FreeCinema

Follow us

DEADPOOL (2016)

  • ΕΙΔΟΣ: Κωμική Περιπέτεια Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τιμ Μίλερ
  • ΚΑΣΤ: Ράιαν Ρέινολντς, Μορένα Μπακαρίν, Εντ Σκρέιν, Μπριάνα Χίλντεμπραντ, Τι Τζέι Μίλερ, Τζίνα Καράνο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Μετά από πειραματική θεραπεία σωστό βασανιστήριο για τον καρκίνο, ο Γουέιντ Γουίλσον αποκτά την απίθανη ικανότητα να αυτοθεραπεύεται από τα πάντα, αλλά γίνεται τέρας (κυριολεκτικά!), με αδάμαστη εκδικητική μανία, απίστευτο βρωμόστομα και αφοπλιστικό, κατάμαυρο, (αυτο)σαρκαστικό χιούμορ. Τουτέστιν, όπως θα έλεγε και ο ίδιος, ο πιο γαμώ, υπερ(αντι)ήρωας που γνώρισες ποτέ!

Οι… μέσα και έξω από την ντουλάπα nerds, geeks και freaks της pop, γενικά, και comic, ειδικά, κουλτούρας είχαν μεγάλο άχτι τον Ράιαν Ρέινολντς. Ήταν βλέπεις εύκολος στόχος. Ως πρωταγωνιστής του «Green Lantern», μιας από τις – κατά γενική ομολογία – χειρότερες, παιδαριώδεις, παταγωδώς αποτυχημένες μεταφορές comic υπερ-ήρωα στη μεγάλη οθόνη, βρέθηκε πολύ συχνά στο επίκεντρο πανταχόθεν (μέχρι και, συστηματικά, από τον Σέλντον Κούπερ του «The Big Bang Theory»!) κοροϊδευτικές αναφορές σε εκείνη την ταινία τού Μάρτιν Κάμπελ. Όχι πια. Γιατί με τον «Deadpool», η κινηματογραφική μετενσάρκωση του οποίου δεν θα γινόταν ποτέ γεγονός άνευ της τολμηρής, γενναίες συνεισφοράς του, ο Ρέινολντς επανορθώνει. Ω, πώς επανορθώνει!

Μετά από προσπάθειες έξι χρόνων και ένα τρίλεπτο test-reel, που διέρρευσε στο διαδίκτυο, προκάλεσε υστερία ενθουσιασμού στους fans και έπεισε επιτέλους την 20th Century Fox να του δώσει το πράσινο φως, ο «Deadpool», δεόντως R rated, και δη αλογόκριτος, εξορμά στη μεγάλη οθόνη για να σε πιάσει εξαπίνης (είσαι-δεν είσαι γνώστης του ομότιτλου comic) και να σου ρίξει το σαγόνι στο πάτωμα. Από την πρώτη στιγμή. Στους τίτλους αρχής. Που ξεκινούν με απίθανη μπηχτή στο «Green Lantern». Και όπου τα ονόματα πρωταγωνιστών και δημιουργών έχουν αντικατασταθεί από χαρακτηρισμούς «Βρετανός κακός», «καυτή γκόμενα» και «σεναριογράφοι, οι πραγματικοί ήρωες αυτής της ταινίας». Και όταν αυτοί τελειώσουν και η δράση αρχίσει, οι γουργουριστικές, υπέροχα θρασείς και ατρόμητες εκπλήξεις συνεχίζουν ακάθεκτες…

Ο Deadpool, που παίρνει TAXI (!) για να πάει στη «δουλειά», μιλά απευθείας στην κάμερα, και δη στο κοινό, σπάζοντας ευφάνταστα τον λεγόμενο «τέταρτο τοίχο». Για να σχολιάσει / σατιρίσει ξεκαρδιστικά τα πάντα, εντός και εκτός αφήγησης, από τον ίδιο του τον εαυτό (πάνω απ’ όλα), και τον υπερ-ήρωα που κάνει ρίμα με τον… «Poolverine» και τον έβαλε στο κινηματογραφικό κουρμπέτι, μέχρι το studio που δέχτηκε μεν να πραγματοποιήσει την ταινία του, αλλά μείωσε δραματικά το κόστος της. Σε αυτή τη λατρευτική, γόνιμη αποδόμηση / ανασύνταξη των ηθών των πάλαι ποτέ αποκλειστικά εναλλακτικών (μόνο nerdy) comic ηρώων που έχουν πλέον κατακτήσει το mainstream του πλανήτη των εικόνων, συνεργοί του είναι οι αναφορές που σκαρφίζονται σκηνοθέτης και σεναριογράφοι (Ρετ Ρις και Πολ Βέρνικ) στις εικόνες και στους διαλόγους. Τα μάτια σου δεκατέσσερα, λοιπόν (για το t-shirt με ένα από τα «Χρυσά Κορίτσια», ή το κατεστραμμένο ελικοφόρο – μια μόνο από τις αμέτρητες, διακριτικές και μη αναφορές στο σύμπαν των ηρώων και των πρακτόρων της S.H.I.E.L.D., π.χ.). Και τα αυτιά σου τεντωμένα (για ατάκες σαν την «Μη μου κάνεις τη στολή πράσινη ή animated!», μια ακόμα μπηχτή στον Green Lantern και το CGI κοστούμι του).

