ' ΕΜΑΣ

Μεσήλιξ εφοριακός που θέλει να «αράξει» ιδανικά μπαίνει στο σπίτι τρίου από άβγαλτες μεγαλοκοπέλες κωμόπολης, κληρονόμων μακαρίτη εύπορου φυσιολόγου. Παντρεύεται τη μεγαλύτερη αλλά «βολεύει» και τις άλλες αδελφές, ενώ οπορτουνιστής ποπολάρος βατεύει ανίερα τη μεσαία - του κάκου, ωστόσο. Πού θα (την) κάτσει ο signore άπαξ και τον «φτιάξει» επίσης η υπηρέτριά τους καμπόσο;

Marina - 2013 movie

MARINA

Η αληθινή ιστορία των πρώτων - μέχρι την επιτυχία - χρόνων της ζωής τού Ρόκο Γκρανάτα, που από την ηλιόλουστη Ιταλία βρέθηκε στο συννεφιασμένο Βέλγιο, στη δύσκολη ζωή του μονόχνωτου ανθρακωρύχου πατέρα του και στην αφιλόξενη κουλτούρα μιας ξένης χώρας. Δεν εγκατέλειψε, όμως, ποτέ το πάθος του για τη μουσική, καταφέρνοντας να κάνει, μόλις ενήλικος, το - ερωτοχτυπημένο - τραγούδι του «Marina» τεράστια, παγκόσμια, αθάνατη επιτυχία.

OCHO APELLIDOS VASCOS

ΕΡΩΤΑΣ ΑΛΑ ΙΣΠΑΝΙΚΑ

Ο Ράφα, περήφανος Ανδαλουσιανός, γνωρίζει τυχαία την επίσης υπερήφανη Βάσκα, Αμάια. Στην αρχή τσακώνονται, αλλά μετά πέφτουν στο κρεβάτι. Την επόμενη ημέρα εκείνη εξαφανίζεται κι εκείνος ψάχνει να τη βρει. Αλλά τα πράγματα θα μπερδευτούν, με τον προγραμματισμένο γάμο της να έχει διαλυθεί και τον εξαφανισμένο πατέρα της να επιστρέφει.

PARKER

PARKER

Εξαπατημένος από τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας του μετά από μια πετυχημένη ληστεία, ο Πάρκερ γλιτώνει απ’ το θάνατο και επιστρέφει για να πάρει εκδίκηση, αφήνοντας πίσω του μονάχα πτώματα.

MR KLEIN

MR KLEIN

Μάθανε που πήρε τα κανάλια η Τουρκιά και μας την πέφτουνε και στους σινεμάδες τώρα;

ΝΕΑ