FreeCinema

Follow us

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ «ΤΕΤΑΡΤΗ 04:45».


Ταινία είδους με επιπλέον κοινωνικοπολιτικό σχόλιο δίχως «weird» πτυχές; Ναι, μπορεί να υπάρχει και καλό ελληνικό σινεμά! Η «Τετάρτη 04:45» του Αλέξη Αλεξίου αποτελεί ένα τέτοιο, σπάνιο και… «κακό» παράδειγμα για την εγχώρια παραγωγή, το οποίο, φυσικά, έπρεπε να κουβεντιάσουμε μαζί του.

Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τον Αλέξη Αλεξίου, όταν είδα το πρώτο cut της «Ιστορίας 52», κατάλαβα ότι έχουμε να κάνουμε με έναν ταλαντούχο κινηματογραφιστή. Στην πορεία, επίσης, ανακάλυψα ότι είναι… «ένας από εμάς». Είναι ένας από αυτούς τους λίγους θεατές που μπορούν να βρεθούν και πίσω από τον φακό μιας κάμερας και να «αναπαραγάγουν» αυτό που αγαπάμε, να δημιουργήσει ένα φιλμ που ζητά την επικοινωνία με τον κόσμο που βρίσκεται στην άλλη πλευρά της οθόνης, μέσα στην αίθουσα ενός κινηματογράφου.

Από το 2008, λοιπόν, είχε να περάσει από το «CINEMaD», την εκπομπή που επιμελούμαι στο MAD TV. Άργησε λίγο να ανανεώσει το ραντεβού μας, αλλά για χάρη μιας «Τετάρτης 04:45» άξιζε η αναμονή. Στο γνωστό πλαίσιο του «βρεθήκαμε και τα λέμε», σταθήκαμε στην ιστορία που αφηγείται η νέα του ταινία, το γιατί δεν είναι μονάχα μια απλή crime movie, ποιες ήταν οι αναφορές του αισθητικά και φιλμικά, πώς κατέληξε να διαγωνίζεται στο Φεστιβάλ της Tribeca, γιατί διάλεξε όλες αυτές τις vintage ελληνικές «τζαζιές» και τι αισθάνεται για την κατάσταση του δικού μας σινεμά σήμερα. Τυπικά, η όλη κουβέντα χωρίζεται σε τμήματα και θα ολοκληρωθεί σταδιακά… για λόγους χρόνου. Στη video gallery (πάνω δεξιά), μπορείς να παρακολουθήσεις αυτή τη στιγμή τα δύο πρώτα μέρη, όπως μεταδόθηκαν τηλεοπτικά την περασμένη Πέμπτη (Update: πλέον έχουν προστεθεί και τα υπόλοιπα δύο). To be continued, όπως και η ίδια η ταινία, εύχομαι…

Η ταινία «Τετάρτη 04:45» του Αλέξη Αλεξίου έχει ξεκινήσει την προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους σε διανομή της εταιρείας Feelgood. Διάβασε και την κριτική για το φιλμ εδώ ή δες το αποκλειστικό φωτογραφικό αφιέρωμα για το πριν και το μετά των γυρισμάτων του στην Αθήνα.

MORE INTERVIEWS

Γιάννης Οικονομίδης: Κουβέντα για μια «Μπαλάντα».

Κάθε φορά που μιλάω μαζί του, αισθάνομαι πως και οι δύο μαθαίνουμε κάτι, ο ένας για τον άλλον. Και ο Γιάννης Οικονομίδης δεν είναι ένας εύκολος άνθρωπος, που ανοίγεται. Ή δέχεται. Μοιάζουμε σε αυτό. Και το διασκεδάζω απίστευτα! Είχαμε να κουβεντιάσουμε έτσι, on camera, από το 2014. Ο σαματάς κρατάει ακόμη στο YouTube, από τότε! You have been warned…

Μάρκος Σεφερλής: Εφ’ όλης της ύλης.

Μάρκος Σεφερλής. Ηλίας Φραγκούλης. Μία συνάντηση που κανείς δεν (θα) περίμενε. Και μία κουβέντα για όλα εκείνα τα πράγματα που μπορεί να μην γνώριζες για τον #1 κωμικό ηθοποιό στην Ελλάδα σήμερα. Από τα παιδικά χρόνια μέχρι την κινηματογραφική αφορμή του «Χαλβάη 5-0». Θα μισήσεις, θα το ξανασκεφτείς, θ’ αλλάξεις γνώμη ή θα συνεχίσεις να λατρεύεις. Οι πιθανότητες είναι ίδιες. Ζούμε σε έναν ελεύθερο κόσμο.

ΣΚΟΡΣΕΖΕ. ΝΤΕ ΝΙΡΟ. ΠΑΤΣΙΝΟ. ΓΙΑ ΤΟΝ «ΙΡΛΑΝΔΟ».

Το 63ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λονδίνου έριξε αυλαία με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο: την διεθνή πρεμιέρα του «The Irishman», της επικής γκανγκστερικής ταινίας του Μάρτιν Σκορσέζε. Είχα την τύχη, την τιμή και τη χαρά να συναντήσω, εκ μέρους του FREE CINEMA, τους τρεις κολοσσούς του παγκόσμιου κινηματογράφου, οι οποίοι απάντησαν, μεταξύ άλλων, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις ερωτήσεις μου για το μέλλον του σινεμά.

Η Κάτια Γκουλιώνη για το «Ακίνητο Ποτάμι».

Η Κάτια Γκουλιώνη, πρωταγωνίστρια της ταινίας του Άγγελου Φραντζή «Ακίνητο Ποτάμι», μιλά με τον Ηλία Φραγκούλη για την πορεία της στον ελληνικό κινηματογράφο, την υποκριτική, αναλύει τον τελευταίο της ρόλο και ξεχωρίζει πράγματα που αγαπά από το παγκόσμιο σινεμά.

ΤΖΟ ΠΕΝΑ: SURVIVAL KIT.

Ήδη γνωστός από τηλεοπτικές δουλειές, ταινίες μικρού μήκους, music videos και το κανάλι του στο YouTube, ο Βραζιλιάνος Τζο Πένα κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με ένα φιλόδοξο και άκρως ενδιαφέρον φιλμ επιβίωσης, το «Arctic». Μίλησε αποκλειστικά στο FREE CINEMA κατά τη διάρκεια του περσινού Φεστιβάλ Λονδίνου για τις εξαιρετικά δύσκολες καιρικές συνθήκες γυρισμάτων, το απίστευτο σθένος του Μαντς Μίκελσεν, τους οικονομικούς περιορισμούς και την ανέλπιστη ένταξη μιας αληθινής πολικής αρκούδας (!) στο ολιγομελές καστ της ταινίας.