FreeCinema

Follow us

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ (2003)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τάσος Μπουλμέτης
  • ΚΑΣΤ: Γιώργος Χωραφάς, Ιεροκλής Μιχαϊλίδης, Ρένια Λοϊζίδου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 108'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS

Αστρονόμος και γαστρονόμος, ένα και το αυτό! Αναμνήσεις από την Πόλη των τελών του ’50 και την απέλαση στην Αθήνα του ’60, μέσα από μυστικά της κουζίνας και της καρδιάς. Λαϊκίστικο σινεμά με προβλέψιμα συστατικά και γεύση από… «Peppermint»!

Πολλές φορές έχουμε την αίσθηση ότι κάτι λείπει από αυτό που τρώμε. Η «Πολίτικη Κουζίνα» μας το υπενθυμίζει, παρά τις υπερφιλόδοξες προθέσεις των παραγωγών, οι οποίοι διατυμπανίζουν το κόστος της ταινίας (1,5 εκατομμύρια ευρώ!) λες και είναι αρετή που εξασφαλίζει και την ποιότητα. Πόσο μάλλον όταν η γεύση θυμίζει τόσο έντονα το παρόμοιας θεματολογίας «Peppermint» (1999) του Κώστα Καπάκα…

Ο Φάνης, σαραντάρης καθηγητής αστροφυσικής, προετοιμάζει την κατάλληλη υποδοχή για τον παππού του που έρχεται από την Κωνσταντινούπολη. Οι μνήμες από τα παιδικά χρόνια στα τέλη του ’50 έρχονται μαζί με τις γεύσεις στο στρωμένο τραπέζι, όχι όμως και ο επισκέπτης που ξεψυχά στα πάτρια εδάφη. Παράλληλα με το ταξίδι της επιστροφής, παρακολουθούμε και τη ζωή στην Πόλη του τότε, πάντοτε συνδεδεμένη με τα μυστικά της κουζίνας, που ο μικρός Φάνης διδάχθηκε από τον μπακάλη παππού του.

Δεν είναι μονάχα οι συγκρίσεις με την ταινία του Καπάκα που κάνουν την «Πολίτικη Κουζίνα» να σου αφήνει γεύση μπαγιάτικου. Το σύνηθες ελάττωμα του ελληνικού κινηματογράφου, η απουσία γερού σεναρίου με ιστορία και όχι ξεφύλλισμα μέσα από άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες, είναι η αιτία που η συνταγή δεν λειτουργεί τελικά. Κι ας σπάει η μύτη από τη συγκίνηση ενίοτε… Προβληματικό και στην ανασύσταση εποχής, το φιλμ ζητά διέξοδο μέσα από γραφικού χαρακτήρα ψηφιακές οπτικοποιήσεις της Πόλης του ’50 και της Αθήνας του ’60, που προκαλούν το γέλιο επιχειρώντας να καλύψουν τις ελλείψεις στη σκηνογραφία. Από το καστ, διασώζεται με αξιοπρέπεια ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, ενώ ο Γιώργος Χωραφάς (πρωταγωνιστής και στο «Peppermint»…) στο ρόλο του ενήλικα Φάνη περιφέρεται μονοδιάστατα προσπαθώντας να πλάσει χαρακτήρα. Τελευταίο και… φαρμακερό συστατικό, η μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα που έρχεται να βαρύνει ακόμη περισσότερο το «πιάτο», σερβίροντας με περίσσια φανφάρα.

Κακά τα ψέματα. Η «Πολίτικη Κουζίνα» αντιπροσωπεύει ένα είδος λαϊκού σινεμά, που χρησιμοποιεί τη νοσταλγία για να τ’ αρπάξει από τον θεατή. Το επίπεδο παραγωγής, όμως, είναι σεβαστά άρτιο, γι’ αυτό και στο φινάλε δεν αισθάνεσαι ότι είδες αρπαχτή. Με τις ευλογίες των ταμείων, λοιπόν. Αλλά αυτό θα μας σώσει;

MORE REVIEWS

ΑΠΑΤΗ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ

Επιχειρηματίας στα πρόθυρα της πτώχευσης βρίσκει μια «τρύπα» στο σύστημα ώστε όχι μόνο να καλύψει τα χρέη του, αλλά και να βγάλει πάρα πολλά λεφτά. Μόνο που θα χρειαστεί να μπλέξει με τον υπόκοσμο.

Η ΖΟΥΓΚΛΟΠΑΡΕΑ

Οι υπερ-ήρωες της ζούγκλας αποφασίζουν να αποσυρθούν μετά από ένα τραγικό γεγονός, όμως η νέα γενιά, με επικεφαλής τον Μορίς, τον νεαρό πιγκουίνο με την καρδιά (και το μακιγιάζ) τίγρη, θα φτιάξει δικιά της ομάδας προστασίας του τόπου τους.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙ

Μετά από πρόταση γάμου στην αγαπημένη του, ντροπαλός αλλά πολύ ερωτευμένος νέος εκδράμει μαζί της στο σπίτι των μελλοντικών πεθερικών του ώστε να τους γνωρίσει. Η οικογένεια της νύφης, όμως, αποδεικνύεται… κάπως εκκεντρική.

ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ ΝΤΥΡΑΣ: Η ΟΔΥΝΗ

Στο γερμανοκρατούμενο Παρίσι του 1944 η νεαρή συγγραφέας και μέλος της Αντίστασης Μαργκερίτ Ντυράς υπομένει «οδυνηρά» την επιστροφή του επίσης συγγραφέα και κομμουνιστή συζύγου της, Ρομπέρ Αντέλμ, μετά τη σύλληψη και την απέλασή του από τις δυνάμεις κατοχής.

ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ Η ΣΗΜΑΙΑ

Μία γωνιά της υπαίθρου πριν, μία γωνιά του κλεινού άστεως μετά. Η μετάλλαξη της ζωής, η μετάλλαξη της Ελλάδας. «Κυματίζει με καμάρι / Δεν φοβάται τον εχθρό». Έπαρση ή υποστολή;

MR KLEIN

MR KLEIN

Άμα έβαζε και λίγο από «Λούφα και Παραλλαγή», θα γάμαγε! Θέλω και το CD. Να το δαγκώσω, να το καταπιώ, να πεθάνω.