FreeCinema

Follow us

Η ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΟΛΗ (2011)

(DO NOT FORGET ME ISTANBUL)

  • ΕΙΔΟΣ: Σπονδυλωτό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χάνι Αμπού Άσαντ, Στέφαν Αρσένιεβιτς, Αΐντα Μπέγκιτς, Ζοζεφίνα Μαρκαριάν, Ερίκ Ναζαριάν, Στέργιος Νιζήρης, Ομάρ Σαργκάουι
  • ΚΑΣΤ: Γιώργος Συμεωνίδης, Αμέρ Χλεχέλ, Αλί Σουλιμάν, Χιάμ Αμπάς, Μπελτζίμ Μπιλγκίν, Σβέτοζαρ Τσβέτκοβιτς, Ζακί Νερκεσιάν, Άλμα Τέρζιτς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Κωνσταντινούπολη, σήμερα: Έλληνας έμπορος «ψήνεται» για χήρα Τούρκου απατεώνα συνεταίρου, Σέρβα νομίζει ότι βλέπει νεκρό γιο σε αγορά, Βόσνια ηθοποιός και η barwoman του hotel της ξαναπαίζουν Δυσδαιμόνα, Παλαιστίνια γιαγιά χάνεται απ’ την κόρη της ενόψει επανασύνδεσης με αδελφή, παράνομοι εραστές (Ισραηλινή στρατιώτης κι Άραβας προβοκάτορας) μαλώνουν, Αρμένης σταρ του ουτιού ψάχνει κειμήλιο οργανοποιού παππού και Ρωμηός συγγραφέας την πρώην γειτονιά του.

Ωραία μπλέκουν στην «Aξέχαστη Πόλη» – όχι όλοι, αλλά είναι μάλλον το σύνολα πιο στέρεο portmanteau με location – leitmotiv μία πρωτεύουσα, αυτή η ελληνοτουρκική παραγωγή – γέφυρα φιλίας, όπου ένα σεπτέτο νέων (διεθνώς αναγνωρισμένων ή ανερχόμενων) κινηματογραφιστών με καταγωγή από τη βαλκανική ακτίνα στο χάρτη του «ομφαλού» της γείτονος (και σταυροδρομιού ηπείρων, πολιτισμών, φύλων, φυλών, θρησκειών, γλωσσών) λένε «Ιστανμπούλ, Σ’ Αγαπώ» με θεματικό Γαλατά τις ρίζες σε ιστορία ή γεωγραφία, τη μνήμη και τις επιβιώσεις της, τη μητρόπολη ως χωνευτήρι των λογής λογής ετεροτήτων σε meeting, έλξη – άπωση, «περιπέτειες» και, ούτως ή άλλως, σύσφιξη.

Με σειρά εμφάνισης: καλό το «Εγώ Χριστό, Εσύ Αλλάχ» παζάρι υπέρβασης αμοιβαίων αγκυλώσεων του μοναδικού Αθηναίου της ομήγυρης (του Νιζήρη) στην παλιννόστησή του στα 35mm μετά το «Είναι ο Θεός Μάγειρας;», ωσαύτως και της μεταφυσικής οφθαλμαπάτης της μάνας του μακαρίτη νιου (στο Καπαλί Τσαρσί ή απατώμαι;) του Αρσένιεβιτς. Το χουνέρι της επτάδας έρχεται εκ Δανίας, απ’ όπου ο μελαψής Μεσανατολίτικης φύτρας Σαργκάουι τραβάει ζόρι στη (δια)ρατσιστική κόντρα ζευγαριού, που επιχειρεί γιουρούσι κοινότοπα φλου αρτιστίκ (ως μίνι χρονικό μοιχείας) και ανοίκεια ανέραστο (ως στρατευμένο σχόλιο εθνοσύγκρουσης).

Η girl power (επαν)ανάγνωση του «Οθέλλου» με τις «η ζωή μιμείται την τέχνη» και φιλίας συνιστώσες της ξανασηκώνει ωραία το μπαϊράκι χάρη στο σκετς της Μπέγκιτς, το on the road πατιρντί γύρας στο αστικό Πέραν της ξένης μπάμπως φοράει συμπαθέστατα τύπου Αραφάτ μαντίλα στον πρώιμο Μαχμαλμπάφ με αλληγορία απαντοχής ξεσπιτωμένου λαού και ο Ναζαριάν παίζει νατουραλιστικά, όχι κακόηχα, τις χορδές της νοσταλγίας του μουζικάντη στα σοκάκια, ενώ εν πλω πλάνα σ’ ένα φέρι στο Βόσπορο ανά τέταρτο περίπου πάνε τσάρκα το χαρμάνι αυτοτελών επεισοδίων.

