FreeCinema

Follow us

ASSASSIN’S CREED (2016)

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζάστιν Κερζέλ
  • ΚΑΣΤ: Μάικλ Φασμπέντερ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Τζέρεμι Άιρονς, Μπρένταν Γκλίσον, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Αριάν Λαμπέντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 115'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Θανατοποινίτης γλιτώνει από την ηλεκτρική καρέκλα για να μεταφερθεί σε hi-tech εργαστήριο, όπου μέσω επαναστατικής τεχνολογίας βιώνει τις μνήμες προγόνου του στην Ισπανία του 15ου αιώνα, με σκοπό την ανακάλυψη του μυθικού Μήλου της Εδέμ, το οποίο κρύβει πολύτιμα μυστικά.

Αφού ούτε τώρα κατορθώθηκε να σπάσει η «κατάρα», που θέλει τις κινηματογραφικές μεταφορές των κάθε λογής video games να είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτριες, δεν ξέρω πότε θα δούμε μια πραγματικά καλή ταινία σ’ αυτό το είδος. Οι προϋποθέσεις φάνταζαν ιδανικές: δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί και ταυτόχρονα πρωτοκλασάτοι stars στους πρωταγωνιστικούς ρόλους κι ένας σκηνοθέτης ο οποίος είχε ξανασυνεργαστεί μαζί τους τόσο πρόσφατα, αφήνοντας άριστες εντυπώσεις, με τη ματιά του στο σαιξπηρικό «Macbeth» (2015). Οι ελπίδες, όμως, αποδεικνύονται φρούδες, μιας και ο περί ου ο λόγος Τζάστιν Κερζέλ δεν μπορεί να φτιάξει σε αυτή την περίπτωση ένα ολοκληρωμένα καλό φιλμ, παρά μόνο μερικές καλές σεκάνς δράσης, συνοδεία των πετυχημένων γραφικών. Δεν πρόκειται ασφαλώς (και ευτυχώς) για κάτι αντίστοιχο του «Need for Speed» (2014) ή του «Μax Payne» (2008), για να αναφέρω μόνο δύο από τις κάκιστες ταινίες βασισμένες σε βιντεοπαιχνίδια, αλλά δεν νομίζω πως ο στόχος ήταν να ξεπεραστούν απλά οι προαναφερθείσες.

Σε σχέση με το πρόσφατο «Warcraft: Η Σύγκρουση Δύο Κόσμων» (2016), ο Κερζέλ δείχνει πως έχει ενδιαφερθεί κάπως περισσότερο για τον θεατή που δεν έχει καμιά απολύτως ιδέα για το τι μέρος του λόγου είναι το video game πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία του. Δεν θεωρεί δεδομένη τη γνώση του καθενός για το ποιος είναι τι στην υπόθεση του έργου (κάτι που οι αμέτρητοι φανατικοί παίχτες του game ασφαλώς και θα γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά), αλλά εισάγει σιγά σιγά τους χαρακτήρες (με την ευρεία έννοια η χρήση του όρου), δίνοντας σχετικές επεξηγήσεις, σε αντίθεση με τους αμέτρητους μάγους και πολεμιστές του «Warcraft», οι οποίοι μπαινόβγαιναν στην οθόνη από το πρώτο λεπτό με χαρακτηριστική ευκολία, σα να τους ξέραμε όλους από χθες. Όχι πως το σενάριο του «Assassin’s Creed» αποτελεί μνημείο ευκρίνειας φυσικά, αλλά μια προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση έχει γίνει.

