FreeCinema

Follow us

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ (2003)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τάσος Μπουλμέτης
  • ΚΑΣΤ: Γιώργος Χωραφάς, Ιεροκλής Μιχαϊλίδης, Ρένια Λοϊζίδου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS

Αστρονόμος και γαστρονόμος, ένα και το αυτό! Αναμνήσεις από την Πόλη των τελών του ’50 και την απέλαση στην Αθήνα του ’60, μέσα από μυστικά της κουζίνας και της καρδιάς. Λαϊκίστικο σινεμά με προβλέψιμα συστατικά και γεύση από… «Peppermint»!

Πολλές φορές έχουμε την αίσθηση ότι κάτι λείπει από αυτό που τρώμε. Η «Πολίτικη Κουζίνα» μας το υπενθυμίζει, παρά τις υπερφιλόδοξες προθέσεις των παραγωγών, οι οποίοι διατυμπανίζουν το κόστος της ταινίας (1,5 εκατομμύρια ευρώ!) λες και είναι αρετή που εξασφαλίζει και την ποιότητα. Πόσο μάλλον όταν η γεύση θυμίζει τόσο έντονα το παρόμοιας θεματολογίας «Peppermint» (1999) του Κώστα Καπάκα…

Ο Φάνης, σαραντάρης καθηγητής αστροφυσικής, προετοιμάζει την κατάλληλη υποδοχή για τον παππού του που έρχεται από την Κωνσταντινούπολη. Οι μνήμες από τα παιδικά χρόνια στα τέλη του ’50 έρχονται μαζί με τις γεύσεις στο στρωμένο τραπέζι, όχι όμως και ο επισκέπτης που ξεψυχά στα πάτρια εδάφη. Παράλληλα με το ταξίδι της επιστροφής, παρακολουθούμε και τη ζωή στην Πόλη του τότε, πάντοτε συνδεδεμένη με τα μυστικά της κουζίνας, που ο μικρός Φάνης διδάχθηκε από τον μπακάλη παππού του.

Δεν είναι μονάχα οι συγκρίσεις με την ταινία του Καπάκα που κάνουν την «Πολίτικη Κουζίνα» να σου αφήνει γεύση μπαγιάτικου. Το σύνηθες ελάττωμα του ελληνικού κινηματογράφου, η απουσία γερού σεναρίου με ιστορία και όχι ξεφύλλισμα μέσα από άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες, είναι η αιτία που η συνταγή δεν λειτουργεί τελικά. Κι ας σπάει η μύτη από τη συγκίνηση ενίοτε… Προβληματικό και στην ανασύσταση εποχής, το φιλμ ζητά διέξοδο μέσα από γραφικού χαρακτήρα ψηφιακές οπτικοποιήσεις της Πόλης του ’50 και της Αθήνας του ’60, που προκαλούν το γέλιο επιχειρώντας να καλύψουν τις ελλείψεις στη σκηνογραφία. Από το καστ, διασώζεται με αξιοπρέπεια ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, ενώ ο Γιώργος Χωραφάς (πρωταγωνιστής και στο «Peppermint»…) στο ρόλο του ενήλικα Φάνη περιφέρεται μονοδιάστατα προσπαθώντας να πλάσει χαρακτήρα. Τελευταίο και… φαρμακερό συστατικό, η μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα που έρχεται να βαρύνει ακόμη περισσότερο το «πιάτο», σερβίροντας με περίσσια φανφάρα.

Κακά τα ψέματα. Η «Πολίτικη Κουζίνα» αντιπροσωπεύει ένα είδος λαϊκού σινεμά, που χρησιμοποιεί τη νοσταλγία για να τ’ αρπάξει από τον θεατή. Το επίπεδο παραγωγής, όμως, είναι σεβαστά άρτιο, γι’ αυτό και στο φινάλε δεν αισθάνεσαι ότι είδες αρπαχτή. Με τις ευλογίες των ταμείων, λοιπόν. Αλλά αυτό θα μας σώσει;

MORE REVIEWS

BLACK PANTHER

Μετά τον θάνατο του βασιλιά της Wakanda o γιος του, πρίγκιπας T’Challa, ανεβαίνει στον θρόνο της μικρής μεν, τεχνολογικά υπερανεπτυγμένης δε αφρικανικής χώρας. Όταν, όμως, ένας άσπονδος φίλος από τα παλιά καταφθάνει για να διεκδικήσει αυτό που πιστεύει πως του ανήκει, το σκήπτρο του Black Panther αρχίζει να μην στέκει τόσο σταθερά στα χέρια του.

WINCHESTER: ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Καλιφόρνια, 1906. Ιατρός - ψυχολόγος αναλαμβάνει να εκτιμήσει τη νοητική κατάσταση γηραιάς χήρας, η οποία ισχυρίζεται πως τα πνεύματα αυτών που βρήκαν τον θάνατο από τα τουφέκια που κατασκευάζει η εταιρεία όπλων του μακαρίτη συζύγου της… στοιχειώνουν τη μεγαλοπρεπή έπαυλή της! Η γνωμάτευση μοιάζει να είναι εύκολη για τον επιστήμονα, σύντομα όμως θα βρεθεί προ εκπλήξεων.

Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΑΠΡΙΛ

17χρονη έγκυος που μένει μαζί με την ετεροθαλή αδελφή της στο παραθαλάσσιο σπίτι της οικογένειας, θα δεχτεί απρόσμενη επίσκεψη από τη μητέρα τους, με την οποία δεν διατηρεί και τις καλύτερες των σχέσεων για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο.

ΤΟ ΓΑΤΟΞΟΡΚΙ

Ο Λίνο είναι ένας νεαρός που όλα του πάνε στραβά. Φορώντας ένα ιδιόχειρο κοστούμι γάτου, δουλεύει ως animateur σε παιδικά party. Είναι μια εργασία που μισεί, αλλά και ο ίδιος παρόμοια μισητή φήμη έχει. Στην απελπισία του να αλλάξει την τύχη του, θα επισκεφτεί έναν μυστηριώδη guru, το ξόρκι του οποίου θα τον μεταμορφώσει… στη γάτα που υποδύεται.

Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Στη δεκαετία του ’60, σε ένα μυστικό κυβερνητικό εργαστήριο υψηλής ασφαλείας, μια μουγκή καθαρίστρια της νυχτερινής βάρδιας θα γνωρίσει τον έρωτα. Έναν… αμφίβιο έρωτα, για την ακρίβεια!

MR KLEIN

MR KLEIN

Άμα έβαζε και λίγο από «Λούφα και Παραλλαγή», θα γάμαγε! Θέλω και το CD. Να το δαγκώσω, να το καταπιώ, να πεθάνω.