Γιατί από τους «X-Men», τους «Avengers» και τον περαστικό μεν, σαρωτικό δε στο «Arrow», Deathstroke, μέχρι το «Matrix», το «Blade», το «Ferris Bueller’s Day Off» (στη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, που καλά θα κάνεις να μην χάσεις), το «Μια Βραδιά στο Notting Hill», το «Oldboy», τον «Νονό», τη Hello Kitty και, όπως προείπαμε, τα «Χρυσά Κορίτσια» (!), τίποτα και κανένα από τα παραμύθια που μας μεγάλωσαν και μας μεγαλώνουν ακόμα δεν μένει στο απυρόβλητο. Γεγονός που θα σε διασκεδάσει, ενίοτε ξεκαρδιστικά. Καθόλου, όμως, δεν αφαιρεί από το ειδικό βάρος τού φιλμ, στο πιο σοβαρό, αναπάντεχα δραματικό κομμάτι του, όταν ο Γουέιντ μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο και αποφασίζει να δοκιμάσει απόρρητη θεραπεία, που αποδεικνύεται χειρότερη και από τα πάθη του Χριστού. Εδώ που ο Ρέινολντς ξεγυμνώνει (κυριολεκτικά) το κορμί, και (μεταφορικά) το ερμηνευτικό του σθένος, για να σε συνεπάρει σε ένα γενναιόδωρο… full frontal συγκίνησης. Που ισορροπεί ιδανικά την ταινία, την οπλίζει αδιαμφισβήτητη ανθρωπιά, και την ανάγει σε κάτι πολύ παραπάνω από ένα εύστροφο, αλλά κούφιο, pop ανέκδοτο. Εύσημα αξίζουν, βέβαια, και στον Μίλερ που αποδεικνύεται δεξιοτέχνης τόσο στις σκηνές δράσης, όσο και σε αυτές, τις πιο ήσυχες και υπόκωφες, αλλά και στους Ρις και Βέρνερ, οι οποίοι αποδεικνύουν πως δεν χρειάζεται να χάσεις εντελώς το χιούμορ σου για να σε πάρουν (οι κριτικοί) στα σοβαρά («Daredevill», «Jessica Jones» και «I, Robot», πείτε αλεύρι!).

Τελικά, μόνο μια μικρή ένσταση κρατά αυτό το φιλμ σε απόσταση αναπνοής από τον ορισμό τού αριστουργήματος. Η σκηνή δράσης που προκύπτει λίγο μετά τους τίτλους αρχής και εξελίσσεται (με παύσεις για τα επεξηγηματικά πισωγυρίσματα στο παρελθόν) σε όλο σχεδόν το πρώτο μισό του, είναι τόσο απερίγραπτα, αποστομωτικά, απρόσμενα θεαματική και αυθάδης, που κάνει την τελική αναμέτρηση μεταξύ του Deadpool και της νέμεσής του, Έιτζαξ, να ωχριά και να μοιάζει με αποκλιμάκωση. Ευτυχώς, το φιλμ δεν βάζει τελεία σε αυτή.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Δεν θα μπορούσα να το θέσω καλύτερα από τον Ράιαν Ρέινολντς: «Νομίζω ότι ο Deadpool ήρθε την κατάλληλη στιγμή, γιατί μιλάει σε αυτή τη γενιά που έχει δει και απολαύσει όλες αυτές της comic κινηματογραφικές μεταφορές. Και μιλάει σαν αυτός ο τύπος με την κόκκινη στολή να είναι ένας από αυτούς, τους ανθρώπους αυτής της γενιάς. Σαν να παρακολουθείς το DVD commentary από κάποιον που είναι γνώστης της pop κουλτούρας, αστείος με έναν τρόπο, αλλά και λίγο απεχθής, καθώς λέει όσα εσύ δεν θα τολμούσες να πεις».

MORE REVIEWS

LIVE BY NIGHT

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Μικροκακοποιός στη Βοστόνη του ’20 γίνεται το δεξί χέρι του αρχιμαφιόζου της περιοχής και αναλαμβάνει τη διακίνηση παράνομου αλκοόλ στην περιοχή της Φλόριδας. Εκεί πιάνει την καλή αποκτώντας μεγάλη δύναμη, όμως ο κόσμος των gangster δεν είναι αγγελικά πλασμένος...

THE BYE BYE MAN

THE BYE BYE MAN

Ζευγάρι φοιτητών, παρέα με καλό τους φίλο, νοικιάζουν σπίτι εκτός πανεπιστημιούπολης, όπου κατοικοεδρεύει υπερφυσική οντότητα την οποία άθελά τους «ξεκλειδώνουν». Πώς, όμως, να ξεφύγουν από το κακό, όταν δεν μπορούν να αποκαλύψουν σε κανέναν τι τους καταδιώκει;

Forushande

Ο ΕΜΠΟΡΑΚΟΣ

Αντρόγυνο διδάσκοντος σε λύκειο αρρένων και νοικοκυράς, ηθοποιών θιάσου σε πρόβες εν όψει πρεμιέρας του «Θανάτου του Εμποράκου», δοκιμάζεται όταν, κατόπιν μετακόμισης, από δέκτης αδόκητης βίας θα γίνει (διχασμένα) πομπός της. Ποιος θα πληρώσει;

SILENCE

ΣΙΩΠΗ

Δύο Πορτογάλοι ιησουίτες ιερείς εισέρχονται παράνομα στη φεουδαρχική βουδιστική Ιαπωνία του 17ου αιώνα αναζητώντας την αλήθεια σχετικά με επιστολικά καρφωμένο για αποκήρυξη των Πιστεύω του μέντορά τους. Τι θα βρουν;

PATERSON

PATERSON

Ο Πάτερσον, ένας νεαρός οδηγός λεωφορείου, μένει στη μικρή πόλη... Πάτερσον του Νιου Τζέρζι και ζει για την ποίηση, εμπνευσμένος από την καθημερινότητά του και την τρυφερή του σχέση με την ελαφρώς εμμονική αλλά υπέροχη γυναίκα του, Λόρα.

MR KLEIN

MR KLEIN

Έβρεξα τη στολή μου. :-)

ΝΕΑ