Ο Κάλουμ Λιντς σώζεται από θάνατο από έναν μυστηριώδη τύπο, ιδιοκτήτη τεχνολογικής εταιρείας, η κόρη του οποίου είναι επικεφαλής ενός προγράμματος εικονικής πραγματικότητας ονόματι Άνιμους. Μεταφερόμενος στις εγκαταστάσεις της στη Μαδρίτη, θα συνδεθεί με το συγκεκριμένο μηχάνημα, προκειμένου να ζήσει τις μνήμες τού προγόνου του, Αγκιλάρ, μέλους της ομάδας των Ασασίνων, αφού μόνο αυτός γνώριζε πού ήταν κρυμμένο το περιβόητο Μήλο της Εδέμ, στο οποίο βρίσκεται ο σπόρος της πρώτης ανθρώπινης ανυπακοής. Η εύρεση και κτήση τού εν λόγω αντικειμένου θα σημάνει αυτόματα τον έλεγχο της βούλησης και της αυτόματης κατάργησης της οποιασδήποτε φωνής αντίδρασης, με επιθυμητό αποτέλεσμα τη διασφάλιση μιας ιδιότυπης, αν μη τι άλλο, παγκόσμιας ειρήνης. Με τους Ασασίνους από τη μια μεριά, υπέρμαχους της ελευθερίας του μυαλού, και τους Ναΐτες από την άλλη, πρεσβευτές του ελέγχου της σκέψης, δημιουργείται το δίπολο που μάχεται αιώνες τώρα για την τελική επικράτηση.

Ενώ οι σκηνές που διαδραματίζονται στην εποχή της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, στα τέλη του 15ου αιώνα, προσφέρουν καλά ενορχηστρωμένη δράση, βοηθούμενες από το άνω των 100 εκατομμυρίων budget και τα άψογης ποιότητας CGI, που φτιάχνουν έναν εντυπωσιακό κόσμο φανταστικού εξωτικού παραμυθιού (και αχρείαστου για ακόμα μια φορά σε 3D), το κομμάτι της ιστορίας που διαδραματίζεται στο σήμερα πάσχει σημαντικά, σχεδόν από την αρχή. Όσο, μάλιστα, προχωρά η πλοκή, φλερτάρει με τη γραφικότητα, καθώς οι βαρύγδουποι διάλογοι, που αποκαλύπτουν τις προθέσεις αλλά και τις προσδοκίες των υπολοίπων «τροφίμων» του ερευνητικού κέντρου στο οποίο ζει το παρελθόν του ο Κάλουμ, γκρεμίζουν άγαρμπα όσα έχουν χτιστεί στην ηλιόλουστη Ισπανία του Μεσαίωνα.

Ο Μάικλ Φασμπέντερ από την πλευρά του κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, δείχνει να έχει πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του (συχνά οι ηθοποιοί της κλάσης του αντιμετωπίζουν ταινίες σαν κι αυτή ως πρώτης τάξεως… αρπαχτές), αποδεικνύοντας πως έχει το χάρισμα να δώσει έναν δραματικό τόνο, ακόμα και στον πιο «χάρτινο» χαρακτήρα. Μην περιμένετε, βέβαια, και τίποτα ερμηνευτικά θαύματα, αλλά εάν υποθέσουμε πως έπαιζε στην κονσόλα του το «Assassin’s Creed» και σας καλούσε να τον βοηθήσετε να φέρει εις πέρας την αποστολή του, θα σας έπειθε να λάβετε θέση δίπλα του. Απλά, από ένα σημείο και μετά, ίσως θα βαριόσασταν, αφού οι δυνατότητες που δημιουργούνται από την αλληλεπίδραση των δύο κόσμων και των δύο εποχών δεν «κεφαλοποιούνται» με τρόπο που θα τις έκανε δελεαστικές, ενώ το απογοητευτικά χλιαρό και άτσαλο φινάλε θα σας κάνει να σηκωθείτε από την καρέκλα χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για έναν δεύτερο γύρο παιχνιδιού…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όσοι έχουν ξημεροβραδιαστεί μπροστά στην οθόνη τους παίζοντας «Assassin’s Creed», μάλλον θα βρουν ενδιαφέρουσα την κινηματογραφική εκδοχή του, παρά το γεγονός ότι αλλάζει το «ιστορικό πλαίσιο» στο οποίο κινείται το βιντεοπαιχνίδι, από τις Σταυροφορίες στον καιρό της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης. Από πλευράς θεάματος και παραγωγής, το σχετικά ανάλογο «Σινικό Τείχος» που προβάλλεται αυτή την περίοδο είναι σίγουρα ανώτερο, δεν θα αισθανθείτε όμως και οι εντελώς φτωχοί συγγενείς της φανταστικής περιπέτειας εάν το επιλέξετε, χάρη και στα ονόματα του καστ. Εάν έχετε την απαίτηση για βαθιά νοήματα και αναλύσεις χαρακτήρων, τέτοιο video game δεν νομίζω να έχει εφευρεθεί ακόμα, οπότε προσπεράστε.