Φινάλε με τον (εδώ script doctor και αφορμή έμπνευσης του project, μόλις ο παραγωγός Χουσεΐν Καράμπεϊ έμαθε ότι μένει στην πρώην πολυκατοικία του στην Πόλη!) Πέτρο Μάρκαρη στο μεταξύ οδοιπορικού και προσωπογραφίας dv ντοκιμαντέρ τής εγκατεστημένης μόνιμα πλέον εκεί κόρης του, Ζοζεφίνας, που καλώς – κακώς φαντάζει σαν outtake απ’ το «Οι Κεραίες της Εποχής Μας». Γενί Τζαμί της Έβδομης Τέχνης, λοιπόν, όχι – αλλά απ’ το «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» πολύ πιο σόι. Δε θα μπουχτίσεις Καρακιόι…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μουσαφίρη των αιθουσών τέχνης, μπορεί να το βρεις και τεφαρίκι. Τηλεορασάκια, άσε λίγο τα ντέρτια made in Turkey και δοκίμασε ένα άλλο ραχάτ λουκούμ. Μουλτιπλεξάκια, ετοιμάσου για κουλτουρέ οθωμανικό.

MORE REVIEWS

La danza de la realidad

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Στη μικρή πόλη της Τοκοπίγια, ο μικρός Αλεχάντρο Χοντορόφσκι καθοδηγείται από τον μελλοντικό εαυτό του στην ενηλικίωση, όσο γύρω του η πραγματικότητα διαμορφώνεται από τις αναμνήσεις, τις επιδιώξεις και τους φόβους του, σε μια (μερικώς) αυτοβιογραφία που μπλέκει τη φαντασία, τον μύθο, τον σουρεαλισμό και όλη τη μαγεία που έχουμε μάθει να περιμένουμε από το σινεμά τού Χοντορόφσκι.

Jiao you

ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΣΚΥΛΙΑ

Ο άστεγος πατέρας δύο ανήλικων παιδιών αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα στην καθημερινότητα της σύγχρονης Ταϊπέι.

LURK

ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Ενώ η Ελλάδα καίγεται εν μέσω κυβερνητικής (κατόπιν οικονομικής) κατάρρευσης, ξανθιά με ψυχολογικά και κενά μνήμης καθότι χαπακώνεται από τρελοδόκτορα σύζυγο, home alone στη Χαλκιδική, δέχεται επίθεση μασκοφόρου τον οποίο, τελικά, βάζει κάτω. Το παλικάρι (μουσικός, λέει) κρίμα εις βάρος του και βάρος της θα της αποκαλύψει, για το τι συνέβη το προβληματικό μυαλό της μαζί του θα στύψει, ο φευγάτος αξημέρωτα αντρούλης της θα ξαναγυρίσει και χαμός, όπως στο άσυλο τού πατέρα της (που ο προκομμένος διευθύνει, ανόσια πλέον), θα προκύψει. Ένα... καταιγιστικό ξεκαθάρισμα πώς θα ξεπλύνει τη σήψη;

La rançon de la gloire

ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ

Τη δεκαετία του 1970, δύο μάλλον περιορισμένων ικανοτήτων απατεώνες αποφασίζουν να κλέψουν το... φέρετρο του Τσάρλι Τσάπλιν και να ζητήσουν λύτρα από την οικογένειά του. Φυσικά, τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως (νομίζουν πως) έχουν προγραμματίσει.

En chance til

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Ένα μωρό κλειδωμένο σε μια ντουλάπα. Που κλαίει γοερά. Και που είναι κυριολεκτικά βουτηγμένο στα σκατά, θα αλλάξει για πάντα τη ζωή δύο αστυνομικών, που βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετες φάσεις ζωής.

MR KLEIN

MR KLEIN

Μάθανε που πήρε τα κανάλια η Τουρκιά και μας την πέφτουνε και στους σινεμάδες τώρα;

ΝΕΑ