MORE REVIEWS

ETEROS EGW

ΕΤΕΡΟΣ ΕΓΩ

Σειρά «τυχαίων» περιπτώσεων θανάτων ή προφανών δολοφονιών συνδέεται μέσω του μυαλού ενός καθηγητή εγκληματολογίας που εμπνέεται από Γάλλο μαθηματικό, ώστε να λύσει το μυστήριο χρησιμοποιώντας τους φίλιους αριθμούς του Πυθαγόρα.

DER STAAT GEGEN FRITZ BAUER

ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΡΙΤΣ ΜΠΑΟΥΕΡ: ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ

Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία, ο εισαγγελέας Φριτς Μπάουερ προσπαθεί να φέρει στη Δικαιοσύνη τους Ναζί εγκληματίες πολέμου, αντιμετωπίζοντας εσωτερικούς εχθρούς και πολλά εμπόδια.

A PEINE J'OUVRE LES YEUX

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

Έφηβη κοπέλα στην ταραγμένη Τυνησία του 2010 θέλει να γίνει τραγουδίστρια σε πολιτικοποιημένο συγκρότημα, ενώ η οικογένειά της την προορίζει για γιατρίνα. Με την αστυνομία να έχει τα μάτια της ανοιχτά για τέτοιους «κινδύνους» και την πίεση από το σπίτι της να γίνεται ασφυκτική, θα βρεθεί σε μια κατάσταση που είναι δύσκολο να χειριστεί.

DOBRA ZENA

ΚΑΛΗ ΣΥΖΥΓΟΣ

Μια καλοστεκούμενη πενηντάρα, μητέρα, σύζυγος και νοικοκυρά, θα δει τη μεσοαστική φούσκα τής καθημερινότητάς της να σκάει, όταν ανακαλύψει τυχαία μια βιντεοκασέτα με τις θηριωδίες του άντρα της εν καιρώ πολέμου. Την ίδια στιγμή, ένα πρόβλημα υγείας θα αναδυθεί στην επιφάνεια, κάνοντας την κατάσταση ακόμα δυσκολότερη.

MAYA THE BEE MOVIE

ΜΑΓΙΑ Η ΜΕΛΙΣΣΑ: Η ΤΑΙΝΙΑ

Σκανταλιάρα μέλισσα που ακούει στο όνομα Μάγια (τι εννοείς «ποια Μάγια;») έρχεται στον κόσμο μέσα σε μελένια κηρήθρα φλυαρώντας επί παντός επιστητού και πηγαίνοντας κόντρα στους κανόνες της κυψέλης της. Όταν μια μέρα η μικρή επαναστάτρια εγκαταλείψει την ασφάλεια της κοινότητας για τη ζωή «πέρα από τον φράχτη», θα βρεθεί μπροστά σε μια επικίνδυνη περιπέτεια που δεν θα ξεχάσει ποτέ.

MR KLEIN

MR KLEIN

Ο Ασασίνος δεν θα φορεθεί πολύ στις Απόκριες φέτος, έχω να σου πω…

ΝΕΑ